Ma Vie en Rose (1997)

' Vader, moeder en hun zoontje ' lopen het gazon op voor een welkomstfeestje bij hun nieuwe buurtgenoten, terwijl moeder verzucht dat ze de 1ste zijn, waarna er prompt uit alle hoeken van de straat een enorme bedrijvigheid ontstaat van allerlei mensen die ook op weg zijn naar het welkomstfeestje van de nieuwe buurtgenoten. Ik had echt gelijk het idee naar een Franse film te kijken!

Alleen Fransen kunnen zulke mooie feel good komedies maken waarin drama en humor hand in hand gaan. Echt een frisse, kleurrijke film met veel leuke fantasietjes erdoorheen verwerkt in de vorm van droomsequenties. Sterk staaltje van magisch realisme die ik maar al te graag verorber. De zoete nasmaak leent zichzelf uitstekend om een wat serieuzer thema zo te behandelen. Deed mij denken aan Toto le Heros en het later gemaakte C.R.A.Z.Y., precies hetzelfde gemoedelijke sfeertje. 4*

Ik denk niet dat de film een andere pretentie heeft dan gewoon verstrooiing te brengen. Het is een typisch franse film over een merkwaardig, origineel onderwerp met toch enkele tedere momenten. De droom - en sprookjeswereld van een onschuldig kind staat haaks tegenover de kleinburgerlijkheid van de volwassen omgeving.

De acteurs zijn gewoon frans-goed.

Aardig filmpje hoor.

Toch geen hoogvlieger. Vrij simpel verhaaltje maar wel met een goede cast in een bekrompen omgeving.

Exact zo'n film die niemand een onvoldoende zou geven denk ik.

Vandaar de 3.2*

Mooie surrealistische film over een meisje in een jongens lichaam. Al met al was het verhaal niet erg bijzonder en kennen we er wel meer van dit soort gevallen die niet geaccepteerd worden door hun omgeving en daardoor wat opstandig worden. Ma Vie En Rose blijft juist onschuldig en laat alles gelukkig in een tijdzone zien i.p.v. een heel levensverhaal eraan vast te plakken. Ik was bv. bang voor drugs-tienerjaren en zag al het hele cliché voor me, maar gelukkig blijft MVeR respectvol, luchtig maar daardoor ook wel hard. Mooi drama met wat extra's qua stijl.

3,5 ster

Toch wel ontroerend deze film over een meisje dat vast zit in een jongenslichaam. De naïviteit van de kleine Ludovic is is schattig maar ook tegelijkertijd pijnlijk. Hoe zijn ouders en de omgeving met de situatie omgaan komt ook heel realistisch over. Het einde is vrij open al had ik wel het gevoel dat men er wel uit zou gaan komen. Gelukkig zijn er tegenwoordig gespecialiseerde psychologen die deze kinderen en hun omgeving hierin kunnen begeleiden.