¡Que Viva Mexico! - Da Zdravstvuyet Meksika! (1979)

Aparte fragmentarische docu, die pas vele jaren later na de dood van Eisenstein uiteindelijk werd voltooid. Stalin zag het niet zo zitten dat hij in die tijd in Mexico en Hollywood zo lang vertoefde en riep hem plotseling terug naar Rusland, terwijl hij druk hiermee bezig was. Het vele beeldmateriaal ondervond ook vele problemen, kwam terecht in New York voor lange tijd en pas in 1979 is deze docu eindelijk voltooid. Het resultaat mag er zijn .

Mooi! Ik heb deze film eindelijk kunnen kijken! HOERA. Zoals Xgogax ook al aangaf komt Tabu van Murnau dicht in de buurt. Que Viva Mexico is echter meer docu en meer opgedeeld in verschilldende hoofdstukken die compleet los van elkaar staan (op Mexico na dan). Daarnaast heeft Eistenstein aangegeven dat hij Nannook als inspiratie heeft gebruikt (het semi-docu aspect, het uitdiepen van een exotische cultuur).

De beelden zijn subliem en de hoofdstukken zijn erg boeiend. De verhalen die eronder liggen zijn verschillende aspecten in verschillende tijden van Mexico in verschillende stijlen (de een geacteerd en gedramatiseerd, de ander een observatie van een feestdag etc) alle zijn voornamelijk bekeken van de "werkende burger" en zijn, om het subtiel te zeggen, politiek gekleurd.

Helaas is de film niet helemaal van Eisenstein dat valt meteen op: De montage lijkt in de verste verte niet op Strike/Potemnkin/Oktober, maar komt meer in de buurt van Eisenstein latere werk (Nevsky, Ivan 1 & 2). Helaas zullen we nooit weten of Eisenstein niet veel liever heel wat anders gemonteerd had, waar hij natuurlijk bekend om staat. (Potemnkins edit werk was nog geen uur voor de premiere af) Dat neemt een stukje dynamiek weg.

Veel beroerder is de sound design, waar Eisenstein praktisch ook geen invloed op had. Het enige Eisensteintje is de voice over, die door de man geschreven is. De muziek is vaak (naast gewoon lelijk) erg ontoepasselijk bij de beelden en het verhaal. Voor iemand die vaak met Prokofiev heeft samengewerkt en daarnaast gewoon altijd bombastische werken uitkiest, lijkt deze muziekkeuze duidelijk niet de zijne. Ook de geluidseffecten halen de film onderuit: zo moet een soort van star-wars-lightsabel-noise spanning opwekken.

Typisch: de aspecten waar Eisenstein invloed op had zijn goed, de rest beduidend slechter. Hoe dan ook wel een aanrader.