La Maison Assassinée (1988)

Kan iemand in Nederland mij helpen aan deze film?

Fijne film die in een prettig, wat laag tempo een interessant verhaal verteld. Het acteerwerk is goed en het ziet er allemaal uit zoals het in die tijd eruit zal hebben gezien. Ook de ontknoping kan me bekoren. Om de één of andere reden herinnert de film me aan mijn kindertijd.

Ik hoop alleen dat die tijd niet zo bloederig was david

Verder ben ik het eens met je mening over de film.

Aardig Frans drama dat een beetje doet denken aan Jean de Florette/Manon des Sources.

Iets te degelijk naar mijn smaak, maar best wel interessant qua personages en hun onderlinge verhoudingen.

Als ie doordeweeks een keertje langs komt op TV best de moeite waard eens te kijken als je in bent voor een beetje ouderwets filmavondje.

Afgelopen zondagnacht gezien op TV5. Mooi drama met een zeer goede rol van Patrick Bruel, de in Frankrijk immens populaire zanger, die in 1992 nog een hitje had in Nederland met "Casser la Voix", en daarmee ook hier bekend werd.
Zet een mooi tijdsbeeld neer van de jaren '20 in Frankrijk ook, en met een paar leuke dames om te zien.
Séraphin Monge blijft als baby alleen achter nadat de rest van het gezin waar hij vandaan komt wordt uitgemoord. Hij verdwijnt uit de streek, en wordt dood verklaard in zijn geboortedorp. Als jongeman van 24 keert hij terug naar zijn geboortestreek, om de daders van de moorden op zijn ouders te wreken, die ook nog eens drie onschuldige vreemdelingen uit Bosnië-Herzegovina lieten opdraaien voor de moorden, en deze ter dood veroordeelden.
Echter, hij blijkt niet de enige te zijn die deze mensen wil wreken, want iemand is hem telkens net even voor...

Adaptatie door Georges Lautner (cineast die me zelden of nooit kon bekoren) van de roman van Pierre Magnan.
Een film over wraakneming met een heel verrassende ontknoping. De moeite om te blijven kijken.
Een burgerbevolking die, zelfs 25 jaar na de misdaad, de lippen stijf op elkaar houdt. Het deed me denken aan "L'Eté Meurtrier" uit 1983 met Isabelle Adjani en ook met Jenny Clève, nu in bijrol.
Eén en ander uit het verhaal leek me niet zo vanzelfsprekend zoals, de "instant verliefde houdingen" van de meisjes Marie, Rose en Charmaine, het Voodoo-gedoe, het toeval in het algemeen... waardoor de film niet hoger uit komt dan een kleine 3,5.
Aan het acteerwerk is niets verkeerd zeker wat hoofdrolspeler Patrick Bruel betreft.

Begin jaren 1920. De zoon van een uitgemoord gezin keert terug naar zijn dorp en dat maakt heel wat mensen zenuwachtig. Het mysterie rond de moord van de ouders is dan ook na 25 jaar compleet. Officieel werden drie Serviërs opgehangen voor de moord maar het is een publiek geheim dat die onschuldig waren . Hij wordt als een ongeluksbrenger gezien. Zoals Movsin ook aangeeft is de ontknoping erg verrassend zonder ongeloofwaardig te zijn. Al had ik het ook wat moeilijk met het voodoo gedoe die er plots tussenkomt ]. Het acteerwerk vond ik erg sterk.

Degelijk verhaal met een interessante ontknoping, maar Bruel in de hoofdrol sprak me totaal niet aan.

Lijkt leuk, zo'n moordpartij uit het verleden, en het enige overlevende kind dat wraak komt nemen voor de dood van z'n ouders, maar steeds is iemand hem voor. En dan fladderen er nog drie mooie meiden om de hoofdpersoon heen. Maar toch..., sommigen gebeurtenissen zijn nogal over de top, op het karikaturale af. Dat helpt niet mee om je lekker met de film mee te laten voeren. Movsin slaat wat dat betreft de spijker op z'n kop. De sfeer van die dorpse gemeenschap anno 1920 is goed getroffen en de acteerprestaties zijn prima. Jammer dat maar één van die drie dames uit de kleren gaat...

Maar er is iets anders waar ik last van had. Zoals zovele van de films uit deze jaren lijdt deze film aan de 'Franse ziekte': een overvloed aan gesproken tekst in een zo hoog tempo dat het bijna niet meer te volgen is. Daardoor ontging me ook de ontknoping. En toen ik hem eenmaal doorhad, vond ik hem ook niet zo geloofwaardig. Maar misschien moet ik dat slot nog eens bekijken. Misschien moet ik het ook maar zo laten.