Li'l Abner (1940)

Oubollig sprookje met een (te) kleine bijrol voor Buster Keaton (als indiaan, dat dan weer wel ). Het taaltje "Yo is goin to marry me tomorry-noon" gaat na een tijdje best wel vervelen. Sadie Hawkins Day waarbij de vrouwen en meisjes een man mogen vangen (die daar dan ook aan vast zit) was nog wel geinig. Hoe inventief vertwijfelde vrouwen toch kunnen zijn...

Dogpatch style

Ik ben in het bezit van twee Buster Keaton boxsets. De eerste is de Keaton Chronicles met een hoop shorts, 8 features en 2 specials. De tweede is een box van Classic Movies die bestaat uit dezelfde shorts (alleen minder qua aantal) en 4 features. De tweede box was mijn eerste kennismaking met Keaton maar ik ben toch meer te vinden voor zijn vroegere werk dus wou ik eerst de Chronicles box uitkijken. Een tijd geleden gedaan en gisteravond besloot ik om de rest van zijn oeuvre dat ik in mijn bezit heb maar eens te kijken.

Zoals gezegd ben ik meer te vinden voor zijn silent films maar ik vind sommige latere films (Speak Easily en The Lovable Cheat bijvoorbeeld) nog wel vrij vermakelijk. Ik startte dan ook met deze gedachte aan de volgende film in rij, Li'l Abner, maar dit is inderdaad toch niet zo denderend. Blijkbaar is dit een verfilming van een stripverhaal waar ik nog nooit van gehoord heb maar deze film nodigt natuurlijk ook niet uit om het eens te gaan opzoeken. Vooral omdat dat taaltje dat ze hier spreken werkelijk bloedirritant is maar het Sadie Hawkins Day idee (alle mannelijke vrijgezellen worden achtervolgd door vrouwen en wanneer een vrouw een vrijgezel te pakken heeft, is hij verplicht met haar te trouwen) heeft wel een zekere charme. Hiermee weet de film toch nog enige puntjes mee te sprokkelen. Alleen zonde dat het dan weer opeens zo snel gedaan is, mijn versie duurde trouwens ook maar 53 minuten in tegenstelling tot de 78 minuten die hier en op Imdb staan aangegeven.

Jeff York neemt de titelrol op zich en is met zijn 1,93 meter precies een reus tegenover de rest van de cast maar dat is maar het enige punt waarmee hij zich ten opzichte van de rest kan onderscheiden. York moet een lange slungel spelen die blijkbaar geen enkele zin grammaticaal correct kan uitspreken (al geldt dat voor iedereen) en op den duur verveelt het personage wel. Gelukkig wordt hij halverwege de film bijgestaan door twee, volkomen onbekende, schone vrouwen genaamd Kay Sutton en Martha O'Driscoll. Alleen zonde dan weer dat de kwaliteit van de DVD te vaak te donker is waardoor je niets kunt zien. Het gevecht met Earthquake McGoon is dan ook gewoonweg niet te volgen. En degene waarvoor iedereen volgens mij ooit aan deze film is begonnen heeft tenslotte maar een erg kleine rol. Ik heb het natuurlijk over Buster Keaton die hier de rol van Lonesome Polecat op zich neemt. In het begin nog vrij nadrukkelijk aanwezig, in het midden compleet verdwenen en op het einde komt hij nog eventjes terug. Neemt wel met gemak de leukste scènes op zich.

Er zijn betere geluidsfilms te vinden met Buster Keaton, zoveel is duidelijk. Li'l Abner is een stripverfilming die op zich vrij getrouw aan de personages lijkt te blijven (ik zou niet weten waarom ze anders voor deze vreemde aankleding hebben gekozen) die alleen de moeite is als je echt alles van Buster Keaton gezien wilt hebben. Verwacht hier echter niet te veel van.

2*