Susana (1951)

Komt in September uit op DVD via Mr. Bongo (UK)!

Hopelijk wordt het een betere transfer dan de Amerikaanse R1 DVD.

http://www.dvdbeaver.com/film2/DVDReviews34/susana.htm

Pure komedie van Don Luis.Wie surrealisme of bizarrerie verwacht,heeft hier pech.Wie wel zin heeft in de gebruikelijke wrange beeldgrappen en ironie van de maestro,zit hier goed.Gevoed door een katholieke jeugd met de vrouw voorgesteld als vat van de duivel en een pulpromannetje als script,waarschuwt B. hier niet voor zedeloze jonge dames,maar satiriseert hij latijns machismo en de kwaadaardigheid van verzuurde,bijgelovige oude wijven,alsmede de feodale verhoudingen op het Mexicaanse platteland..

Het moge duidelijk zijn dat de intrige van een sexueel hypnotiserende vreemdelinge die een keurig burgerlijk huishouden in de war schopt,een belangrijke inspiratiebron was voor Teorema van Pasolini.Opvallend zijn de parodieen op gothic-horror in het begin van de film,en een magisrale parodie op la passion de Jeanne d'Arc.Verder lijkt B. al vooruit te lopen op zijn verfilming van Wuthering heights 2 jaar later.We hebben allemaal op school geleerd dat Coppola het eind van the godfather had overgenomen uit the searchers,maar daar begin ik nu toch aan te twijfelen.Enfin,u ziet het zelf maar.

p.s.:lekker wijf,die Susana

Susana de seks-fragmentatie-bom, Bunuel flikt het em weer! Het is me ook steeds minder duidelijk waarom zijn Mexicaanse periode vaak zo onderbelicht is...

Rosita Quintana (mij onbekend maar blijkbaar destijds erg populair in de Mexicaanse film en ook als zangeres) als "femme fatale" in dit passioneel drama (hetzelfde thema kon best als komedie dienen, maar Buñuel laat alleen maar af en toe door wat schalksere muziek dit besef doorschemeren).

Eenvoudig en voorspelbaar, keurig verhaald met evenzeer voor de hand liggende dialogen en emoties.

De acteurs zitten goed in hun rol en eigenlijk is de film niet meer dan een gewone wegkijker.

Merkwaardig toch in het intrige dat God tot tweemaal toe ingrijpt...

Zag van Buñuel uit hetzelfde jaar reeds - en eveneens onder Mexicaanse vlag - "Una Mujer sin Amor" en themagewijs en kwalitatief lag dit ongeveer in de zelfde lijn als deze "Susana".

Er bestaat een traditie waarin een mooie vrouw voorgesteld wordt als kwaadaardig, een succubus, the devil in disguise. Ze doet zich voor als de bijbelse Susanna die opdringerige mannen afwijst. Ze gebruikt haar charmes echter op slinkse wijze. De knecht Jesus is niet goed genoeg; ze wil de eigenaar van de hacienda of zijn zoon aan de haak slaan. Haar demonische karakter wordt symbolisch voorgesteld door het onweer en het zieke veulen. In het begin bidt ze tot de schaduw van een kruis, een satanistisch teken.

De Mexicaanse acteurs weten gestalte te geven aan hun personage. Rosita Quintana is wulps en komisch huichelachtig. De grondbezitter lijkt eerst een toonbeeld van rechtschapenheid, maar beetje bij beetje komen z'n verdrongen verlangens naar boven.

Het gezin staat voor de sociale orde. Susana is degene die die orde wil verstoren. Je kunt haar als een revolutionair zien die ingaat tegen het conservatisme. Dit is zo'n verhaal waarin je sympathie kunt voelen voor de slechterik. Ze heeft een moeilijke jeugd gehad. Ze gooien haar in een cel met ongedierte. Het enige waar ze zich schuldig aan maakt is geflirt en gehuichel. Het einde voelt dan ook onrechtvaardig aan.

Een film over een vrouw die alle mannen het hoofd op hol brengt valt of staat met de performance van de femme fatale in kwestie. Gelukkig slaagt Rosita Quintana met vlag en wimpel in haar vertolking van de sexy, manipulatieve Susana.

De overige acteurs zijn degelijk, de oude huishoudster heeft nog wel een leuke bijrol, al had ze tegen het eind nog wel wat vileiner mogen zijn. Het ontbreekt Susana misschien aan een nog net iets scherpere afronding al vond ik het overdreven happy end wel weer vol Buñuel- ironie.