Ultranova (2005)

Ultranova is prachtig. Een film over mensen die langzaamaan indommelen in hun dagelijks bestaan. Op het eerste zicht klinkt het behoorlijk saai en prekerig, maar dat is het helemaal niet. (nee, niet weer een zakenman, die meer tijd gaat doorbrengen met zijn familie)
Dit is redelijk echt. Werkelijk elk verschillend karakter wordt op de korrel genomen. Het dromerige typje vlucht in haar eigen verdriet, het stoere meisje zoekt haar troost in drugs, de onzekere jongen laat zich voor de zoveelste keer gebruiken. Omdat geen enkele persoonlijkheid wordt geviseerd of veroordeeld, blijft alles aanvaardbaar. het is gewoon correct.
En daarbovenop kan je nog genieten van prachtige plaatjes uit het rauwe Henegouwen. Zware industrie, lege vervallen dorpstraatjes en prefab door elkaar. Afgewisseld met mooie close-ups, van realistische mensen met herkenbare gevoelens. Helemaal mijn ding.
Dan praat ik nog niet over het heerlijke cynische ondertoontje dat door heel de film zweeft. Geloof me, de doorsnee vlaming (en Waal, laten we de gemoederen niet verhitten) heeft hier een behoorlijke kluif aan.

De film begint goed. Door een aantal verrassende scenes worden er heel wat vragen opgeroepen en dit zorgde ervoor dat ik geboeid zat te kijken. Helaas zakt de film na een half uur wat in. Naarmate er meer duidelijk wordt blijkt het verhaal nogal alledaags te zijn. De film verliest hierdoor, ondanks een paar sterke momenten, aan kracht.

De soundtrack is vrij experimenteel en opvallend. Soms erg mooi, andere keren pakt het wat mij betreft wat minder uit.

Wel een prima film, met mooie personages en doodgewone gebeurtenissen, maar 'er had meer in gezeten'.

3*

Een originele film is het zeker, maar ik had geen enkele binding met de personages en kon de wendingen in de film niet echt volgen.

Dat meisje met het rode haar acteert leuk. Haar personage is, net als andere rare figuren die in de film rondlopen, te vergezocht en te bedacht. Het weesverleden wordt heel uitleggerig gebracht.

In feite zijn de personages allemaal art house typetjes. Er is iets met ze, maar je hebt geen idee wat. En waarom ze doen wat ze doen. Je kunt er enkel naar gissen.

De autistisch overkomende hoofdrolspeler doet de hele film niks anders dan kijken alsof hij heel nodig moet poepen. Wat de jongen bezielt, daar krijg je in de 5 zinnen die hij uit mag spreken geen hoogte van.

Bouli Lanners is een acteur die is gaan regisseren. Ik weet niet of hij een goed acteur is, maar wat mij betreft kan hij zich beter van regisseren afwenden en ook scenarioschrijven raad ik hem met klem af.

Ok, geen halve ster. Vanwege Hélène de Reymaeker wordt het een halfje hoger.

Tot zover ben ik het volledig met je eens. 'Ultranova' verloopt tergend traag, en aan het eind van de rit vraag je je af of je wel de film gezien hebt die de dvd-hoes belooft (absurde humor? rake portretteringen van de kleine man?)...

Hiermee kan ik helaas niet akkoord gaan. Lanners weet toch enkele mooie industrielandschappen (die in schril contrast staan met de bizarre (en inefficiënte) close-ups van handen) in beeld te brengen, en zo toch op één vlak een tikkeltje te ontroeren. Ook de minimalistische soundtrack vond ik een gewaagde, doch passende, keuze - alweer een verdienste van de regisseur.

Als hij de volgende keer een film maakt die wél ergens over gaat, zal ik één van de eersten zijn die hem zien wil... Maar hier kan ik echt niks mee.

2,25*

Sjit gisteren gemist. Meestal gooit TV5 ze in de herhaling. Iemand een idee of dat nu ook zo is? Vind het niet zo snel op de site terug.

Opnieuw een goede film uit België. Bouli Lanners werkt met sobere kleuren, wat niet bepaald uniek is voor films uit Wallonië, maar weet hier vooral de soberheid van de personages te benadrukken, in plaats van de omgeving. Strak geschoten en met af en toe slechts een vleugje muziek, volgt Ultranova vijf personages in hun dagelijks bestaan. Er zitten nergens echt grootste gebeurtenissen in de film, geen plottwists (of wellicht het einde), gewoon een inkijk in het leven van mensen die een beetje ronddobberen (eigenlijk net als de film).

Prima geacteerd door de gehele cast (Hélène De Reymaeker die kappeuter al noemde, is inderdaad ook erg goed). Sterke regie en soundtrack en dan heb je toch een debuut om trots op te zijn. Ik ben benieuwd naar zijn volgende.

Fraaie Frans-Belgische film met inderdaad een soort inkijk van een groepje mensen in een saai dorpje in Wallonie. De grauwe settings weten de sfeer er ook goed in te houden en het word ook niet zo saai als wat je zou vermoeden. Niet alleen het geheel en de plotlijn is bijzonder maar de achtergronden en de sfeer weten je toch ook wel mee te slepen. Waaronder de braakliggende kiekjes van dat dorpje en de vele duistere industriele shots. Ook lijkt het de hele film door gewoon een vertelling, toch worden we aan het einde verrast met een soort van tijdtwist.

Wat mij betreft een zeer boeiende project van Lanners, waar ik binnenkort ook maar eens zijn 2 andere films van ga checken.


3,5*

Een schets over jongeren die zich niet bepaald gelukkig achten en ook niet bepaald een vrolijke toekomst zien.

Het pessimisme op velerlei vlakken druipt van de film af want naast de trieste stemming van de personages is er de desolate, maar veelal lawaaierige, omgeving waarin ze leven.

De acteurs overtuigen in hun rol, enkele markante dialogen en een verhaal, die er eigenlijk geen is en als onsamenhangend zou kunnen worden geacht, is, achteraf bekeken, toch heel intelligent opgebouwd.

Die Bouli Lanners - enige film die ik van hem zag - lijkt mij toch een regisseur met persoonllijjheid die originaliteit in beeld en dialoog zoekt.