Falling in Love (1984)

Redelijk.

Het eerste uur is sterk, nadien zakt het niveau. Maar dat had ik enigszins verwacht. In het eerste uur is de spontaniteit groter, de opkomende affaire voelt best fris aan, maar dat kan niet blijven duren. Nadien volgt immers altijd het moeizamere drama, hetgeen nogal zwaar op de maag komt te liggen. Daar kan zelfs het einde niets aan veranderen.

Robert De Niro en Meryl Streep tillen Falling In Love boven het gemiddelde romantisch drama uit. Eerstgenoemde zet niet bepaald zijn beste rol neer, maar de twee hebben serieus wat chemie en dan is het werk al half gedaan.

Bijrollen zijn er voor Harvey Keitel en Dianne Wiest, al wordt hun talent niet ten volle benut.

Qua verloop is Falling In Love perfect wat je ervan verwacht. De gebruikelijke perikelen en hindernissen passeren. Voor de verrassing moet je deze dus niet zien. Waarvoor je hem wel moet zien? Het aantal vinnige dialogen. Zeker in het eerste uur zijn die van een hoog niveau, zonder uit de toon te vallen: De Niro en Streep zorgen voor de nodige naturel.

3

"I was thinking, if you had time we could have lunch or something."

"Lunch? I don't know..."

"You're very beautiful."

"No, I'm not. I'm very married."

"Married people need to eat too."

Matige film waarin een getrouwde man en vrouw elkaar ontmoeten in een boekenwinkel. Een romantisch drama over een buitenechtelijke relatie dat vooral niet helemaal werkt omdat de liefde tussen de twee hoofdpersonages niet geloofwaardig overkomt. Meryl Streep en Robert De Niro doen niets verkeerds, maar hun personages zijn wat aan de saaie kant. Een paar aardige scene's, maar niet genoeg voor 3.0 sterren.

De vonken spatten er niet echt af tussen DeNiro en Streep, ondanks dat ze best oke acteren. DeNiro zie ik gewoon niet echt als een zwijmelende romanticus en bovendien speelt hij in de film best een saaie, nietszeggende vent. Ook Streep weet weinig inhoudelijks in te brengen, dus we kijken een film lang naar een affaire die weinig geloofwaardig is.

Af en toe zijn er wat creatieve cinematografische vondsten, maar het heeft verder weinig om het lijf. Het is geen Bridges of Madison County, laat staan Before Sunrise, om maar even twee films te noemen waar ik tijdens het kijken aan moest denken.

Flinterdun en voorspelbaar script, maar ook lieflijk en aandoenlijk. De Niro en Streep spelen twee vrij ongemakkelijke personages die weinig te vertellen hebben, toch is het mooi om te zien hoe ze naar elkaar toegroeien.

Mijn 41ste De Niro en dit is waarschijnlijk de meest anonieme rol waarin ik hem tot nu toe heb gezien.

Ook leuk om Jane Kaczmarek in een andere rol te zien, 16 jaar voordat ze doorbrak als moeder van Malcolm in the Middle.

Een Bridges of Madison County, die hier al eerder genoemd is en mij tijdens het kijken ook te binnen schoot, is toch wel 10 niveautjes hoger.

Een film die ik liever anders had willen zien eindigen. Met dit happy end wordt het eigenlijk meer een standaard liefdesverhaaltje, terwijl de film krachtiger had kunnen zijn als het een onmogelijke liefde was gebleven en ze allebei door waren gegaan in hun huwelijk (of in ieder geval niet met elkaar).

Is misschien niet een heel originele benadering (Brief Encounter deed in de jaren ‘40 al iets soortgelijks, en tien jaar later Meryl Streep zelf in het geweldige Bridges of Madison County ook), maar toch. De film doet er ook iets te lang over om tot een afronding te komen. Is überhaupt af en toe wel wat aan de langdradige kant met elkaar kwijt zijn, zoeken, veel scènes in menigtes en vinden ze elkaar ja of nee.

Maar goed, afgezien daarvan best een fijn filmpje wat wel in mijn straatje paste. Vond vooral ook de muziek van Dave Grusin opvallen, heel leuk en mooi.

Nipte 3,5*