Die Wolke (2006)

Dit boek heb ik als tiener nog eens een keer gelezen. Was best gruwelijk. Al was het boek over het vallen van de atoombom van dezelfde schrijfster nog gruwelijker in mijn herinnering.

Dit lijkt me een indrukwekkende film. Draait nu in de Duitse zalen.

Fotoshow

Ik heb bij Duits dit boek ooit gelezen en het heeft toen wel veel indruk op me gemaakt. Vandaar dat ik ook zeer benieuwd was naar deze film.
Helaas is de film een ronduit slappe verfilming van het boek te noemen. Het eerste punt waar ik wat op aan heb te merken is het personage Elmar, dat helemaal niet in het boek zat en er in de film dus bij verzonnen is. Waarom is me een raadsel, want het voegt maar bar weinig toe. Het zorgt juist dat een groot gedeelte van de film in beslag wordt genomen door oversentimenteel gezeur, terwijl de paniek die ontstaat wanneer blijkt dat er een kernramp gebeurd is onvoldoende in beeld wordt gebracht. In het boek leefde ik heel erg mee met de personages. Het dreigende onzichtbare gevaar werd daarin heel goed voelbaar. Je kon als lezer gewoon voelen dat het vluchten was voor een gevaar waarvoor haast niet te vluchten viel. Er is zoveel paniek. In de film is deze paniek gewoon niet voelbaar. Misschien komt dat door de acteerprestaties, maar misschien ook wel door de regie, waardoor de acteurs niet de ruimte kregen om de paniek te uiten.
In het boek zat een moment dat me heel erg is bijgebleven: een moment, waarop blijkt dat mensen alles doen om zelf te overleven en daarvoor soms letterlijk over lijken gaan: Uli wordt overreden door een auto, waarvan de bestuurder hem wel ziet en nog een noodstop had kunnen maken, maar hij rijdt door om zelf geen tijd te verliezen. Die scene liet de onmenselijkheid van de mens zien in zo'n geval: de mens is niet meer dan iemand die koste wat kost probeert te overleven. In de film vond ik deze scene best wel waardeloos in beeld gebracht: Uli wordt overreden door een auto die hem niet heeft zien aankomen en die hem dus al onder de wielen had voordat de bestuurder het goed en wel in de gaten had. Weliswaar rijdt de bestuurder ook daarna door, maar de kracht van die scene in het boek was juist dat het liet zien dat de bestuurder Uli van tevoren al zag, maar gewoon doorreed met het besef dat hij op het punt stond een jongetje dood te rijden, alleen maar om z'n eigen hachje te redden.
Hoewel ik dus vind dat de paniek tijdens de ramp zelf wel wat meer in beeld gebracht had mogen worden, vind ik het wel goed dat het niet alleen daarom gaat, maar dat het er ook om gaat hoe je je leven weer oppakt. Ook dat is echter vrij ongeinspireerd weergegeven, waardoor je nooit het idee krijgt wat voor een grote gevolgen de ramp voor zoveel mensen gehad moet hebben. Het doet je gewoon helemaal niks en je hebt niet het idee dat de ramp ook maanden later nog slachtoffers vergt. Wie zie je bijvoorbeeld sterven in dat noodhospitaal? In het boek overleed de beste vriendin van Hannah daar, maar die blijft nu gewoon leven. En weer neemt na die tijd het liefdesdrama weer de leiding en neemt weer tientallen minuten in beslag die ze zoveel beter hadden kunnen besteden. Zo is er na het moment dat Hannah in de nucleaire regen loopt en instort een heel stuk weggelaten wat ze echt wel hadden kunnen invullen.

Al met al heb ik het idee dat de regisseur niet meer wist of hij nou een liefdesdrama of een rampenfilm had moeten maken. Het resultaat is iets wat er dus een beetje tussenin ligt, maar wat het boek heel veel afbreuk doet. Je kunt dus het beste gewoon het boek lezen, want de film is een gemiste kans.

2*

Ja het was een kruising tussen liefde en rampen genre.

Ik zelf had hier geen moeite mee en de film wist me anderhalf uur te boeien.

Verplichte kost en daarna zeker niet weg van de film. Geleuter en geneuzel over die liefdesrelatie terwijl het verhaal op zich prima is. Mits de aandacht op het verhaal had gelegen, dan was de film beter geweest. Je voelt je als kijker helemaal niet betrokken wat er nu gebeurt en er zitten een paar hele vuile scènes in. Uli die hard wegfietst en aangereden wordt, met de dood als gevolg Verschrikkelijk slecht gefilmd en het past totaal niet bij de rest van de film. Dé scene die impact achter had kunnen laten, geeft nu een nog bittere nasmaak aan de film. Leuterscènes wisselen af met scènes die de film hadden kunnen redden, maar dat niet doen. Het regiewerk is ook niet hoogstaand of iets dat klasse uitstraalt. De film had ook wel langer gekund, scènes hadden dan diepgang kunnen hebben en net dat beetje extra tonen wat mensen willen zien. Ik persoonlijk houd niet van scènes die in hoog tempo op je af suizen en dat je als kijker de draad niet bij kan houden. Erg jammer.

Het verhaal is geromantiseerd en nog lulliger dan een lulletje rozenwater. Misschien had dit boek niet door Duitsland verfilmd moeten worden, misschien dat zij niet weten hoe van een boek een goede film te maken. Het was misschien beter geweest als er internationaal gereageerd was, zoals Amerika of Engeland. Deze landen staan bij mij bovenaan als het gaat om films produceren.

Jammer, een erg gemiste kans, maar vooral tijdverspilling.

2*

Troep,

Opzich best een leuk concept maar de uitvoering nekt de film. Het zware script had een goede drama kunnen worden. Maar door een samenwerking van acteurs en regisseur is dit bij lange na niet haalbaar. Grotendeels met Ruud007 eens over scenés die een film normaal maken, nu misplaatst voelen en overbodig worden. Met het hele Duitsland gebeuren ben ik het met je oneens. Drama's van de VS of UK zijn vaak cliché als de pest en een ander land is voor mij geen probleem. Mits ze het goed doen, wat hier niet het geval is.

De diepgang is er nauwelijks dat komt door het script maar ook de acteurs bakken er vrij weinig van. Het boek zelf niet gelezen maar schijnt erg goed te zijn.

Boek? Film slecht.

Snel vergeten en goeiedag verder...

*