Complete Unknown (2016)

Een film waarin traagheid en stroperigheid regeren. Langzaam en mistig breken verhaallijnen door. Het is af en toe bijna saai maar steeds net niet. De personages doen aan lijzig gepraat. Gemompel bijna.

De camera zit vaak dicht op de personages. Soms ook betracht de camera afstand. De personages zijn soms in focus en soms out of focus. Ze zijn soms prominent in beeld en soms slechts een niet significant onderdeel van een totaalbeeld of scène. Het oogt wat slordig, wat smoezelig. Het oogt nonchalant. Het oogt afstandelijk. En dat is het ook allemaal. Het is echter tevens Intrigerend en interessant. De film houdt je op een bepaalde manier goed in de greep. Camerawerk, verhaal en personages zijn boeiend genoeg.

Maar behalve intrigerend is de film op een bepaalde manier ook slaapverwekkend. En dat bedoel ik niet verkeerd want dat slaapverwekkende aspect is juist heel boeiend. Het zit 'm voornamelijk in het gevoel dat het kijken naar de film oproept en afgeeft. Het zit 'm vooral in de sfeer. Het zit 'm in de potpourri aan indrukken en (achtergrond)geluiden waar de film vol mee zit. Onafgebroken zijn de indrukken. Onafgebroken zijn de geluiden. De beelden deinen prettig voor je netvlies. Ze hypnotiseren. De geluiden beroeren heel lichtzinnig je oren. Ze hypnotiseren.

Er ontstaat een tevreden gevoel. Het is het gevoel dat je krijgt als je in een warme bus zit en je je slaperig overgeeft aan de repeterende geluiden van het afremmen en optrekken van de bus. Het is het gevoel dat je krijgt als je in de trein zit en je al doezelend verdwijnt in de monotone cadans van het geluid dat de trein maakt op de rails. De film maakt soezerig. De film maakt dat je wegdrijft naar de afwezigheid van besef en op het punt staat om in slaap te vallen. Dat gevoel bracht de film tenminste bij mij boven. Soms vielen bij mij de oogjes zelfs echt even dicht, wat ik wel grappig vond.

Uiteraard hebben de manier van filmen, de traagheid van de verhaalloop en plotontwikkeling een link met een gedachtengoed. Er zal zeker een boodschap zijn. Zeker. Waarschijnlijk worden vraagtekens geplaatst bij het gemak waarmee mensen zich tevreden stellen of wennen aan een situatie. Het gemak waarmee men zich onderdompelt in sleur en vooral niet wil weten dat het sleur is. Iets over een gevaarloos leven zonder prikkels. Zoiets zal het wel zijn. Ach, voor mij deed het er niet zo toe. Ik heb genoten en voelde me tijdens het kijken gewoon lekker relaxed.

Had goede verwachtingen bij deze film maar helaas. De gehele tijd bedacht ik allerlei complotten, om er op het eind achter te komen dat er geen complot/ geen climax/ geen spannend verleden is. de film viel me hierdoor erg tegen.

Redelijke film over een vrouw die uitgenodigd wordt op een verjaardagspartij. De film begint wat moeizaam, maar wordt gaandeweg wel intrigerender. Helaas weet de film dit niet de hele speelduur vast te houden en draait het hier ook niet om een plot. Behoorlijk traag, maar wel een aantal mooie scenes en ook de cast doet het goed.

Een goede drama/mysterie film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Michael Shannon en Danny Glover...

Ook een bekende actrice (kort) Kathy Bates..

