The Woman Every Man Wants (2001)

Een science fiction die de verwachting schept om origineel, prikkelend en kritisch in te spelen op de tanende hoeveelheid aan echte emotionele menselijke interactie, die in de samenleving plaatsvindt.

De film schetst een wereld waarin de vrouwen oppermachtig zijn en de mannen tweederangs. De vrouwen behelpen zich met androïde hulpmiddelen (of met nietszeggende mannen) om hun emotionele behoeften te bevredigen. Die plastic bevrediging brengt ontevredenheid bij man en vrouw.

Dat klinkt als de opmaat voor een actuele frisse maatschappijkritische film die de intrigerende issues van deze tijd oppakt en lekker ironisch en uitdagend bekritiseert. Klinkt als, maar is het niet. De verwachtingen worden niet ingelost.

Het thema van de menselijke interactie blijkt slechts een excuus te zijn voor de fabricage van een nietszeggend romantisch drama. Teleurstellend.

Het verhaal is heel simpel en is eerder plat dan kritisch. Eigenlijk gaat het nergens over.

De man-vrouw kwestie, de emotionaliteit die daarbij hoort, het gebrek aan communicatie en het verlangen naar liefde worden erg eenkennig, erg simplistisch en erg banaal belicht.

Het acteerwerk is om te huilen. De personages zijn verschrikkelijk niet leuk en niet interessant.

De decors zijn van fel gekleurd karton en hebben een opgelegd futuristische uitstraling die er onhandig en belachelijk uitziet. Storend.

De twist aan het einde is het enige verrassende element in de film. Op dat moment was ik de film echter al zo beu, dat het me allemaal worst was. Het twistje zorgde niet voor verlichting.

Boring ! Ik had toch wel wat meer pit en verhaal verwacht, maar helaas werd dit een saaie zit met een irritante hoofdrolspeler. Enig lichtpuntje was Daniela Amavia, maar ook hier moet je niet teveel van verwachten. 2/10