Silent Night, Bloody Night (1972)

'Silent night, Bloody Night' is een interessante film om diverse redenen.

Ten eerste is de film duidelijk één van de eerste probeersels binnen het slashergenre. Ongeveer gelijktijdig gefilmd met het goede 'Bay of Blood' van Bava, zijn beide films duidelijk een inspiratiebron geweest voor de latere slashers. 'Friday the 13th' en vooral 'Friday the 13th, part 2" haalden hun mosterd bij 'Bay of Blood', maar 'Silent night, Bloody night' heeft duidelijk Bob Clark geïnspireerd die in '74 'Black Christmas' op het publiek los liet. Getuige daarvan zijn de geheimzinnige telefoontjes, waarbij in deze film de onbekende moordenaar de stadsinwoners één voor één opbelt om hen te doen herinneren aan het verleden, maar ook de feestdag waarrond beide films draaien kunnen amper toeval zijn. Daarnaast zien we in beide films erg vaak de point of view van de geheimzinnige maniak, later ook toegepast in o.a. 'Halloween'.

Ten tweede is 'Silent night, Bloody night' best interessant omwille van de manier waarop het dorpsverleden op het einde van de film wordt verhaald. In een vijftal minuten grijpen we terug naar het duistere verleden van de jaren '30 via beelden gefilmd in sepia. Daardoor lijkt het of de beelden écht gemaakt zijn in de jaren '30, en waardoor de personages erg zombieachtig over komen. Griezelig, effectief en zonder twijfel de highlight van de hele film. Gedurende de ganse film krijg je als kijker voldoende hints, en uiteindelijk vallen alle puzzelstukken mooi in elkaar.

Ondanks deze positieve twee punten is 'Silent night, Bloody night' niet de klassieker geworden die je zou verwachten. Naast de prachtige sepia-scène ogen alle beelden goedkoop en is enige vorm van sfeer ver te zoeken. Het verhaal lijkt in het begin nergens naartoe te gaan en is bij momenten nogal verwarrend. Alhoewel de film een semi-slasher is, had men duidelijk nog veel te leren. Met uitzondering van de eerste geslaagde dubbele moord -die overigens verrassend opduikt- zien we weinig bloed vloeien.

Hoewel 'Silent night, Bloody night' duidelijk zijn invloed heeft gehad op latere films binnen het genre, is het pijnlijk duidelijk dat men nog veel had te leren. Uiteindelijk zorgt dit ervoor dat de film onder de middelmaat blijft hangen en kan hij geen één van de bovenvernoemde genrefilms overtreffen.

Mijn oordeel: een matige 2/5.

Ben je zeker dat Bob Clark zich heeft laten inspireren door deze film, en niet vice versa? Het punt is dat beide films in 1974 verschenen zijn: het lijkt me zeker niet onmogelijk dat één van de twee leentjebuur heeft gespeeld, want er zijn idd enkele grote overeenkomsten, maar bij mijn weten is het niet duidelijk wie wie nagedaan heeft, als dat natuurlijk het geval zou geweest zijn.
Hoe dan ook wordt de film vaak in één adem genoemd met Black Christmas, wat niet te verwonderen is. Zelf ben ik wel van mening dat deze film bijlange niet zo hoog scoort als het illustere meesterwerk van Bob Clark.



Hier ben ik het niet mee eens: een goede slasher hoeft niet meteen veel bloed te laten vloeien. Halloween is hier het perfecte voorbeeld van. Enkele kenmerken die later de slasherfilm zouden bepalen (bodycount, 'final girl', geheimzinnige killer,...) zijn zeker en vast aanwezig bij deze Silent Night, Bloody Night: als slasherfilm op zich vind ik zeker dat hij aan de vereisten voldoet. De slashers waarbij het bloed in liters over het scherm vloeit doen dit meestal om het povere script en minimale spanning te compenseren.


Silent Night, Bloody Night is één van de eerste slasherfilms uit de Amerikaanse filmgeschiedenis, en valt daarom als een interessante film te beschouwen.
De film heeft een effectieve creepy score en bevat veel donkere scènes die je in het beste geval een behoorlijk angstig gevoel bezorgen De scène waarin Tess' gezicht in de duisternis werd belicht met een zaklamp terwijl de killer haar koel toespreekt vond ik fantastisch uigevoerd. De acteerprestaties zijn behoorlijk, al komen ze soms niet altijd goed uit de verf. Dit valt te wijten aan de plot, die binnen de korte tijdspanne van de film (80 minuten) niet voldoende ruimte heeft om zich helemaal ten volle te ontplooien.
De flashbackscène aan het einde van de film is fantastisch: de grauwe sepiatonen zorgen voor een vervreemdende sfeer, de 'inmates' van het asylum komen erg dreigend naar voor. Net zoals Patat vond ik dit de mooiste scène van de film.

