Ah Sou (2005)

Apart.

Maar dat kan je wel over de meeste Ching-Po Wong films zeggen. Hoewel deze film érg veel typische HK Triad elementen bevat, valt hij toch moeilijk te plaatsen in het genre. Vooral de verandering van toon doorheen de film zou best wat mensen kunnen afschrikken.

Ah Sou begint eigenlijk heel gemoedelijk. Gezellige Tsang die met z'n drie bloedbroeders en geadopteerd dochtertje een gezapig post-Traid leven leiden. Gezellig samen eten, wat keuvelen. Eerste helft blijft zo'n beetje binnen dat sfeertje hangen. Al wordt het toch ietsje duisterder wanneer er ingegaan wordt op het verleden van de dochter.

Daarna keert de film steeds meer en meer. Het lollige gaat er uit en de film transformeert in een nogal bits en dramatisch Triad verhaal. Het mist z'n effect niet, alleen mist de dochter aan flair om haar personage naar behoren neer te zetten. Simon Yam, Anthony Wong en Alex Fong hebben flair te over en zorgen er samen dan ook voor dat het tweede deel z'n doel niet volledig mist.

Geen verkeerd werkje dus, maar niet geschikt voor mensen die een erg typische HK Triad film willen zien. Die zullen halverwege ergens onder de bank liggen, waarmee het vervolg z'n effect compleet mist.

3.0*

Edit: enige waar ik mij wel aan stoorde was het nummertje tijdens de opening van de film. Da's op een nootje of 2 na zowat identiek aan Kikujiro's Summer. En het daaropvolgende nummer heeft dan weer leentjebuur gespeeld bij GitS lijkt wel. Gek, want verder in de film is de muziek me niet meer positief of negatief opgevallen.