Bubble (2005)

Ik vond het toch wel een mooie film, hoor. Eenvoudig verhaaltje inderdaad en de ontknoping zag ik al wel een tijdje aankomen, maar als karakterschets vond ik het erg geslaagd. Prachtig geacteerd ook (opmerkelijk is dat het bijna allemaal amateurs zijn). De film is doordrenkt van die typische Soderbergh-warmte en kalmte.

Ook erg mooi: de beelden uit de poppenfabriek.

Goeie Soderbergh weer.

Schuif Fargo maar mooi aan de kant, deze film is een stuk droger. Geweldige figuren in deze film. En vooral sterk dat het een keer geen "film"personages zijn (itt tot de film van de Coentjes). Echte nobodies van vlees en bloed. De nutteloosheid van hun leven barst door het scherm heen.

En ten midden twee van die nutteloze figuren plaatst Soderbergh een derde. Honderd keer beter dan Von Trier's hele idee om back to basic te gaan. Maar back to basic is het zeker. Uiterst simplistisch verhaaltje, ook helemaal geen verrassingen of spanning, maar sfeervol. Daar haalt de film z'n punten vandaan.

Heb er best van genoten. Lekker kort (72 minuten), puur en best mooi. Knap einde ook. Niet onverwacht, wel sterk. Visueel ook best aardig, alleen de soundtrack had wel een extra likje verdiend. Verder is het helemaal niet wereldschokkend, maar wel veel beter dan het gros.

3.5*

Idd, Fargo heeft hier werkelijk helemaal niets mee te maken. Dat is een larger-than-life misdaadcomedy vol typetjes, terwijl dit eigenlijk behoorlijk realistisch opgezet is. Onbegrijpelijke vergelijking imo.

Wel een erg aardige film verder dit. Schijnbaar eenvoudig, maar o zo knap gemaakt (en geacteerd). Einde was niet helemaal wat ik ervan hoopte maar toch wel een prima filmpje.

Vind de vergelijking met Fargo helemaal niet zover gezocht, alleen dan vooral de setting. Simpele, rustige leventjes, al is de uitwerking totaal anders. Om deze stijl van Soderbergh te vergelijken met von Trier is dan weer wel onzinnig, aangezien von Trier technisch back to basic gaat, terwijl zijn personages wel vergelijkbaar blijven met wat we normaal in andere films zien.

Maar goed, de film zelf kent een interessant verloop. Het voelt ook een beetje als een experiment aan. Gedurende de film zijn het vooral kleine gebeurtenissen, kleine gesprekjes en kleine gezichtuidrukkingen die het doen en zo voor een sterke opbouw zorgen. De film kent alleen niet echt een climax. Niet echt heel erg, aangezien het tempo van de film best aardig was, maar ik had een ander verloop van het tweede film niet heel erg gevonden. De eerste heflt een opbouw, de tweede helft een afbouw, zonder dat er daadwerkelijk zich iets in het midden bevond.

Hoe dan ook, goed geacteerd door Debbie Doebereiner en best een leuke film.

3,5*

Moest (zonder hier te lezen) ook vrij snel aan Fargo denken. Minder karikaturaal, maar overeenkomsten zie ik zeker

Aardig filmpje dat me geen moment verveelde, maar al met al is het wat te simpel. Sfeertje is aardig en acteerwerk door de onbekende acteurs goed.

3 sterren voor aardig experiment.

Dit is nou weer eens een leuke aanvullig op de rest van S.Soderbergh's repertoire.
Apart gefilm, maar moest er wel even aan wennen, het had nl. veel weg van een documentaire maar ik bleef uiteraard wel nieuwsgierig.
Hoe verder de film vorderde hoe interessanter het werd.

Een lekker "who done it" filmpje,al zit ik nu wel met vraagtekens in mijn maag; Who did it?

Respect voor Steve Soderbergh !

Eens wat meer gelezen over deze boeiende film. Geen prof-acteurs, simpel gemaakt met decors (decors zijn de huizen van de acteurs), weinig script en veel improvisatie.

En toch levert hij een boeiende film af waarin alles klopt en de dialogen zeker niet vervelen. Vanaf de moord ken je eigenlijk wel al de schuldige, daarom zou ik het eigenlijk geen mysterie film noemen. Maar goed laat ons daar nu niet over zagen 4 sterren al voor het creatief maken.

****

Aardige tussendoortje van Steven Soderbergh. Mijn verwachtingen waren aanvankelijk niet al te hoog, ondanks dat Soderbergh al een paar goede films op zijn naam heeft staan (Schizopolis, Traffic, Ocean's Eleven).

Ondanks de korte speelduur wordt er rustig aangedaan, de film staat op de laagste versnelling en om het kwartier gebeurt er weer iets. Film ziet er heel aardig uit, lekker strak kleurgebruik. Klein minpuntje was de vervelende soundtrack. De hoofdpersonen waren kansloze figuren, wat de film een depressief tintje meegaf. Houd ik wel van.

