Hada no Sukima (2005)

Bitter drama.

Zit dicht tegen de 4* aan, maar overdaad schaadt hier een klein beetje. Niet dat het te melig zou zijn, of teveel zou inspelen op het gemoed. Integendeel, Zeze overdrijft een klein beetje met z'n tristesse.

Een vaag verhaaltje ontvouwt zich rond een koppeltje. Blijkbaar gaat het om een tante en haar neeftje, die net z'n moeder neergestoken heeft. De twee slaan op de vlucht, krijgen een relatie met elkaar, maar slagen er niet in te vluchten naar het buitenland. op zich oké, maar beide personages zijn ook nog een keer mentaal beperkt. De jongen is gewoon simpel maar het meisje is volgens mij niet het type om zomaar vrij te laten rondlopen.

Het maakt de film aardig ontoegankelijk, veel acties van de personages zijn onverklaarbaar, veel inleving is niet mogelijk en wat je voorgeschoteld krijgt is 77 minuten aan bitter drama. In het middendeel kruipt Zeze's pinku achtergrond ook wat meer naar voren, waardoor de film ook even inzakt.

Visueel zitten er zeker een aantal mooie dingen in, al leunt Zeze soms iets teveel op z'n groene filtertjes. Muziek verder niet al te opvallend maar het volstaat voor een drama als dit. Soms is de geluidskwaliteit iets te pover, maar die momenten zijn gelukkig zeldzaam.

Een film die wellicht niet al te veel mensen zal aanspreken. Een droevige blik op twee getergde personen die hun eigen weg niet weten te vinden. Het had nét iets minder gemogen, maar het blijft verder wel een klein, indrukwekkend werkje. Doet misschien wat denken aan de rouwere Hiroki's, ala Tokyo Garbage Girl.