The Greasy Strangler (2016)

OMG wat heb ik zojuist bekeken? First of all wil ik direct de douche in want... Yulk... Second of all, I like weird maar dat is een heel nieuw level campy. Er zit net zoveel herhaling in de dialogen als een gemiddelde Teletubbies aflevering. Toegegeven, er zaten een paar leuke momenten in en het sfeertje had nog wel iets op zich. Maar nee, ik was toch echt opgelucht dat het over was na 1,5 uur. En dat is geen goed teken. Qua horror even scary als een gemiddelde Ren & Stimpy aflevering... En minstens even goor.

Een film die vooral te omschrijven valt als een opeenvolging van bizarre en weirde dialogen.

Daarnaast doet de film zijn titel hier en daar wel goed eer aan.

De humor werkt (bij mij) niet altijd, maar hier en daar zaten er toch een aantal geslaagde amuserende scenes in.

Inderdaad niet een film die voor iedereen weggelegd is, maar ik heb me er wel mee kunnen vermaken.

Enorm mee geamuseerd. Bizarre film met grappige geluidseffecten en geschifte personages en situaties. Denk dat dit eerder afkeer zal opwekken bij de gemiddelde filmkijker maar vond het top.

Oke deze komedie film was absoluut zo maf dat hij voor mij hilarisch was........applaus voor de maker

Film gaat eigenlijk helemaal nergens over hahaha.

Best leuk actweerwerk en goed camerawerk....ook de kleuren in deze film spreken mij erg aan.

De gesprekken tussen de hoofdpersonages

Ik ga deze regisseur in de gaten houden.

Geen horror overigens.

Wat een onsmakelijke ongein zeg, verschrikkelijk. Hier en daar moest ik nog wel grinniken, vooral om de ultraflauwe dialogen, maar dit is echt drie keer niks. Opzettelijk maf, bizar en smerig, maar het ligt er net iets te dik op en alles valt te vaak in herhaling. De makers hebben duidelijk goed gekeken naar het werk van regisseur John Waters en de films van studio Troma.

Op z'n minst aparte film vol met afstotelijke personages en een hoge hoe-kom-je-erop?-Factor.

Heb dit veelal grinnikend en in een paar lachstuipen bekeken. De verbeeldingskracht en dialogen zijn gortdroog en te absurd voor woorden. Heb het een beetje als Troma -X- Alex van Warmerdam ervaren.

Michael St. Michaels en Sky Elobar zijn uiteraard geen sterren acteurs... Ze dragen de film echter prima en met lef. Bijrollen zijn ook leuk ingevuld.

Soundtrack is super simpel, maar tof in zijn eenvoud. Werkt prima bij deze productie die overigens het debuut is van Jim Hosking. Zijn tweede kindje is op komst. Ben best benieuwd wat daarvan zal komen..! 7.5/10*

“bullshit artist”

In "The Greasy Strangler" is er absoluut geen tekort aan belachelijke momenten! Het is enorme borrelende kook-pot van walgelijke naakt-scenes, groteske scenes met eten, foute kleding (gedragen door lelijke mensen) en bizarre personages die gekke dialogen verkondigen. De film heeft hierdoor misschien nog het meest weg van sommige van Lloyd Kaufman’s Troma-films. Inclusief de paar bespottelijke rare moorden met uit-ploppende ogen. Humor en mij gaan niet altijd goed samen maar gek genoeg werkte het bij deze film voor mij wel! (Bij Troma trouwens ook) Ik heb toch menigmaal hard moeten grinniken! Het verhaal is eigenlijk heel simpel; we volgen twee volwassen mannen, vader en zoon, die extreem ongemakkelijk zijn om naar te kijken terwijl ze elkaar concurreren voor een vrouw. Daarnaast is er dan nog de "Vettige Wurger." Oké er is geweld maar niet in die hoedanigheid dat het als horror heel effectief kan zijn, al is er wel heel veel ranzigheid. Cinematografisch is de film wel nogal verwijderd van Troma want dit doet als het geheel veel meer art-house-achtig aan. Zeer kleurrijk! En dan is er nog de soundtrack die misschien nog wel het meest klinkt als het geluid van een gameboy-spelletje en ook net zo catchy. Zeker is dat die absurde humoristische smerigheid niet iedereen zal kunnen waarderen.

Ook fijn.

Toch leuk, zo'n nieuwe regisseur ontdekken die nog meer werk op z'n naam heeft staan. Vooral als het iemand is met een compleet eigen stijl, zoals Hosking. Keek hier dus best naar uit, maar was toch verrast dat Hosking al zover stond in deze film.

Er zit ietsjes meer horrorelementen in, maar uiteindelijk is dit toch gewoon weer een volbloed comedy, die draait rond de uiterst vreemde personages en de unieke aankleding. Hosking is daarin toch onnavolgbaar, heb moeite om zijn stijl met anderen te vergelijken. De link met Troma vind ik dan ook maar redelijk zwak.

Je moet er van houden, want echt highbrow is het niet. Wel érg puur en Hosking heeft weinig angst om vol door te duwen en alles uit een bepaalde joke of situatie te halen. Echt alles klopt aan zijn films, vraag me alleen af in hoeveel variaties hij dit trucje kan herhalen vooraleer het wat saai begint te worden.

Maar dat zijn zorgen voor later, The Greasy Strangler is een heerlijke aanrader, al zullen er minstens evenveel mensen zijn die er absoluut niks aan vinden.

4.0* en een uitgebreide review