La Maison Assassinée (1988)

Fijne film die in een prettig, wat laag tempo een interessant verhaal verteld. Het acteerwerk is goed en het ziet er allemaal uit zoals het in die tijd eruit zal hebben gezien. Ook de ontknoping kan me bekoren. Om de één of andere reden herinnert de film me aan mijn kindertijd.

Aardig Frans drama dat een beetje doet denken aan Jean de Florette/Manon des Sources.

Iets te degelijk naar mijn smaak, maar best wel interessant qua personages en hun onderlinge verhoudingen.

Als ie doordeweeks een keertje langs komt op TV best de moeite waard eens te kijken als je in bent voor een beetje ouderwets filmavondje.

Adaptatie door Georges Lautner (cineast die me zelden of nooit kon bekoren) van de roman van Pierre Magnan.
Een film over wraakneming met een heel verrassende ontknoping. De moeite om te blijven kijken.
Een burgerbevolking die, zelfs 25 jaar na de misdaad, de lippen stijf op elkaar houdt. Het deed me denken aan "L'Eté Meurtrier" uit 1983 met Isabelle Adjani en ook met Jenny Clève, nu in bijrol.
Eén en ander uit het verhaal leek me niet zo vanzelfsprekend zoals, de "instant verliefde houdingen" van de meisjes Marie, Rose en Charmaine, het Voodoo-gedoe, het toeval in het algemeen... waardoor de film niet hoger uit komt dan een kleine 3,5.
Aan het acteerwerk is niets verkeerd zeker wat hoofdrolspeler Patrick Bruel betreft.

Begin jaren 1920. De zoon van een uitgemoord gezin keert terug naar zijn dorp en dat maakt heel wat mensen zenuwachtig. Het mysterie rond de moord van de ouders is dan ook na 25 jaar compleet. Officieel werden drie Serviërs opgehangen voor de moord maar het is een publiek geheim dat die onschuldig waren . Hij wordt als een ongeluksbrenger gezien. Zoals Movsin ook aangeeft is de ontknoping erg verrassend zonder ongeloofwaardig te zijn. Al had ik het ook wat moeilijk met het voodoo gedoe die er plots tussenkomt ]. Het acteerwerk vond ik erg sterk.