A Distant Trumpet (1964)

Het blijft voor mij een zorgekindje, de klassieke Amerikaanse western. Ik kan ontzettend genieten van de Italiaanse spaghetti-westerns en ook van de Duitse sauerkraut-westerns, maar de Amerikaanse variant uit de jaren 40 - 60 blijven het me moeilijk maken. Dan zie je weer een leuke, spannende, goedgemaakte film, dan weer één die saai en voorspelbaar is.

A Distant Trumpet is zo'n saaie variant. Het kan niet liggen aan Raoul Walsh, die ik één van de beste regisseurs uit de gouden tijd van Hollywood vindt. Tevens ligt het niet aan de acteurs of het camerawerk. Nee, het ligt echt aan mij. Ik vindt dit gewoon niet bijzonder (of juist bijzonder saai).

Ik zal het blijven proberen, want ik zal zeker nog wel erg goede westerns zien, maar dan moet ik de mindere maar accepteren!

1,5*

Ik heb geen idee wat voor een western Walsh hier wilde laten zien.

Uiterlijk is het geheel erg mooi in beeld gebracht, prachtig landschap en mooie opnames.

Inhoudelijk is het oorverdovend saai. Het oorverdovende bestaat uit de muziek, het saaie zit hem in het verhaal.

Troy Donahue is in ieder geval niet mijn favoriet, net als de film aan de saaie kant.

De perikelen rond de indianen en de twee dames is, zoals al eerder gezegd, uiterst voorspelbaar. Soms geeft dat niet, als er maar vaart zit in het verhaal, of actie.

Vlees noch vis, kraak noch smaak.

De mondelinge confrontatie met de indianen in hun "native" taal vond ik erg lachwekkend, hoe aardig het ook is om indianen hun natuurlijke taal te laten spreken. Maar dat ik moest geloven dat de hoofdpersoon die taal ook moeiteloos kon verstaan, wilde er bij mij niet in.

De laatste film van regisseur Raoul Walsh.

Misschien is dit de belangrijkste reden voor de hoge rating op IMDB, want persoonlijk vond ik hem te langdradig. Ondanks alles zit de film vol actiescènes, en zal hij in de smaak vallen bij de echte liefhebbers van westerns.

2,5 *