Prima Comunione (1950)

Regisseur won de internationale prijs op het Filmfestival van Venetië in 1950. Hoge waardering op IMDB.

Bedankt voor de info . De gouden leeuw won hij ondanks nominatie trouwens niet, wel 3 NDA's waaronder 1 voor Fabrizi. Werd buitendien gebombardeerd tot nationaal cultureel erfgoed en 1 van de 100 films "to be saved " , een flauwe imitatie van het Amerikaanse erfgoedproject.

Enfin, toen hij uitkwam was hij waarschijnlijk niet meer dan een screwball en Fabrizi show, maar hij werd meer en meer herontdekt als een miniatuur van het Romeinse kleinburgerdom vlak na de oorlog. Was dan ook het werk van enkele coryfeeen van het zgn. neo- realisme : scenario van Blasetti die met 4 PTLN zelf een voorloper was van de gekende stroming, en niemand minder dan Zavattini die natuurlijk de De Sica klassiekers uit die tijd in mekaar knutselde op papier. Wel een volks feel good neo-realisme, zonder dik aangezette aanklachten maar eerder een goeiige tekening van de goeiige mens par excellence : Fabrizi, banketbakker te Rome.

Spelend dus tijdens Pasen en ter voorbereiding op het Heilig Sacrament dat de Eerste Communie is, de toetreding tot de Gemeenschap met en van Gristus door de viering van de Eucharistie...daarbuiten is er geen Heil mensen, begrijp dat godverdomme nu eens.

Maar ik dwaal af : dit is dus gewoon een screwball met als artefact een communiekleed dat niet wil aankomen, wat voor Fabrizi het begin is van een wanhopige tocht door Rome, eerst om het kleed te halen en later om het terug te vinden. In dat purgatorium ontmoet hij allerhande pittoreske, liefdevol getekende typetjes en zoals het in een komedie hoort loopt het allemaal af met een huwelijk: een huwelijk met Gristus, bruidegom van de Kerk..

Hoewel een klassieker of juist daarom misschien nu wat stoffig overkomend, eerder charmant- oubollig dan grappig- geestig. Spelend in een tijd die slechts goed lijkt omdat we hem niet hebben meegemaakt in de verste verten, dat is nu wel het idee.

We moeten nog opmerken dat ene Alberto Sordi- ongekend nog- hier optreedt als voice- off, even zingt zelfs maar niet in beeld verschijnt. En Louis Jourdan en de Funès dan die hier volgens vele bronnen te zien zouden zijn ? Ik heb ze niet gezien, ze staan ook niet in de credits. Wat Jourdan hier te zoeken zou hebben is me een raadsel, de Funes zou hier een priester moeten vertolken. Welnu : er zit idd. een priester in die wat op hem lijkt, maar dan een stuk langer en vooral kalmer, zo te zien ook Italiaans sprekend. Het is hem echt niet hoor. Wel Franse inbreng via Morlay als echtgenote van Fabrizi lost in dubbing, en zelfs Jean Tissier in een cameo.

Briljante score Cicognini trouwens.

De DVD bevat geen anderstalige onderschriften .