Hell House (2001)

Klinkt me zeer interessant in de oren.

hoge waardering op IMDb... Lijkt me wel een raar gebeuren, zou God het daar wel mee eens zijn

Laten we het eens aan hem vragen!

Is in de korte samenvatting 'bekeert' trouwens niet met een 'd'?

Gebeurt dat evenement in het echt ook? Zou de paus het wel hebben goedgekeurd?

Wel aardige docu over een fenomeen in Amerika: Creëer tijdens halloween een huis waar je vrijwilligers scenes laat spelen die het slechtste van de mens laten zien om ze zo te bekeren tot het christendom. Zoals te verwachten zijn de toneelstukjes weinig subtiel en is het behoorlijk lachen om hoe homo’s en verslaafden er vanaf komen. Het meisje dat ge-gangraped wordt had beter moeten weten: wie gaat er nu uit in een disco, waar je zo een partydrug in je glas hebt. Lachen, maar eigenlijk heel triest natuurlijk.

Wat als er een spookhuis was dat zó eng was dat je er door tot het Christendom bekeert?

Evangelische spookhuizen, beter bekend als Hell Houses, ontstonden in de jaren 70 maar kende hun hoogtijdagen rond het jaar 2000. Anders dan 'gewone' haunted houses draaien ze niet om monsters, zombies, psychotische moordenaars met verschrikkelijke wapens en andere dingen die we kennen uit horrofilms, maar ze zijn er primair op gericht om bezoekers taferelen uit 'het echte leven' te laten zien. Sterk aangedikt en bijzonder eenzijdig, dat wel. Het doel is daarmee tweeledig. Niet enkel bezoekers de stuipen op het lijf jagen, maar ze daarmee ook in te laten zien dat als je niet leeft zoals God het bedoeld heeft je uiteindelijk in de hel terechtkomt. Als dat je niks lijkt, kun je, geheel toevallig, aan het eind van de attractie samen bidden met mensen uit de kerk en je bekeren tot hun kerk.

In 2001 kwam de docu Hell House uit van George Ratliff. Hij filmde de gehele voorbereiding en uitvoering op de openingsavond van de Cedar Hill Trinity Church. Thema's die zich afspelen in de afzonderlijke ruimtes van Hell House zijn onder andere - hou je vast: huiselijk geweld, school shootings, verkracht op een rave, zelfmoord en abortus.

De kerk en middelbare school uit het plaatsje trekken samen op in de voorbereiding, planning en uitvoering. Er zijn momenten waarop mensen ideeën pitchen voor de verschillende kamers in het Hell House en de rest kan reageren of het al dan niet geschikt is. Een thema dat het wel haalt: school shooting, slechts maanden na Columbine; actueel en het gevolg van losbandige tieners. Eentje dat het niet haalt: twee verliefde meiden; hoewel in strijd met het woord van God bestaat de kans dat als twee scholieren dit thema een paar maanden moeten oefenen en spelen ze wel erg veel tijd met elkaar doorbrengen, en dan zou...

Tieners doen auditie, ze krijgen feedback, en de rolverdeling wordt uiteindelijk op het prikbord van de school geplaatst. "Yes! I got rape girl!" "Wow, did you get the abortion scene? Congratulations!" You have to see it to believe it.

Hoewel veel scenes uit de docu vrij heftig zijn - het idee alleen al dat dit bestaat is waanzinnig - maakt de scene waarbij één van de vier kinderen van een single vader een aanval krijgt bij het ontbijt de meeste indruk. Vreselijk om te zien. Als de ambulancebroeders binnenkomen wijst de vader ze naar de slaapkamer waar de jongste ligt bij te komen. Tegelijk geeft hij instructies aan zijn dochter en zoons: je eten wordt koud, kam je haar, pak je tas in. Het leven gaat door.

Moeder is niet meer in the picture. Ze kreeg via het internet contact met een man wat uiteindelijk leidde tot afspraakjes "in het park." In de auto op weg naar school vraagt de vader aan zijn dochter of ze denkt dat hij een rol in Hell House kan bemachtigen. "Domestic violence" lijkt hem wel wat. Ze vindt het geen goed idee, ze zou moeite hebben met de aanblik van haar vader die een vrouw slaat.

Bij opening night weet vader, naast zijn hulp achter de schermen, toch wat tijd te vinden om een kijkje te nemen bij domestic violence. We zien een dochter in een huiskamer achter een computer zitten. Acteur-vader drinkt bier op de bank, kwaaie dronk. Het publiek kijkt gespannen en in stilte toe vanachter een lintje. Vader duwt zijn dochter weg vanachter de computer,"wat doe je daar toch?!" Hij kijkt, de schrik is groot. Moeder komt binnen. Zij blijkt de boosdoener te zijn. Ze wordt tegen de muur gedrukt, handen om haar keel. De camera richt zich weer op de vader in het publiek, een doodse blik in zijn ogen...

Zien. Is. Geloven.  En anders kun je je aan het eind laten bekeren.