Rage, Furia Primitiva (1988)

Hm.

Een film waar ik eigenlijk maar weinig vertrouwen in had, maar het verloop viel me behoorlijk mee. Ik keek de film in het kader van een filmevenement, dus eromheen lopen was geen optie. Het is wel vaker dat dergelijke films als deze me wat teleurstellen, maar dat was in het geval van Primal Rage niet het geval. Ik heb me best geamuseerd.

Het helpt ook als je een best leuk concept erbij trekt, dat alleen niet zo sterk wordt uitgewerkt. In principe is het gewoon een excuus om een klodder make-up tegen de acteurs en actrices aan te gooien en ze wat te laten rondrennen. Soms ziet dat er smerig uit, maar daar houdt het wel bij op. Het eerste uur kenmerkt zich in matigheid met een paar aardige sequenties, maar ook saaie opvulling tussendoor.

Het acteerwerk is niet zo sterk en de personages zijn stuk voor stuk erg irritant. Het feit dat ze allemaal worden onderverdeeld in sukkels, zielenpieten en macho's maakt het er ook niet veel beter op. Niet dat het veel uitmaakt in dit soort verhalen, maar ik vond het vooral irritante opvulling. Zorgt er ook voor dat het eerste halfuur niet echt opschiet, maar de finale maakt dat goed.

Vooral door wat lompe moorden en grappige bloedfonteinen. Soms gaat het er best grof aan toe, alhoewel de echt expliciete beelden erbuiten worden gehouden. Soms zitten er gewoon leuke manieren tussen waarop de personages aan hun einde komen, maar toch had ik liever gezien dat de horror nog net wat harder was. Misschien een iets beter effectenteam inhuren, want vooral dat vlak viel tegen.

Verder best entertainend en met een hoog tempo wordt er door de tweede helft heen gezoefd. Het helpt vooral dat ze op vermaak uit zijn en daardoor veel dramatiek achterwege laten. De eerste paar scenes lijken nog naar een grimmig geheel te wandelen, maar uiteindelijk overheerst de cheese en kon ik er meer van genieten. Niet bijzonder, maar wel grappig voor een keertje.