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Met Shannon en Weisz aan boord reken je op een sterk geacteerd, bijna automatisch boeiend drama, maar die verwachtingen worden nergens ingelost. Eens te meer blijkt dat de aanwezigheid van een aantal bekwame acteurs nergens een goede film garandeert. Grootste boosdoeners voor dit wat mislukt ogend project zijn het matte verhaal en de ongeïnspireerde regie: veel suggestie maar weinig bevredigende antwoorden hier, na afloop voel je je wat bekocht. Weisz is hiervoor de juiste actrice, maar ze heeft last van een slecht geschreven rol. je hunkert erna om te weten te komen wie deze mysterieuze vrouw precies is, en wat haar nou exact drijft maar iets wat ook maar lijkt op een antwoord krijg je niet. Shannon heeft ook hier weer een krachtige uitstraling maar zijn rol van teleurgestelde ex-minnaar speelt hij met te weinig passie, waardoor hij onhandig, onbeholpen en te kil overkomt. Een te vluchtige film, die schreeuwt om wat meer diepgang en emotie. Compleet onbeduidend derhalve, en dat was echt niet de bedoeling.

Oke wát precies was de bedoeling van deze film? Wát was het nut hier achter? Wát was de boodschap?
Want dan heb ik dat ff gemist namelijk ?
Ik vond het namelijk echt een oersaaie film! En in het begin dacht ik nog oké dit kan best interssant worden, vroeg me af wat zich in het verleden heeft afgespeeld enz, maar al gauw besefte ik me dat dit natuurlijk een drama was en geen thriller. En dat het daarom soort van onmogelijk was om er zo'n film van te maken dat het een thriller zou worden. En dat er dus helaas geen plot en complot in zat! Dat was zeer teleurstellend, net als het eind. Weer zo'n open eind waar je niks mee kan. Terwijl die 2 het beste uit elkaar naar boven halen en duidelijk van elkaar houden, kiezen ze toch voor om te vluchten. Tja... Jammer. Enige pluspunt was Weisz, wat een knappe vrouw blijkt dat toch!

Complete Unknown

Redelijk. Films mogen van mij best mysterieus zijn en een beetje ambigu, maar Complete Unknown maakt het wel heel erg bont. Er mag best veel aan de interpretatie van de kijker worden overgelaten, maar de motieven van de personages moeten wel duidelijk zijn. En hun acties en drijfveren moeten geloofwaardig zijn.

Wat Alice bezielt om zo te leven wordt nergens duidelijk en belangrijker, het is gewoon geen interessant personage. Zelfs Tom is interessanter, maar met hem wordt te weinig gedaan. Weisz en Shannon zijn wel uitstekend en zorgen ervoor dat het interessant blijft om naar te kijken. Wat regisseur Marston nu wilde zeggen of bereiken met Complete Unknown is mij niet duidelijk. De film bouwt toe naar een climax of confrontatie, maar die komt maar niet. Complete Unknown gaat uit als een nachtkaars in plaats van een spetterende finale. Jammer, want de fantastische poster en acteurs als Weisz en Shannon beloofde veel goeds.

Wat een oersaaie film!! Alleen maar gepraat en totaal geen spanning.

Als Valentijnkadootje van de kabelboer dacht ik "waarom niet," hij is toch gratis, én met Shannon en Weisz heb je in ieder geval acteerpotentie. Afijn, ik rol in de film en de manier waarop Alice (Weisz) ten tonele komt, belooft een raadselachtig vervolg; haar naam heeft sowieso sprookjes-allure en in combinatie met kikkers is het spoor al helemaal richting de konijnen. Dat zij met Tom (Shannon) een verleden delen was een inkoppertje. Tom zat reeds voor haar wederverschijning in dubio; zijn werk was een ellenlange oefening in regelzucht, zonder voldoening. Moest hij meegaan met zijn vrouw, achterblijven óf iets geheel nieuws beginnen. De liefde laat zich niet vangen in clichés noch in platgetreden instituties zoals het huwelijk. Het feit dat Tom van Alice wil weten hoe ze dat doet, "weggaan" sprak voor mij boekdelen ! Bovendien hintte de toevoeging "Je weet me in ieder geval te vinden" in een zelfde richting. En, Tom speelde het spel bij de verstuikte enkel mee.

En dus, best wél een goeie film, want De Liefde kreeg zo alsnog, ware het onuitgesproken, het laatste woord, volgens mijn zienswijze.