Daarmee heb ik ongeveer wel al het positieve gezegd wat er over de film te vertellen valt. De voice-over van het hoofdpersonage komt lachwekkend/storend over, de film is slechts op een aantal momenten spannend en de moorden zijn érg basic uitgevoerd (wat geen probleem geweest zou zijn, mocht de film genoeg spannende momenten bevat hebben). Vaak is de film helaas ook net iets té donker, maar dat is misschien ook te wijten aan de fletse dvd-versie die ik bekeken heb.

'Silent Night, Bloody Night' is een film die door vele horrorfans enorm wordt geprezen. Dit zorgt er bij mij voor dat een tweede kijkbeurt zich zeker nog zal opdringen, om mijn voorlopige mening nog eens te herevalueren (ik was overigens ook erg moe toen ik de film vannacht bekeek, en uit ervaring weet ik dat dit soms tot vertekende perceptie kan zorgen).
Voorlopig blijf ik echter van mening dat de film zeker en vast niet zonder zijn fouten is en dat hij zeker niet in de buurt komt van vergelijkbare films zoals Black Christmas en Halloween.

2,5*

Heeft hier een vrij lage beoordeling, in tegenstelling tot Imdb.

Erg toffe "wie zal het in godsnaam gedaan hebben" film.

Absoluut een voorloper van de vele slachtfilms die mij zo gelukkig hebben gemaakt.

Het sfeertje deed me een beetje denken aan The Hammer house of horror serie en daar ben ik dan ook groot fan van.

De terug flitsen naar de jaren 30 waren een lust voor mijn oog.

Eén minpunt, door de kwaliteit van de opnames leek hij soms wel te zijn geschoten in 1827, maar dat had ook wel weer wat.

Nu ga ik mijn bijl uit het vet halen en even een rondje door het dorp wandelen, mwoehaha.

Silent Night, een kleine klassieker in het mooiste genre dat de westerse cultuur (eigenlijk alle culturen) heeft voortgebracht: The American Bloody Murder . Voor de minder geinteresserden zal dit overkomen als een snoeiharde statement dat 'totaal niet geloofwaardig is'. Maar ik vind wat anders: in dit genre kan je zo duidelijk een evolutie bespeuren (en daarna weer een neerwaartse spiraal ) En daarom is deze slachtuniversum zo prachtig te benaderen als een historische studie in zowel thematiek als in beeldaspecten. En dat allemaal dankzij 1 man: de grote Hitchcock en zijn nazaten (geen epigonen).

1974 is klaarblijkelijk een mooi jaar geweest voor de Slasher, deze dus en Black Christmas. Iets daarvoor had je de Italiaanse variant: A Bay of Blood van Mario Bava . 3 Films die een grote invloed heeft gehad op 2 latere genregenoten: Halloween en Friday the 13th. Het thema van de giallo is oorspronkelijk toch iets anders, dat heeft te maken met het Italiaanse idee dat geld (erfenisje/levensverzekeringen) de grote motivator is voor bloederig geweld. (Argento de pseudo freudiaan, leent zijn thematiek weer van Hitch). Terwijl in de Verenigde Staten het concept van house=trap nooit is losgelaten. Een huis is een valkuil vanwege een bloederige geschiedenis dat er heeft plaatsgevonden, dus Crime (ook weer het belangrijkste thema in Haunted House films). Het huis 'leeft' dus en is boosaardig.

Overeenkomstig met A BAy of Blood: is dit een whodunnit!

Genoeg thematiek, nu de leuke beeldaspecten: waaraan hoort een puike slaser te voldoen?
1) Dooie hoeken in de woonkamer. Op de achergrond een zwarte trapgat, een duistere kast in een naargeestig hoekje. Of zoals bijzonder leuk gedaan in When a Stranger Calls, een keukenblok waarbij je hoopt dat er geen lijk achter ligt . Etcetera.
2) 1st person footage: altijd door de ogen van de maniac natuurlijk.
3) Gebruik maken van plans (voor/midden/achterplan). De personages staan meestal in het middenplan hun zegje te doen, op de voorgrond een lamp aan het plafond en achter de spelers een donker raam (staat er iemand achter??), of een duistere keuken. (Of misschien wel garage met een arsenaal aan hakbijlen en kettingzagen). Met als doel het kijkdooseffect. Je hoeft echt niet gaan studeren als regisseur om hierachter te komen, dit is gewoon standaard middelbare school lesmateriaal.
4) Houdt de achtergrond donker en verre van transparant, maar dat is een inkoppertje.

