Cool Cat Saves the Kids (2015)

'Daddy' Derek Savage is een talentloze eikel die op de één of andere manier zijn harige handjes op een videocamera heeft kunnen leggen. Zijn wanstaltige creatie 'Cool Cat', waarvan ook al de nodige boekjes zijn verschenen, wordt daardoor helaas ook in bewegende versie op nietsvermoedende kinderen losgelaten, die zonder twijfel allemaal een enorm trauma aan deze misselijkmakende onzin overhouden. Ik zelf werd na een kwartier letterlijk misselijk van deze film, alleen de intonatie van die rotkat al, als-ie weer eens keihard 'WOW! That is SUU-PEER! It's SUCH a BEAUtiful DAY' ofzo zat te krijsen.

Behoorlijk ziekelijk wordt het vervolgens wanneer 'Mama Cat' in beeld komt, waarmee 'Daddy' Derek schijnbaar 'Cool Cat' heeft voortgeplant. Ik wil het niet eens weten. Intussen wordt er een halfbakken verhaaltje verteld over pesten enzo, met een hilarisch jochie dat qua overacting De Baron uit Bassie en Adriaan probeert te evenaren. God wat had ik er veel voor over gehad mocht deze 'Butch the Bully' (ik bedenk het niet) dat oranje monster op een pijnlijke plek had geschopt. Of liever nog, 'Daddy' Derek.

Maar dan moet het ergste allemaal nog komen. Halverwege de film gebeurt er namelijk iets compleet bizars; er worden gewoon amateurbeelden vertoond van Cool Cat bij één of andere Parade in Hollywood, er wordt zelfs omgeroepen 'Hier is Cool Cat, een creatie van Derek Savage'. Dat is nog eens de vierde muur breken zullen we maar zeggen. Nooit gezien dit, wat een afschuwelijke zelfbevlekking.

Terug in treurig suburbia dreint de film nog wat door om maar tot een (soort van) feature length te komen, met helemaal aan het slot nog wat plotjes rond veilig de straat oversteken, gestolen snoep en een gevonden pistool. De kwaadaardigheid spat er ondertussen werkelijk vanaf, vooral bij 'Daddy' Derek met z'n fake smile. Zijn recente youtube activiteiten, waar D-ark het ook al over had, doet nog verder vermoeden dat we het hier over Lucifer in levende lijve hebben.