Het Verhaal van Kees (1989)

Deze mooie, kleine film blijft behoorlijk hangen. Geen helden en geen heldendaden, maar gewone mensen in een bange tijd. Gezien vanuit het oogpunt van de jonge Kees lijkt het misschien wat naïef, zo niet onrealistisch, maar dat maakt het niet minder aangrijpend. Geen ingenieus plot, geen bombastisch einde, maar een prachtig verhaal over échte mensen.

Heel vroeger wel eens gezien. Met een rolletje van Herman Finkers. Wel grappig was wanneer Kees in die hooischuur dat vrijende stelletje gadeslaat.

Realistische weergave van een weerloos jongetje gedurende WO II. Uit angst voor de bommenwerpers wordt hij voor een tijdje naar het platteland gestuurd waar hij uit zijn schulp kruipt en weer ervaart wat (het) leven werkelijk inhoudt.

De heerlijke realistische sfeer van Nederland in de Tweede Wereldoorlog weet Van Duren goed over te brengen. Niks ziet er te gelikt of te mooi uit. Het gras is niet te groen, de straten niet te schoon, de uniformen van de Duitsers en de kleding van de burgers niet te glad. Zoiets zie ik graag. De camera lijkt te registreren wat er zich (in de oorlog) heeft afgespeeld. Iets wat ik vaak mis in (oorlogs)films.

Ondanks dat het een jeugdfilm is, schuwt men niet om ook de verschrikkingen van de oorlog te laten zien. Zo heerst er constant de dreiging dat Gerrit wordt opgepakt, wat uiteindelijk ook gebeurt. Natuurlijk : geen martelingen of al te ruw gedrag, maar de beoogde doelgroep zal toch goed beseffen hoe het leven hier was in die dagen. En met die gedachte is de film ook gemaakt.

Leuk om te horen ook dat er gekozen is om de bevolking gewoon in hun eigen accent te laten spreken, wat vaak geschuwd wordt. Het geeft het geheel een nog meer realistische aanblik. Gelukkig ook geen overdreven, dramatisch einde. Overheerst dan het gevoel van " eind goed, al goed " ? Ook dat niet, ondanks dat alles goed afloopt voor de familie.

Gisteravond voor de derde keer bekeken binnen vrij korte tijd. De film maakte nog meer indruk dan de eerste en de tweede keer.

4* --> 4,5*

Ik sluit me volledig bij Tsjidde aan.

Intressante film over WOII vanuit het oogpunt van een jongetje, die heel anders de oorlog beleefd dan een doorsnee volwassen persoon.

Het is leuk om de Twentse mensen en omgeving te zien. De karakter vind ik alleen niet echt jaren 40 karakters.

Het is een verhaal uit de WOII, en ik mis de bekrompen spruitjes lucht; de karakters vind ik niet echt authentiek.

Maar vanuit het plot gezien; hoe een kleine jongen WOII beleefd, is dit eigenlijk een pluspunt.

Klinkt als een verademing....

Leuk en interessant om te zien, maar wat een amateurisme. Klungelige en trage regie, ouwbollig, slecht geluid, kranterig spel en een 13 in een dozijn scenario.

Wat mij betreft eerder te veel dan te weinig.

Zegge TimD... Er bestaan cijfers tussen de 0,5 en de 5, hoor.

Waar heb je 'm gezien?

Thuis.

Verkeerde vraag gesteld; is 'ie online te zien, hoe/waar kan ik deze film zien?

Lief vragen aan sommige MM-ers.

Erg goede oorglosfilm.

Lekker rauw in beeld gebracht, niet dat extreem gelikte zoals bij zoveel films. Het perspectief van deze jongen zorgt voor een aparte ervaring die mij erg aanspreekt. Erg goed als afwisseling van de meeste oorlogfilms. Ook vond ik dat het acteerwerk goed aansloot bij dat rauwe. Vooral mijn complimenten voor Herman Finkers, die zijn rol toch uitstekend neer zette. Ook het einde vond ik mooi en onverwachts, je voelt een cliché aankomen, en dat blijkt dus niet het geval.

Aardig verhaal, het acteerwerk liet hier en daar wat te wensen over, jammer genoeg. Wel weer leuk om een uurtje het Twents te horen, een heerlijk dialect vind ik dat.

3*

Acteerwerk was vrij amateuristisch evenals verhaalopbouw, regie, montage ed. Maar toch heeft deze film wel zijn charmes. Is het de aparte muziek van Harry Bannink.?

Nee, ik denk dat 't de schrijfregels, met humor tussendoor, van Willem Wilmink zijn, die zijn eigen oorlogs-ervaringen hierin verwerkt heeft, en later in zijn leven constateerde dat hij die tijd nooit meer te boven is gekomen.

Daar kan ik me nu wel wat bij voorstellen, inderdaad.

3*

Wat is iedereen toch mild.

Of: wat ben jij toch streng ...

Als ik lees dat het acteerwerk, verhaal, regie, montage e.d. amateuristisch gevonden wordt, begrijp ik die drie sterren niet helemaal.

Heb de film jaren geleden een keer gezien en vond hem erg goed. De Twentse taal, de beelden van de boerderij, de gebeurtenissen. Ik las ergens een keer dat Willem Wilmink de film wel eens keek om zichzelf op te beuren.

Heeft iemand een idee hoe ik aan deze film kan komen? Ik ben er al een tijd naar op zoek. Bij voorbaat dank.

Ik vond dit te veel de richting opgaan van sentimentele kost voor oude vrouwtjes. Finkers met zijn domme pannetjesfilosofietje kan de boel ook niet redden. Alsof ik dat van hem verwacht zou hebben, maar goed. 2* voor de goedbedoelde moeite.

Lol.

Goede omschrijving.

Wat een grappig wijs kereltje die Kees.

De aanpak (nadruk op gewone mensen en het provinciale) heeft wel wat weg van die regiosoap Van Jonge Leu en Oale Groond.

Het schiet soms een beetje door naar het kneuterige .

Het oorlogsverhaaltje is vrij cliché, weinig verrassend, maar de 'kleine dingen' in Kees verhaal zijn mooi. Een geromantiseerde vertelling, de oorlog gezien door kinderogen.

Productioneel is het allemaal wat gedateerd. Zo maakten ze toen tv-drama (doorsnee en vooral geen gekke dingen doen). Zag ook eens De Zomer van '45 terug. Daar had ik dat gevoel ook.

Vind dat helemaal niet zo erg dat het wat 'gedateerd' oogt, krijg daardoor juist altijd een soort van authentiek gevoel.

Heb ik ook wel. Tot op zekere hoogte.

Ik wil deze gráág nog eens zien. Maakte als jongetje wel indruk op me!

Beeldkwaliteit is matig, maar de film staat in zijn geheel op YouTube:

YouTube - NCRV - Het verhaal van Kees

Ik heb het inderdaad gevonden na mijn post, dank je wel.