Goed, deze film voldoet aan dit alles en is (belangrijk) met veel zorgen liefde gemaakt. De spanning zit er ook goed in (ook dankzij een leuke score). Soms is het filmwerk wel heel erg donker. En ergens op het einde wordt een kleine-grote geschiedenis verteld dat misschien wel wat ingekort had mogen worden. Dat is trouwens een probleem dat Black Christmas en Halloween hebben weten te omzeilen, ondanks Psycho (maar Hitchcock kon dit wel geniaal vertellen). De moord op de hond heeft Halloween wel weer lekker gejat uit deze prima film film. Een aanrader voor de liefhebber.

Wat een heerlijk sfeervol filmpje! Die orgelmuziek door de film heen deed me ontzettend denken aan Carnival of Souls en gaf het geheel een bijzonder aangenaam sfeertje. Eentje die eigenlijk verder wel erg aan Black Christmas deed denken. Een film die toevalligerwijs in hetzelfde jaar uitkwam, waardoor ik nu niet zeker meer weet welke nou wie heeft geïnspireerd. Feit blijft wel dat Black Christmas een grotere impact op het slashergenre heeft gehad wegens zijn grotere bekendheid, maar deze Silent Night, Bloody Night mag zeker niet vergeten worden. Wat was de scène dat de 'inmates' wraak namen op de doktoren in het huis trouwens magistraal. Prachtig gebruik van sepia en erg goed camerawerk. Een klassieker in het slashergenre.
4*

Heeft iemand trouwens kennis van een beetje een nette uitgave? Ik heb zelf de Elstree Hill dvd en die is echt te slecht voor woorden. SNBN verdient een degelijke opgepoetste release.

Verbazingwekkend goede kersthorror. De film is dan wat low-budget en dat komt zeker terug in de uitstraling maar er wordt desalniettemin op ijzersterke wijze een bijzondere en intieme horrorsfeer gecreeert. De film weet te verbazen met enkele spannende en erg goed geschoten kills maar laat haar volle kwaliteiten zien in een waanzinnige flash-back die mede door haar typische silent-film belichting en decoupage een beklemmend gevoel geeft en haar tot een unicum in het genre maakt. Silent Night, Bloody Night is een onverwachts goede kersthorror.

Silent Night, Bloody Night van Theodore Gershuny is op de nummer 18 van de Top 25 met de beste kerstfilms ooit terechtgekomen. Dit is na de Top 25 met beste horror films van de nieuwe jaren '00 mijn 2e lijst waarin dagelijks word afgeteld naar de nummer 1 positie. De nummer 1 wordt op kerstavond bekent gemaakt en tot die tijd wordt er dagelijks een videoreview online gezet. Check it out: Niets gevonden met 2010 12 Kerst-top-25-nummer-18 #comment-11887 - moviesense.nl

Kerstklassieker

Het lage budget straalt er nogal vanaf in deze goedkoop ogende kersthorror, hetgeen de pret overigens weinig mag drukken. Voor de liefhebbers welteverstaan, want naast een redelijk griezelig begin met dito sfeer, zakt de film wat in. De finale, waarin uitleg middels één lange flashback wordt gegeven, ziet er lelijk uit en stelt teleur in deze slasher annex who-dun-it, uit hetzelfde jaar als die andere kerstklassieker op horrorgebied: 'Black Christmas'. Een meesterwerk vergeleken bij dit interessante, maar qua uitvoering tekortschietende werkje.

Twee kerstkransjes.

Vreemde film. Op zich wel interessant gezien zijn status als inspiratiebron voor latere slashers, maar in principe overbodig want zowel audiovisueel als verhaaltechnisch een poespas van jewelste. Voor het betere werk moet je inderdaad bij Black Christmas zijn, nota bene uit hetzelfde jaar. Beide films vertonen ontzettend veel raakvlakken en het lijkt me straf als hier geen jatwerk aan te pas gekomen zou zijn.

