En Brazos de la Mujer Madura (1997)

Wederom een verfilming van het boek van Stephen Vizinczey 'In praise of older women', maar dit keer heel wat beter dan de bloedeloze verfilming uit 1978 met Tom Berenger in de hoofdrol. Al is van het oorspronkelijke verhaal dat in Boedapest speelt, niet meer zo heel veel overgebleven. Het verhaal is geheel verplaatst naar het Spanje van de jaren dertig en de burgeroorlog en de jaren daarna. Het is dan ook meer een coming of age-verhaal tegen de achtergrond van de geweldadige strijd die Spanje verscheurde en in twee kampen verdeelde.

Centraal staat de jonge Andres die door het oorlogsgeweld is gescheiden van zijn moeder en eenmaal op zoek naar, zowel in het Republikeinse als in het Fascistische kamp beland. Vrouwen hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht op hem, en hij heeft een bijna magnetische aantrekkingskracht op vrouwen. Vooral op vrouwen die wat ouder zijn. Hij beleeft dan ook heel wat avontuurtjes. Maar het gaat hem niet vanzelf, hij blijft een schuchtere Don Juan, op zoek naar de grote liefde.

Veel mooie en schaars geklede vrouwen in deze film, en dat is altijd leuk. Maar misschien nog sterker is het geschetste beeld van het Spanje ten tijde van de burgeroorlog. Er zijn niet zo veel goede films die dat in beeld brengen, niet dat ik weet althans. Vooral de periode daarna met de heksenjacht op de 'roden', de tweedeling van de verliezers en de winnaars. Ook Andres is zo'n verliezer die min of meer tegen wil en dank in het kamp van de winnaars terecht komt.

Er blijft altijd wat te wensen, ook in deze film. De liefdesscènes duren nogal kort en worden een beetje afgeraffeld. Zo is het eigenlijk niet eens duidelijk wie Andres nu precies inwijdt in de liefde. En die liefde voor en van oudere vrouwen, dat is toch het eigenlijke thema van de film. Zou dat althans moeten zijn, gezien titel en het boek waar het op gebaseerd is. Maar misschien is Spanje nog net zo preuts, katholiek en conservatief als in de jaren van de burgeroorlog. Zou me niks verbazen.

Ola, vergeet ik helemaal Faye Dunaway te noemen die even mag schitteren als rondreizende gravin, die in het turmoil van de Burgeroorlog verstrikt raakt, en eveneens valt voor de charmes van Andres. Faye, ooit door mij aanbeden als de mooiste vrouw van de wereld (Chinatown), zag er in deze film nog heel verleidelijk uit. Alleen blond, dat was jammer. En helaas ook al weer 17 jaar geleden. Konden we tijd maar stilzetten.....