Rapa Nui (1994)

Verassend boeiende film waar ik mij vooraf niets van had voorgesteld maar die toch zeer bijzonder uitviel. Sfeer en acteerwerk zijn zeer overtuigend.

Redelijk

In de jaren 90 had ik deze film een aantal keren gezien. Vond het toen wel een leuke film, maar ben hem daarna wel een beetje uit het zicht verloren. Tot ik een jaartje of 10 geleden de film nog een keer wilde zien, maar helaas was ze behoorlijk in de obscuriteit belandt. Nauwelijks nog aan te komen, totdat ik een Duitse DVD op de kop wist te tikken voor een prikkie. Helaas bleek dat die versie alleen in het Duits was, zonder de Amerikaanse versie als toevoeging. Een herziening is er toen niet van gekomen.

In de jaren erna steeg de film steeds hoger op mijn lijstje van 'meest gewilde herziening' en toen Rapa Nui eind 2023 eindelijk op Blu-ray verscheen, heb ik hem dan ook meteen gekocht. Het is een prachtige restauratie van de film uit 1994 die een aanzienlijke verbetering is op de oude DVD. Zie enkele voorbeelden hieronder:

Foto-vergelijking #1

Foto-vergelijking #2

Foto-vergelijking #3

Foto-vergelijking #4

Foto-vergelijking #5

Foto-vergelijking #6

De kleuren zijn een stuk levendiger, de scherpte is (zoals je eigenlijk wel mag verwachten) aanzienlijk verbeterd en ook is de film in haar oorspronkelijke formaat hersteld. Zoals je kunt zien in de foto's is het beeld in DVD bijgesneden, waardoor er delen van het beeld verloren zijn gegaan.

De upgrade is dus de moeite waard, maar geldt dit ook voor de film zelf? Ik denk dat er inmiddels wel 27 jaar zijn verstreken, sinds ik de film voor het laatst zag, dus het is dan maar afwachten of de film me dan nog steeds bevalt. En er is genoeg aan te merken op Rapa Nui, maar toch heb ik me er wederom prima mee vermaakt.

Inhoudelijk stelt de film niet veel voor, maar visueel is het een bijzonder mooie film. Dat kun je ook wel overlaten aan regisseur Kevin Reynolds, die tevens films als Robin Hood: Prince Of Thieves, Waterworld en The Count Of Monte Cristo op zijn naam heeft staan. In Rapa Nui werd Kevin Reynolds wederom bijgestaan door Kevin Costner, die als producent fungeerde. De fotografie van Stephen F. Windon mag er zeker wezen en de muzikale filmscore van voormalig Police-drummer Stewart Copeland geeft de film een new-age tintje, welke zeker in haar voordeel werkt.

Inhoudelijk is de film zoals gezegd beduidend minder geslaagd. Het verhaal is een soort mix van Romeo & Julia verweven met een ecologische boodschap. De meeste acteurs zijn duidelijk om hun uiterlijk gecast en kunnen de film daarom niet de emotionele diepgang meegeven die ze wel nodig heeft. Maar ook hier werken het slappe script en de vaak tenenkrommend slechte dialogen niet in het voordeel van de acteurs. Het wil ook niet werken dat de film een behoorlijke diversiteit aan acteurs heeft, waardoor de personages in de film spreken met Britse, Amerikaanse, Australische en Zuid-Amerikaanse accenten.

Historisch gezien is Rapa Nui ook niet bijster nauwkeurig, dus voor een geschiedenisles over Paaseiland moet je niet bij deze film zijn.

Maar ondanks bovengenoemde zwakheden is het verder een prettige film die lekker wegkijkt. Bij haar release werd Rapa Nui helaas volledig de grond in geboord door de filmcritici en was ze een enorme flop in de bioscopen. Hierna belandde de film in de vergetelheid, maar gelukkig is ze met de Blu-ray van 2023 een stukje uit de obscuriteit gehaald.