Leonard Cohen: I'm Your Man (2005)

Kende de man niet voor het zien van de docu, en had dat veel liever zo gehouden. Het kon mij eigenlijk al niet interesseren wat ie vertelde over zijn carriere en jeugd, al schets dat wel een beeld van hem. Het ergste is nog na al die irritante lofuitingen en uitleggerij over de teksten (waar ik zijn algemeenheid al wat tegen heb) dat al saaie teksten ook nog eens worden uitgevoerd door tergend slechte artiesten. U2 had wat kunnen zijn, was het niet dat Cohen zelf de leiding neemt. Ooh ja Nick Cave was wel redelijk. Ironisch dat ook deze documentaire mij wel grijpt in de vorm van het sound design en de minimale instrumentale muziek (of was dat daar ook onderdeel van het sound design?) waar dan weer helaas overheen werd gepraat. 1.5 sterren

Voor mij ook een kleine tegenvaller. Cohen is briljant maar buiten Wainwright zijn versie van halleluja die ik overigens altijd al beter heb gevonden zijn er misschien nog 1 of 2 nummers die ergens op lijken. De rest is gewoon echt niet goed. Gelukkig dat Cohen zelf nog regelmatig aan het woord is. Ik kom niet verder dan een 3*

Als het je niet kan interesseren waarom kijk je dan een docu over deze man? Een beetje een vreemd verhaal bovenstaand.

Concertfilm met een kleine docu-inslag door de wat interviews.

Leonard Cohen kan heel mooi en boeiend praten en dat is ook het enige wat het interviewelement hier de moeite waard maakt. De andere artiesten vallen toch wat meer terug op bekende loftuitingen die nogal typisch zijn voor dit soort projecten, al zijn sommige wat meer persoonlijke verhalen nog wel aardig. Het gekke is echter dat enkele van deze interviews gewoon midden door de performances geplaatst worden. Zit je naar Nick Cave te kijken en te luisteren, wordt hij ineens afgekapt voor een stukje talking head. Voor een concertfilm toch compleet onacceptabel lijkt me.

Natuurlijk zijn de optredens het belangrijkste hier en ook op dat vlak vond ik het wat wisselend. Niets is echt slecht, maar weinig vond ik enerverend. Antony is wel echt fantastisch, zelfs al wordt ook zij onderbroken voor een interview met Cohen. Rufus Wainwright is iemand die me meestal niet ligt en hij krijgt nota bene de meeste aandacht. Echter, zijn versie van Everybody Knows werkte compleet voor mij. Hallejah echter veel minder en Chelsea Hotel wil ik hem nooit meer horen zingen. Cave is goed, maar die heeft ook wel betere performances gegeven. Jammer dat Cohen zelf maar één liedje doet, in een andere setting, maar het is dan ook een tribute concert.

Ach, als Cohen-liefhebber kwam ik er wel doorheen. Echter, veel moeite is hier duidelijk niet ingestoken en als bioscoopdocumentaire is het bijna onacceptabel.

2,5*