Panic in Year Zero! (1962)

Het absolute hoogtepunt van de koude oorlog was misschien al over, maar Panic in Year Zero speelt opzichtig in op de gedachtes die mensen hadden over wat een eventuele kernoorlog zou kunnen betekenen. Het wordt in de film nooit echt duidelijk of het nu om Russen (of een andere nucleaire macht) gaat of misschien wel aliens of iets degelijks, maar de suggestie is duidelijk. In deze lowbudget (maar stijlvolle) rampenfilm, zijn weinig tot geen sfx, maar dit wordt volledig gecompenseerd door de kracht van de suggestie. De psychologie achter de handelswijzen van het gezinnetje is het belangrijkste. En dit concept wordt op de punten van het overleven erg goed uitgewerkt, maar er ook zwakke punten in het scenario. Het gaat allemaal wat snel. Milland lijkt de gevolgen van dat (wat eigenlijk nog onbekend is) wat gaat komen, wel erg snel door te hebben en al direct te weten wat hij denkt dat nodig is om te overleven. Sowieso is de rol van vrouwen wel erg ondergeschikt. In de wijde wereld waar ze hun veilige onderkomen moeten zien te vinden komen ze ook uitsluitend dezelfde paar personages tegen wat de schaal van de impact voor het gevoel erg inperkt. Toch vind ik het concept in de basis te sterk om hier al te lang bij stil te staan.

Het is absoluut een klassiek aandoende film, maar ik vind dit eigenlijk een prima voorbeeld van een onafhankelijk film die je post-New Hollywood zou kunnen noemen. John Cassavetes, Samuel Fuller en Robert Aldrich reken ik daartoe en ik moest met name aan die laatste denken qua fotografie. Milland haalt het maximale uit het budget en laat af en toe op meesterlijke wijze de kracht van de verbeelding invulling geven aan de post apocalyptische wereld. De obstakels die overwonnen moeten worden zijn geloofwaardige situaties waar je als kijker gemakkelijk in mee kunt gaan. Het ‘wat zou ik doen’ gevoel zorgt voor inleving in de personages. Al met al is dit een creatief en erg fijn werkje. Net geen 4 sterren, maar een absolute aanrader voor liefhebbers van sci-fi, lowbudget- of overlevingsfilms.

met een minimaal aan special effects ( beter gezegd geen) toch een redelijk onderhoudende film maken

over een gezin dat moet zien te overleven na een atoomoorlog .

De nadruk word goed gelegd op de vijandigheid die er onderling kan ontstaan na de ineenstorting van de beschaving en het idee word redelijk goed uitgewerkt al blijft het verder wat braaf zeker in vergelijking met de moderne varianten van onze tijd .