Frakchi (2004)

De titel van de film scheelt een fractie

Dit zijn de films waarvoor je het doet in Rotterdam. Onbekende low-budget independentfilm die ik nooit gezien had als een oplettende programmeur dit niet opgevist had.

Twee tegenpolen in een hotelkamer. Een macho en een student. Een erg intrigerend psychologisch spelletje en heel langzaam ontrolt zich de reden waarom ze daar zitten. Een politiek getinte psychologische thriller met overduidelijk een autobiografisch randje. Een film met durf en erg boeiend. De episode in de stad van de filmer maakt ook nieuwsgierig wat de regisseur mèt een budget zou kunnen.

Aanrader.

4.0*

Ik deel het enthousiasme van starbright boy helaas niet, ik vond het eerlijk gezegd de minste film die ik op het IFFR'05 heb gezien. De film begon aardig met de psychologische spelletjes tussen de twee karakters in de hotelkamer, maar dan komen er opeens allerlei vreemde plotwendingen, die de intimiteit er volledig uithalen, waardoor ik de interesse in de karakters meteen kwijt was. Ook visueel vond ik de film niet mooi, eerder lelijk, het is dan wel low-budget, maar vergelijk dat eens met Primer, die voor nog minder geld is gemaakt, maar er wel goed uitziet.

Ik ben het met Zavo eens.
In het begin was de film nog wel aardig. Vooral toen ze hun eigen film gingen maken kwamen er flink wat leuke scenes tussendoor schieten.
Helaas gaat de film hierna razendsnel achteruit, er komen allerlei belachelijk plotwendingen die me echt totaal niet konden interresseren, waarom laat die kerel hem na hem de hele tijd te kwellen en bedreigen zomaar ineens weggaan om sigaretten te kopen?
De eindscene vond ik ook maar flauw zó voorspelbaar.

Verders was de film erg lelijk gefilmd. In tegenstelling tot SBB hoop ik dat deze reggiseur geen groter budget krijgt, laat hem eerst maar eens wat fatsoenlijk maken. 1,5*.

Vreselijke film. Inderdaad een rare tegenstelling tussen dat eerste deel binnenshuis en het tweede deel buiten. Maar helaas was er niet een deel van die deel dat mij - noch mijn medebezoeker - kon bekoren.

Het acteren van Misdaad & Straf was afschuwelijk. Het was alsof de regisseur zei: 'jongens, ga maar improviseren, en ik film het wel.' Want als deze dialogen van te voren zijn opgeschreven is het helemáál niet goed te praten.

De muziek was ook drakerig. In het begin hoopte ik nog even dat die aanzwellende violenmuziek ironisch was bedoeld maar al snel kwam ik erachter dat ironie hier ver te zoeken was.

Het acteren van vooral de vrouwen in de film was ongelooflijk overdreven. Zo slecht dat ik me begon af te vragen of ze daar wel toneelscholen hebben.

Het einde was inderdaad voorspelbaar. Voorspelbaar hoeft helemaal niet erg te zijn als de weg ernaartoe origineel en vermakelijk is, maar dat was niet het geval. Het was voornamelijk heel saai.