Frakchi (2004)

Dit zijn de films waarvoor je het doet in Rotterdam. Onbekende low-budget independentfilm die ik nooit gezien had als een oplettende programmeur dit niet opgevist had.

Twee tegenpolen in een hotelkamer. Een macho en een student. Een erg intrigerend psychologisch spelletje en heel langzaam ontrolt zich de reden waarom ze daar zitten. Een politiek getinte psychologische thriller met overduidelijk een autobiografisch randje. Een film met durf en erg boeiend. De episode in de stad van de filmer maakt ook nieuwsgierig wat de regisseur mèt een budget zou kunnen.

Aanrader.

4.0*

Vreselijke film. Inderdaad een rare tegenstelling tussen dat eerste deel binnenshuis en het tweede deel buiten. Maar helaas was er niet een deel van die deel dat mij - noch mijn medebezoeker - kon bekoren.

Het acteren van Misdaad & Straf was afschuwelijk. Het was alsof de regisseur zei: 'jongens, ga maar improviseren, en ik film het wel.' Want als deze dialogen van te voren zijn opgeschreven is het helemáál niet goed te praten.

De muziek was ook drakerig. In het begin hoopte ik nog even dat die aanzwellende violenmuziek ironisch was bedoeld maar al snel kwam ik erachter dat ironie hier ver te zoeken was.

Het acteren van vooral de vrouwen in de film was ongelooflijk overdreven. Zo slecht dat ik me begon af te vragen of ze daar wel toneelscholen hebben.

Het einde was inderdaad voorspelbaar. Voorspelbaar hoeft helemaal niet erg te zijn als de weg ernaartoe origineel en vermakelijk is, maar dat was niet het geval. Het was voornamelijk heel saai.