Bakuto Gaijin Butai (1971)

Vorig jaar per abuis gezien. Geweldige yakuza. Heb naar aanleiding hiervan nog wat meer films van Fukasaku verzameld. Graveyard of Honor heb ik gekeken, maar viel helaas qua verhaal wat tegen als je hem met deze film vergelijkt. Qua stijl is het helemaal mijn ding. Lekker met de hand gefilmd en van alles uitgeprobeerd. Zo ook bij deze film.

Heb nog op het lijstje staan The Yakuza Papers, Under the Flag of the Rising Sun en Black Lizard.

Iig is Sympathy for the Underdog een aanrader als je een goede japanse 'oude stijl' yakuza film wilt bekijken.

De betekenis van Okinawa voor Japan en de plek in de geschiedenis vereist wat studie. Zeker voor het begrip van deze film, want het is een essentieel gegeven. Naar verluidt was Fukasaku geïnspireerd door La Batagglia di Algeri en wilde misdaad films met een politieke lading (zo je wilt boodschap) gaan maken. Dit is de eerst die hij maakte alvorens met de Battles-serie en talloze variaties daarop de Jaren 70 yakuza film te beheersen met politiek geladen films.

Okinawa (hier nog in Amerikaane handen) en redelijk van yakuza-smetten vrij is dus het decor van de (her)opkomst van hoofdfiguur Gunji - een prima rol van Tsuruta. De introductie van het eiland is fraai en de setting inspireerde blijkbaar de makers (regisseur, camera, muziek en acteurs) in deze frisse en frivole yakuzafilm: met een verhaal als alle anderen, maar toch tot de beste in zijn genre behoort wat mij betreft.

De rol van Wakayama Tomisaburo (Lone Wolf) als Yonabal is tamelijk onvergetelijk, maar mensen die allergisch zijn voor (typisch) Japanse overacting en Orson Welles kunnen dit beter links laten liggen.

Een "feel good" yakuzafilm?

Ziet er volgens de trailer uit als een heerlijke film.