The Miracle Woman (1931)

interessante/goeie film van capra... niet direct een meesterwerk. de mooie romantische portretfotografie (met de bekende regen op de achtergrond en een beetje wazig) is hier reeds aanwezig.

Aardige Capra-film.David Manners is geweldig als de blinde man.

Maar ik moet zeggen,dat er veel meer van dit verhaal gemaakt had kunnen worden.

"Elmer gantry",een zelfde soort film als deze,die in de jaren 50 werd gemaakt,boeit meer.

Als fan van Barbara Stanwyck ook hier weer niet teleurgesteld, maar het is zeker niet de beste van Capra. Na een intrigerend begin over de rol van religie in de samenleving verwatert de film uiteindelijk toch naar een te melodramatische romance.

Grootste probleem is dat ik David Manners ronduit creepy vindt met zijn buikspreekpop en me geen moment kan voorstellen dat Stanwyck voor zo'n engerd zou vallen.

Buikspreekpop ??

Laat maar zitten dan

Sterk eerste deel en slotsequentie, maar het deel met Manners is wat gewoontjes en inderdaad - zoals hier al eerder is opgemerkt - soms niet overtuigend. Stanwyck past geweldig in een dergelijke rol, hoe ze in het begin van leer trekt, dat is echt haar ding en je vraagt je af of je écht naar een Capra kijkt. Maar 't is dan ook nog 1931 - toen je alles nog mocht zeggen.

De eerste 30 minuten zijn geweldig, helemaal Capra, daarna wordt het minder met romantische gedoe en tot slot moet er natuurlijk ook nog een eind aan gebreid worden. Van Capra's films vind ik het eerste deel meestal het beste, het neerzetten van een conflict dat de macht van de personages vaak te boven gaat. Het liefst zou ik dan een open einde zien.

Scherp geschreven film over de dochter van een evangelist die haar familienaam gebruikt om flink wat centjes te verdienen met spectaculaire religieuze optredens waarbij 'zieke' mensen op wonderbaarlijke wijze genezen. In één van haar eerste hoofdrollen maakt Barbara Stanwyck indruk, zowel tijdens haar vurige preken als in de scènes waarin ze gestalte geeft aan haar groeiende gewetenswroeging. De film is een behoorlijk bittere aanval op de manier waarop religie wordt misbruikt om mensen geld af te troggelen, een thema dat onder Hayes-code nooit behandeld zou kunnen worden. Die kritische ondertoon en het onderliggende cynisme maken deze film ook voor een modern publiek de moeite waard, evenals het feit dat Frank Capra (vlak voor zijn definitieve doorbraak) deze film regisseerde.

Deze 10e film uit de Capra at Columbia box is een behoorlijk drukke vertelling over een priesters dochter die samen met een oplichter een soort gebedsgenezings cult opzet. En dan zijn er ook weer de nodige romantische ontwilkelingen. Die zijn wat minder overtuigend.

Gelukkig hebben we Barbara Stanwyck en is het een feestje haar aan het werk te zien. Wat een heerlijke actrice.

Krappe 3,5

Merkte dat in wel enige Capra fatigue begoen te voelen, dus de tweede 10 films ga ik in een wat langzamer tempo doorheen.