Cannon, Lloyd Kaufman en de Warhol superstars die samen een slasher maken in 1974?!? Wie had dat gedacht. Heeft ook echt dat fijne jaren 70 horror sfeertje waardoor het niet uitmaakt dat het verhaal ook weer niet zo heel super is... cool

Vandaag (of eigenlijk gisteren) deze tot mijn grote verbazing tegengekomen in een winkel die oude spullen opkoopt na faillissementen. De DVD bevat gewoon Nederlandse ondertiteling en volgens de hoes zitten "Reel Media International" en "Surround Facilities" achter deze release. De DVD heet Classic Movies: Mystery Collection vol. 3 en bevat 1 DVD met daarop 3 films: deze, A Tattered Web (1971) en They Call It Murder (1971).

Maar genoeg hierover en op naar de film. Verhaaltechnisch zit het redelijk ingewikkeld in elkaar en het kostte me enige tijd en moeite voordat ik alle puzzelstukjes op een rij had.

Het acteerwerk is niet geweldig, maar zeker ook niet slecht. Het is wat dat betreft te vergelijken met andere genregenoten uit die tijd.

De moordenaar gaat nog verrassend bloederig te werk en de moorden worden op een sfeervolle manier geschoten en maken deze film nog best grimmig. Verder weet de muziek voor een versterking van de spanning te zorgen en had ik tot het einde echt geen idee wie de moordenaar zou zijn. De moordenaar is uiteraard (net als diens Italiaanse tijdgenoten) gehuld in zwarte lederen handschoenen. Verder zijn de flashbacks naar de vroege jaren '30 wel tof in elkaar gezet en zijn de "asylum scènes" nog best verontrustend en wederom grimmig.

Men had wel wat meer hun best mogen doen om het op te poetsen, want de film is duidelijk zo van de VHS gekopieerd. Verder vond ik de film hier en daar wel erg donker, waardoor sommige scènes wat moeilijk te volgen zijn. Spijtig, maar ook dit zou misschien wel wat beter kunnen zijn in een iets opgepoetste versie.

Deze film was een stuk beter dan wat ik er van te voren van had verwacht en ik vind het erg tof om deze aan de collectie toegevoegd te hebben.

De film heeft, zoals eerder gezegd, inderdaad wat weg van Black Christmas (1974), maar kan qua kwaliteit niet tippen aan die kersthorror-klassieker. Night of the Dark Full Moon (beter bekend als Silent Night, Bloody Night) lijdt namelijk aan minder vakkundigheid, een zeer gezapig tempo, matige characters en zeer brak acteerwerk.

Het eerste halfuur wordt er letterlijk een gooi gedaan naar saaiste film ooit. Het is werkelijk waar niet vooruit te branden en zelfs de acteurs spreken op een tempo alsof het vertraagd wordt afgespeeld. Plotseling is daar dan ineens een aardige gruesome moord en ben je weer even wakker. Vanaf die moordscene blijft het niveau iets hoger. Nog steeds ligt het tempo af en toe veel te laag, maar de scenes met de killer zelf (of hij nou een hijgend telefoontje pleegt of iemand met een bijl bewerkt) zijn wel erg sfeervol. Aardig einde ook waar alles duidelijk wordt.

Geen topper.. Vooral in het begin héél erg gezapig en de cast bakt er wel heel erg weinig van. Toch zijn de scenes met de killer wel behoorlijk fijn. Wat dat betreft is dit filmpje de moeite wel waard voor degene die op zoek zijn naar wat obscure 70's stuff.

Geweldige sfeervolle film. Een van de eerste in zijn soort. Erg spannend en mysterieus. Classic.

Lijkt een simpele slasher, maar deze film heeft toch wel iets meer in zijn mars. De opzet van het verhaal is goed en weet naar het einde toe de kijker te verrassen met een goed gekozen twist dat duidelijk gemaakt wordt in een originele visuele manier. De flashback waardoor het hele verhaal verduidelijkt wordt, lijkt net een fragment uit de periode van de stille film : grijs getinte lelijke beelden. De film blijft wel op sommige momenten wat vaag met betrekking op de verschillende personages en de familiebanden. De film vraagt wat geduld door de trage opbouw en het moment van de eerste kill in het huis versterkt de aandacht. Betere kills nadien moet je ook niet meer verwachten. Degelijk. 6/10

Zeer behoorlijke herziening, zeker de tweede helft van de film!

Van 3,5 naar 4*