Camping à la Ferme (2005)

Jeunet adept ' Dominique Pinon ' is in zijn element als een zeurende xenofoob die willens en wetens het een en ander probeert te verstieren voor ' Parijse jongeren '.

De clash tussen stad en platteland wordt op een grappige manier in beeld gebracht. Veel onderlinge ongein tussen de jongeren zelf, waarbij ik vooral moest lachen toen iedereen gniffelde omdat een moslim ' in het gezelschap ' de verkeerde kant op bad en dit niet doorhad.

De burgemeester is ook lekker overdreven neergezet als een vrouw, die er met het opzetten van een project waarbij stadsjongeren de plaatselijke bevolking meehelpen, andere doelen dan louter nobel op nahoudt.

Geen hoogvlieger, maar de vele cultuurverschillen en de toon die de begeleider tegen de jongeren aanslaat staan garant voor een vermakelijke film, die qua muziek en beeldenpracht danweer opvallend weinig te bieden had. 3,5*

Stadsschoffies krijgen de kans om een soort van taakstraf te gaan doen op het platteland als alternatief voor een gevangenisstraf. Het begin start al meteen lachwekkend, de groep jongeren is in mijn ogen dan ook goed gecast. Echt een stel verveelde kwallen, die vanaf het begin al elke mogelijkheid om te gaan lopen klooien aangrijpen. En dat zorgt gedurende de hele film wel voor hilarische momenten. Tegen het eind kakt het wat in, en mede daardoor vind ik het geen hoogvlieger, zoals maxcomthrilla hierboven al opmerkte. Maar ik heb toch wel een aantal keer in een deuk gelegen; die 2 die het voetbalveld op moeten knappen leren hun gebeleider blowen, en het moment dat die moslim boven op de kerk van het bekrompen dorpje zijn gebed ging roepen was echt het toppunt voor mij.
Kortom, het kijken wel waard, en zeker een hoger cijfer waard als hier op MM.

De voorlaatste film die ik zag, was The Bucket List (2007) - op dit moment 2911 stem en een gemiddelde van 3,63*.

Dit onbeminde werkje, waar het grote publiek niet voor open staat of naar uitkijkt, en dat het op dit moment met 2,80* moet stellen, heeft me echter veel meer kunnen bekoren.

Om te beginnen is er het uitstekende acteerwerk van zowat iedereen die hier in beeld komt.

De muziek is heel gericht en up-to-date.

De landschappen, de huizen en hun interieur bezorgden me het gevoel in het warme hart van Frankrijk door te brengen.

En het verhaal... een komedie die me verschillende malen luidop deed lachen - zie de commentaar van Crook - maar eigenlijk is er ook wel een dramatische ondertoon. Zowel de onuitstaanbare bende klojo's als de door een overdosis vooroordelen bevangen 'autochtonen' zijn een realistische weergave van mensen die in onze maatschappij rondlopen, en die elk op hun manier een uitdaging zijn om die maatschappij leefbaar te maken.

Het is, denk ik, best wel sterk dat acteurs met namen als Rafik Ben Mebarek open staan voor de kritische kijk op allochtonen in de westerse wereld. Sterker dan in de Hollywood westerns, waar zowat elke indiaan door een niet-indiaan wordt uitgebeeld.

Prima film met weinig middelen, wat mij betreft goed voor 4 sterren.