Al met al makkelijk weg te kijken, maar niets bijzonders. 2,5* en volgende week ben ik de hele film waarschijnlijk weer vergeten.

Soderbergh gaat voor realisme en verkent zijn naturelle stijl wat verder. Het gebruik van grotendeels improviserende, onervaren acteurs geeft een andere dimensie aan het spel wat mooi samengaat met tempo en camerawerk, maar tegelijkertijd enkele bijna tenenkrommende (lachwekkende) momenten geeft tegen het eind. Een beetje een aardig geschoten amateurregistratie van de toneelclub uit het dorp.

Dit in combinatie met wat rare fouten en irritant gebruik van muziek doet Bubble aanvoelen als een interessant werk van een debutant, maar een man met zijn ervaring lijkt een dergelijk project toch te zijn ontgroeid. Niettemin een sympathieke film die blijft boeien (tja, wat wil je ook met een speelduur van 73 min...), maar je verwacht toch meer. 2.5*

Tijdens de film drong de schoonheid ervan niet goed tot me door. De maanden na het zien van de film schoten echter telkens flitsen van de film door mijn hoofd.

Wat maakt een film goed of slecht? Een antwoord op deze vraag zou kunnen zijn: "Een film is goed als de beelden ervan voor langere tijd blijven plakken aan het geheugen."

Hanteer ik die maatstaf bij het beoordelen van deze film is het een van de beste films die ik in lange tijd heb gezien.

Steven Soderbergh Experience. Van mij mag hij er zo nog honderd maken. Stiekem veel interessanter dan ettelijke van zijn commerciële projecten, terwijl Bubble in de kern bijna alles heeft voor zo'n grote film. Een wat merkwaardige vriendschap die wordt verstoord door een nieuw meisje. Een verhouding ligt op de loer. Een soort jaloezie. Én.. Een schokkende gebeurtenis.

Daar kan je een opgeblazen thriller van maken, maar Soderbergh maakt er een kleine, intieme film van. Simpel, puur en bescheiden. Ergens in een grijs, saai deel van Amerika. Dat heet dan uitzichtloos met ingedutte, vastgeroeste inwoners, maar waarschijnlijk heel normaal voor een dergelijke omgeving. De caroussel van het leven aldaar kent nu eenmaal niet veel sensatie.

En dat weet Soderberg met deze cast naadloos vast te leggen. Amateurs zo uit de regio geplukt die met veel improvisatie tamelijk naturel overkomen en zo meer ziel aan hun personage meegeven dan menig gesoigneerd sterretje met hoogdravende ambities. Het zijn en blijven gewone mensen, die klagen over de baas, sparen voor een autootje en bijpraten in de fabriekskantine.

De akoestische gitaar onderstreept de lome, alledaagse tred van de film, maar de eerste blikken bij de introductie van Rose zijn veelzeggend. De broze balans is verstoord, het wordt, zij het subtiel, meteen ongemakkelijk. Zelfs wanneer de film opwarmt, houdt Soderbergh die gereserveerde toon vast. Dan is zelfs zo'n transparant zaakje nog boeiend om te volgen. Arme opa.

Bubble stond bij mij vooral bekend vanwege zijn experiment in distributie. Tegelijk uitgebracht in de bioscopen, op dvd en online. Toen echt vernieuwend en dat heeft toch een staartje gehad. Niettemin trok de film zelf me nooit.

En eerlijk is eerlijk, echt groots is het niet. Het is één van die kleine projectjes die Soderbergh graag tussen zijn grote films stopte, al is het maar om te kijken of hij iets kan maken met non-professionele acteurs en zonder filmsets. Een blik op het alledaagse. Het is geslaagd in dat opzicht, maar het is nou ook weer niet zo dat dit soort cinema niet eerder bestond of dat Soderbergh echt een verrassende blik werpt op levens in een economisch kansloos milieu. Wat voor mij er voor zorgde dat ik toch geboeid werd is verrassend genoeg de casting. Niet zozeer het acteerwerk op zich, maar de keuze voor de gezichten en het uiterlijk van de acteurs en de uitgebluste uitdrukkingen zorgden voor een weemoedige sfeer die toch wel raak was.

Leuk om eens gezien te hebben en de korte lengte is een goede keus. Echter, één van Soderbergh's beste vind ik het niet.

3*

Een klein project van een groot regisseur. De film is traag en minimalistisch en dat past precies bij wat er verteld moet worden. De somberheid en nutteloosheid komt dan ook goed over, ook door de vrijwel emotieloze en wat onbeholpen karakters. Aan de ene kant geeft dan een bevreemdend gevoel, aan de andere kant is het juist erg realistisch. Beeldvorming van de fabriek is mooi voor de sfeer.
Een mystery is het zeker niet en echte spanning zit er niet in. Na de moord lijkt er een klein politieverhaaltje te ontstaan, maar het is eigenlijk wel duidelijk hoe de boel verloopt. De film eindigt dan ook wat lukraak en lompjes, maar ach, wat zouden we nog meer moeten zien.
Mager tussendoortje.