The Desert Trail (1935)

Wayne is hier iets minder goed van karakter en niet puur de held; hij steelt geld en schiet op de sheriff. Maar uiteindelijk gaat zijn karakter precies weer de kant op zoals je zal denken, net als een kat die van een hoogte weer op zijn pootjes terecht komt. De komische werking tussen Wayne en Paul Fix zorgt voor vermaak, maar na verloop nogal herhalend en flauw. En als Fix mij dan ook nog aan Bob Hope doet denken, dan zit het niet goed. 2.5 sterren

Ik heb de laatste tijd redelijk wat films van de Lone Star-reeks gezien, dus kan ik redelijk goed vergelijken. Deze vond ik toch een tikkeltje minder dan de andere westerns van de reeks. Het verhaal is niet echt top en ook de personages zelf zijn wat minder. Ook de actiescènes die toch kenmerkend zijn voor de Lone Star-reeks, zijn in deze film niet zo goed.

Gaat Wayne nu echt in elke Lone Star-productie trouwen? Ook hier moet aan het eind nog even één zo'n shot worden ingebracht. Verder weer lachwekkend slecht, zowel in acteerwerk als in uiterlijk met weinig wide shots en weinig te zien van de omgeving. Wat me ook opvalt is dat er geen enkele achtergrondmuziek in zit. Zo lijkt het ook echt amateuristisch, ergens in de achtertuin gemaakt. Gelukkig dat dit soort producties ook maar een krappe 50 minuten duren. 1,0*.

Nipt beter dan Lawless Range want deze The Desert Trail heeft toch best aardige momenten.

Sowieso een herhaling van zetten met de mooie oude uitstraling in het zwart wit. Wayne iets minder voorspelbaar qua rol en heeft zelfs enkele momenten dat hij niet bepaald de held is. De speelduur is aangenaam, het verhaal simpel en er is genoeg actie. Een van de wat mindere punten is het terugkerende slapstick gevecht met zijn partner, past eerder in een Laurel en Hardy film dan hier in.

Eindresultaat is best aardig net als Neath The Arizona Skies maar allemaal net niet goed genoeg voor een voldoende.