Dil Se.. (1998)

Nogal vreemde film met weinig logica. Het opent in het donker in de stromende regen op een bijna verlaten station, waar Shahrukh Khan een verlegen meisje ontmoet. Hij gaat thee halen, en als hij terugkomt mist hij de trein waar zij net mee vertrekt. Cut dan naar een scene op klaarlichte dag waarin ze samen op de trein staan te zingen en te dansen. Tsja...

Daarna ontvouwt het plot zich als een voorspelbare driehoeksrelatie gekruist met een niet al te intelligente politieke thriller over een onafhankelijkheidsbeweging die allerlei aanslagen wil plegen: een combinatie die hier bepaald niet werkt. Veel onlogische en onhandige handelingen van personages en een behoorlijk overdramatische finale in een wat al te geforceerde pogingen het geheel tot iets episch te maken. Zinta's personage wordt daarbij makkelijk genoeg even volledig opzij geschoven.

De muziek, zoals in de meeste Bollywoodfilms ook hier het lichtpunt, is gelukkig heel goed, en de choreografie in de musicalscenes is ook prachtig om te zien, maar de hoeveelheid ervan laat nogal te wensen over; vaak passeert er tussen de 30 en 45 minuten tussen twee opeenvolgende musicalscenes, dus alleen daarvoor is het bepaald niet de moeite waard de film uit te zitten. 2 *

Het was niet hetzelfde meisje..

Film was gaat wel, maar wel erg interessant. De Soundtrack van de film was gewoon TOP, A.R. Rehman op zijn beste!!!!!!!!!!!!!!

3,5/5 voor de film

5/5 voor de soundtrack

Film niets aan..

soundtrack erg vet

Film zelf was wel oké. Vooral interessan, maar wat deze film zo goed maakt is A.R. Rehman. Dat nummer op de trein draai ik nog steeds regelmatig, geweldige muziek.

2,5* voor de film, maar muziek vind ik zo mooi dan er wel een 0,5* bij komt.

Dit derde en laatste deel van Ratnam’s trilogie over terrorisme in India is niet de beste film van deze serie. Net als de voorgaande twee films heeft ook deze film twee gezichten, waarbij de romantische opbouw in het eerste deel gevolgd wordt door een veel grimmiger tweede deel. Het slot is redelijk heftig.

Shah Rukh Khan speelt een prima hoofdrol, maar de ster van de film is zonder twijfel de Nepalese actrice Manisha Koirala, die –evenals in deel 2 van de trilogie (Bumbai)– opnieuw laat zien dat ze een geweldige actrice is. De goedlachse Preity Zinta (Kal Ho Naa Ho) debuteert.

Njah.

Dit is zo'n beetje het type film waaraan mensen denken als je over Bollywood begint. Uitvoerige dansnummers die zo'n beetje geheel los staan van de film, lange muziekale intermezzos en een stevige brok overacting.

Vooral Shahrukh Khan is toch echt wel onuitstaanbaar, zowel in de narratieve scenes als in de danssequenties. Het verhaaltje tussendoor doen er nog alles aan om heel groots en episch te zijn, maar hoe harder men probeert hoe ridiculer deze hele film wordt.

Visueel is het dan best nog mooi af en toe, maar de soundtrack en het slechte acteerwerk zorgen er eigenlijk altijd veel dat er nooit een fijn sfeertje gecreëerd wordt. Erg veel baten die mooie plaatjes dan ook niet jammer genoeg.

En ja, zoals de meeste Bollywood films schuurt het ook weer tegen de 180 minuten aan. Amper uit te zitten.

1.0*

Ik had weer een keer zin in een Bollywood-film, maar misschien dat ik van te voren beter had moeten kijken wat Dil Se.... precies was, want ik had eigenlijk vooral zin in kleurrijke onzin als Om Shanti Om of desnoods Kuch Kuch Hota Hai. Dil Se... was ehm.. toch anders.

Uiteindelijk op een 2,5* beland omdat ik toch een zwak heb voor dat prachtige camerawerk op locatie, maar ik heb me vooral rot zitten ergeren aan het verhaal. Begint lekker ontspannen met een vrolijk nummer op een rijdende (!) trein, maar Shah Rukh Khan - ik heb sowieso nooit echt zijn aantrekkingskracht begrepen - wordt een eng stalkertje waar we nog sympathie voor moeten krijgen ook, en wordt verliefd op een kleurloos meisje dat hem alleen maar afwijst. Later in de film wordt de veel leukere Preeti op een ongelofelijk lullige manier afgeserveerd.

Nummers vielen ook een beetje tegen met veel algemene teksten, veel open deuren. Is in andere Bollywood-musicals vaak ook wel zo, maar vanwege de ernst binnen de rest van het verhaal vond ik het nu behoorlijk misplaatst. Prachtige locatie opnames in de bergen, dat wel.

2,5* dus.