Perinbaba (1985)

Perinbaba is in mijn filmbeleving vrijwel uniek. Qua aankleding en uitbundig acteerwerk komt eigenlijk alleen Emir Kusturica in me op, alhoewel dat er nog best naast zit.

Kitscherig, maar daardoor juist erg mooi. Ook zo'n beetje wat ik hoop van bepaalde verfilmingen van sprookjes uit de Sovjet Unie. Niet voor mensen die een modern gestileerde, gladgestreken film verwachten, daar staat dit ver weg van. Maar juist daardoor lijkt dit in een totaal eigen universum te zweven. Heb hier dus in ieder geval enorm van genoten.

Jakubisko wordt wel de Tsjechische Fellini genoemd. Maar deze film deed me qua belichting, camerawerk, chaotische enscenering, acteren en production design nog het meest aan excalibur van John Boorman denken.

Alle minpunten worden makkelijk opgevangen door de levendige en chaotische visuele stijl.

De regisseur moet zeker gedacht hebben: "Als het beeld maar gevuld blijft." Heerlijk is dat.

ZDF (Perinbaba, zaterdag 17 december, 8:05 uur)

Met Fellini's vrouw Giulietta Masina in de hoofdrol in deze film (voor het eerst weer sinds 1969!) is de vergelijking natuurlijk snel getrokken. Fellini noemde Jakubisko a 'real brother' en zei over hem: "In Jakubisko's films gebeurt het irrationele, het wonderlijke en fabelachtige alsof het natuurlijk is, maar lang niet iedereen heeft Jakubisko's gave om ons het wonderlijke, onverwachte en fabelachtige te làten zien en zelfs dat in het alledaagse".

Ooit ook als eens op ‘De Duitser’ gezien en toen vond ik de film al prachtig. Jakubisko gebruikt vrouw Holle in een leuk sprookje dat ik niet kende. Het ziet er weer schitterend uit, iets dat je wel aan Jakubisko kan overlaten.