Zakhm (1998)

Goed.

Sterk acteerwerk van zowel Ajay Devgan als Kunal Khema, die de jongere versie van het hoofdpersonage voor rekening neemt, maken van Zakhm een krachtig drama. De film bestaat voor zeker de helft uit flashbacks uit de jeugd van Ajay (= ook de naam van het hoofdpersonage), maar de jonge Kunal kan dit prima aan. Zonder moralistisch te worden laat de film op gevoelige wijze zien waar haat, discriminatie en vooroordelen tussen bevolkingsgroepen toe kunnen lijden. Dit alles tegen de achtergrond van de Bombay rellen van begin jaren '90. Wat een verschil met bijvoorbeeld die ranzige, pretentieuze drol van Paul Haggis. Wat betreft de omgang met racisme en discriminatie issues kan het krampachtige Hollywood sowieso nog een hoop leren van Bollywood.

Waar ik moeite mee heb als Nederlander en westerling is de vreselijke religieuze achterlijkheid waarmee de oma in het verhaal kamt. Haar haat is voelbaar, ze speelt het goed, maar je kan je toch amper voorstellen dat je je kleinkind om zo'n debiele reden zo slecht zou behandelen. Alleen omdat schoondochter een ander geloof aanhing (want ze heeft zich zelfs min of meer bekeerd tot het christendom). Goed; ik weet dat driekwart van de wereldbevolking nog in de middeleeuwen leeft en dat de film zeker realistisch is en er dagelijks dit soort dingen (en nog veel erger) gebeuren. Daarom denk ik dat de boodschap voor iemand die is opgegroeid in de Indiase cultuur nog veel krachtiger overkomt, terwijl het voor mij niet meer is dan een sterk sociaal drama.

Daarom geen top notering; ik wordt er zelf niet diep (genoeg) door geraakt. Niettemin één van de betere Bollywood films die ik gezien heb. De muziek is trouwens erg fijn en past goed bij de vrolijke én minder vrolijke gebeurtenissen. 3,5*