Silent Night, Bloody Night (1972)

Wat een heerlijk sfeervol filmpje! Die orgelmuziek door de film heen deed me ontzettend denken aan Carnival of Souls en gaf het geheel een bijzonder aangenaam sfeertje. Eentje die eigenlijk verder wel erg aan Black Christmas deed denken. Een film die toevalligerwijs in hetzelfde jaar uitkwam, waardoor ik nu niet zeker meer weet welke nou wie heeft geïnspireerd. Feit blijft wel dat Black Christmas een grotere impact op het slashergenre heeft gehad wegens zijn grotere bekendheid, maar deze Silent Night, Bloody Night mag zeker niet vergeten worden. Wat was de scène dat de 'inmates' wraak namen op de doktoren in het huis trouwens magistraal. Prachtig gebruik van sepia en erg goed camerawerk. Een klassieker in het slashergenre.
4*

Verbazingwekkend goede kersthorror. De film is dan wat low-budget en dat komt zeker terug in de uitstraling maar er wordt desalniettemin op ijzersterke wijze een bijzondere en intieme horrorsfeer gecreeert. De film weet te verbazen met enkele spannende en erg goed geschoten kills maar laat haar volle kwaliteiten zien in een waanzinnige flash-back die mede door haar typische silent-film belichting en decoupage een beklemmend gevoel geeft en haar tot een unicum in het genre maakt. Silent Night, Bloody Night is een onverwachts goede kersthorror.

Kerstklassieker

Het lage budget straalt er nogal vanaf in deze goedkoop ogende kersthorror, hetgeen de pret overigens weinig mag drukken. Voor de liefhebbers welteverstaan, want naast een redelijk griezelig begin met dito sfeer, zakt de film wat in. De finale, waarin uitleg middels één lange flashback wordt gegeven, ziet er lelijk uit en stelt teleur in deze slasher annex who-dun-it, uit hetzelfde jaar als die andere kerstklassieker op horrorgebied: 'Black Christmas'. Een meesterwerk vergeleken bij dit interessante, maar qua uitvoering tekortschietende werkje.

Twee kerstkransjes.

Vreemde film. Op zich wel interessant gezien zijn status als inspiratiebron voor latere slashers, maar in principe overbodig want zowel audiovisueel als verhaaltechnisch een poespas van jewelste. Voor het betere werk moet je inderdaad bij Black Christmas zijn, nota bene uit hetzelfde jaar. Beide films vertonen ontzettend veel raakvlakken en het lijkt me straf als hier geen jatwerk aan te pas gekomen zou zijn.

Vandaag (of eigenlijk gisteren) deze tot mijn grote verbazing tegengekomen in een winkel die oude spullen opkoopt na faillissementen. De DVD bevat gewoon Nederlandse ondertiteling en volgens de hoes zitten "Reel Media International" en "Surround Facilities" achter deze release. De DVD heet Classic Movies: Mystery Collection vol. 3 en bevat 1 DVD met daarop 3 films: deze, A Tattered Web (1971) en They Call It Murder (1971).

Maar genoeg hierover en op naar de film. Verhaaltechnisch zit het redelijk ingewikkeld in elkaar en het kostte me enige tijd en moeite voordat ik alle puzzelstukjes op een rij had.

Het acteerwerk is niet geweldig, maar zeker ook niet slecht. Het is wat dat betreft te vergelijken met andere genregenoten uit die tijd.

De moordenaar gaat nog verrassend bloederig te werk en de moorden worden op een sfeervolle manier geschoten en maken deze film nog best grimmig. Verder weet de muziek voor een versterking van de spanning te zorgen en had ik tot het einde echt geen idee wie de moordenaar zou zijn. De moordenaar is uiteraard (net als diens Italiaanse tijdgenoten) gehuld in zwarte lederen handschoenen. Verder zijn de flashbacks naar de vroege jaren '30 wel tof in elkaar gezet en zijn de "asylum scènes" nog best verontrustend en wederom grimmig.

Men had wel wat meer hun best mogen doen om het op te poetsen, want de film is duidelijk zo van de VHS gekopieerd. Verder vond ik de film hier en daar wel erg donker, waardoor sommige scènes wat moeilijk te volgen zijn. Spijtig, maar ook dit zou misschien wel wat beter kunnen zijn in een iets opgepoetste versie.

Deze film was een stuk beter dan wat ik er van te voren van had verwacht en ik vind het erg tof om deze aan de collectie toegevoegd te hebben.

De film heeft, zoals eerder gezegd, inderdaad wat weg van Black Christmas (1974), maar kan qua kwaliteit niet tippen aan die kersthorror-klassieker. Night of the Dark Full Moon (beter bekend als Silent Night, Bloody Night) lijdt namelijk aan minder vakkundigheid, een zeer gezapig tempo, matige characters en zeer brak acteerwerk.

Het eerste halfuur wordt er letterlijk een gooi gedaan naar saaiste film ooit. Het is werkelijk waar niet vooruit te branden en zelfs de acteurs spreken op een tempo alsof het vertraagd wordt afgespeeld. Plotseling is daar dan ineens een aardige gruesome moord en ben je weer even wakker. Vanaf die moordscene blijft het niveau iets hoger. Nog steeds ligt het tempo af en toe veel te laag, maar de scenes met de killer zelf (of hij nou een hijgend telefoontje pleegt of iemand met een bijl bewerkt) zijn wel erg sfeervol. Aardig einde ook waar alles duidelijk wordt.

Geen topper.. Vooral in het begin héél erg gezapig en de cast bakt er wel heel erg weinig van. Toch zijn de scenes met de killer wel behoorlijk fijn. Wat dat betreft is dit filmpje de moeite wel waard voor degene die op zoek zijn naar wat obscure 70's stuff.

Lijkt een simpele slasher, maar deze film heeft toch wel iets meer in zijn mars. De opzet van het verhaal is goed en weet naar het einde toe de kijker te verrassen met een goed gekozen twist dat duidelijk gemaakt wordt in een originele visuele manier. De flashback waardoor het hele verhaal verduidelijkt wordt, lijkt net een fragment uit de periode van de stille film : grijs getinte lelijke beelden. De film blijft wel op sommige momenten wat vaag met betrekking op de verschillende personages en de familiebanden. De film vraagt wat geduld door de trage opbouw en het moment van de eerste kill in het huis versterkt de aandacht. Betere kills nadien moet je ook niet meer verwachten. Degelijk. 6/10