Eros (2004)

Mooie plaatjes: http://www.mysan.de/article174...

Zeker mooie plaatjes!

Deze film lijkt me sowieso wel wat...

Lijkt me interessant, heeft echt niemand deze film gezien?

http://www.ainokami-eros.com/

Nu ook met trailer.

1 more film:

"De release van het drieluik ‘EROS’ van Wong Kar-wai, Steven Soderbergh en Michelangelo Antonioni is uitgesteld in verband met de herbewerking van het deel van Antonioni.

Wordt verwacht na de zomer."

Erg apart. Vraag me af wat ik dan thuisliggen heb.

Een onherbewerkte Antonioni.

De versie van Venetië denk ik. Venetia 61, en de leeuw, daar opent de film mee. Heb trouwens enkel het Antonioni stuk gezien, de rest bleek Italiaans gedubbed. Daar doe ik liever niet aan mee.

Om kort te zijn, ik kan begrijpen dat ze Antonioni's stuk herwerkt hebben. Wat een hoop amateuristische shit. Heeft veel van platte porno op bepaalde momenten, weinig van de eros waar ik interesse in kan tonen. Acteerwerk is ver ondermaats, maar vooral het camerawerk blinkt uit in lachwekkendheid. Die zoom in en zoom out op dat schilderij, het inzoomen op de waterval (erg steady!) en als toppunt de dansscene. Laat ik nu net in Vital zo'n soortgelijke scene gezien hebben, verbluffend en adembenemend. Dit leek op een vakantievideo.

Ben benieuwd hoe de herwerkte versie eruit zal zien, wat ik (kort) van de andere stukjes gezien heb leek me wel erg boeiend. Ten minste al gemaakt door professionelen.

Welke versie heb jij gezien Gorro ?

De Venetië versie waarschijnlijk, die van mij begon ook met Venetia 61. De andere twee waren bij mij echter niet gedubt. De volgorde van de shorts was overigens Antonioni - Soderberg - Wong. Die schijnt ook nogal eens te verschillen. Bij de meeste comments op IMDb (gezien op Toronto festival) hebben ze het over de omgekeerde volgorde.

De short van Antonioni is duidelijk de slechtste van de drie. Er gebeurt erg weinig en ook visueel ziet het er niet interessant uit, maar het slechtste is nog het geluid. Niet alleen kloppen de dialogen niet met het beeld, wat bij de oude Italiaanse meesters zelden was en dus ze eigenlijk niet aan kan rekenen, ook klinken de omgevingensgeluiden niet (bij de versie die ik gezien heb dus).

Gelukkig is het vanaf de short van Steven Soderbergh een stuk beter en leuker. Zijn filmpje is een grappige vertelling in een heerlijke retro stijl. De zwart-wit cinematografie en het acteerwerk doet sterk denken aan de hoogtij dagen van Hollywood.

Tot slot levert Wong Kar Wai het stijlvolste filmpje af van de drie. Het is niet zo goed als zijn lange films maar een waardige afsluiter van dit drieluik.

Vooral leuk ook om de verschillen tussen de Aziatische, Amerikaanse en Europese cinema te zien.

Ook herbewerkt boeit die Antonioni weinig. Als een vakantieliefde zonder chemie, saai en overbodig. De twee andere kortfilms zijn beter - ze ógen in ieder geval veel mooier - maar ook hier is het wat pointless. Vooral die van Kar Wai lijkt teveel een lightversie van 2046, zowel qua vorm als inhoud. Het blijft knap stijlvol, maar we hebben het allemaal al 's gezien. Vond die van Soderbergh de beste. Daar werken de losse eindjes vergeleken met de andere twee ook beter. 3 sterren als geheel, lichte tegenvaller.

Steven Soderbergh en Michelangelo Antonioni delen zijn slecht 0 ster !!!

Kar Wai Wong met kop en schouders de beste 4 sterren !!

wat is het verhaal van Wong toch matig! Voortzetting van zijn oude films, niks nieuws.

Antonioni blijft een meester, alleen hij laat het in deze film niet zien Ook erg matig.

Soderbergh was ook al niet best.

1.5* erg erg krappe sterren

Heb overal vreselijke dingen gelezen, maar vind dit persoonlijk één van dé interessantste projecten van het afgelopen jaar. Kan iemand me even vertellen wat er al dan niet van geworden is?

De DVD is anders al een tijdje uit in België. Heb enkel het Antonioni deel gezien, maar dat was amateurisme ten top.

En hou je over het algemeen van Antonioni of geenszins? Heb inderdaad vernietigende zaken gelezen over dat stukje Antonioni en dat deed me zowaar pijn aan het hart. ('Blow up' forever! )

Is het eerste wat ik ooit van hem gezien heb. Op basis van dat stukje is het niet te begrijpen waar die mens zijn klassieker status vandaan haalt.

Misschien is het wel die knulligheid die in deze tijd niet meer werkt ?

Hihihi, oftewel: Onderhonds perceptie van de oude cinema Kan toch mijn nieuwsgierigheid niet onder stoelen of banken steken, al denk ik wel dat nieuwsgierigheid niet zijn volstaan om me tot de aankoop van de dvd te doen overgaan

Zojuist mezelf beperkt tot de episode "The hand" van Wong Kar Wai op de DVD (misschien later meer over de andere 2 episodes).

Oké, het is misschien inderdaad 'meer van hetzelfde' als je 't vergelijkt met "In the mood for love" ...

Maar, wees nou eerlijk, script, muziekkeuze en - bovenal - 't camerawerk zijn wederom meesterlijk. Liever 47 minuten 'meer van hetzelfde' dan 't zoveelste stukje pulp uit Hollywood.

4½ **** voor Wong!

Antonioni 2* matig verhaal, wat mij betreft wel het meest erotische van de drie, maar o zo amateuristisch in beeld gebracht.

Soderbergh 3* grappig verhaaltje in keurig zwart-wit met Robert Downey jr. en Alan Arkin

Wong Kar Wai 4* Het minst expliciete deel, maar wel het beste stuk, in de trend van een aantal andere Wongs, maar wat deert het... knap werk.

Zat net te posten bij 'Happy Together' maar het hoort hier thuis:

Eros is het beste dat Wong Kar-wai heeft gemaakt (en daar is wat voor nodig)! Jammer dat er zo'n hoop crap bijgeseerveerd wordt. Antonioni is in voor mijn gevoel al in 1982 opgehouden (en voor sommigen al begin jaren 60) en Soderbergh heeft leuke ideeën, werkt ze aardig uit, maar leuk en aardig zijn geen kwalificatie voor eem meester...

Voor de volle 100% mee eens.

Antonioni's bijdrage is barslecht opgebouwd, gaat amper vooruit en slaat ook gewoon nergens op.

Soderbergh's deel is dan weer uiterst sfeervol: het nostalgische zwart-wit en de prachtige blauwtinten vormen een mooi contrast, en ook inhoudelijk wordt het grappige verhaal heel gemoedelijk verteld.

De rustige Wong Kar-Wai kon ook deels overtuigen, maar we hebben het inderdaad al eerder en krachtiger gezien. Het kleurenpalet is tevens opvallend milder (lees: fletser), wat mijns inziens een onverstandige keuze was gezien de "zware" inhoud. Het camerawerk zit hier echter wel goed, al had alles nog iets sneller zijn beloop kunnen nemen.

Als geheel vind ik 'Eros' dus te saai, maar daarom niet minder interessant. Wat Antonioni hier echter te zoeken heeft is me totaal niet duidelijk - de kijker met wat schaamteloos bloot confronteren kan toch geen doel zijn op zich?

Wil ik misschien ooit eens herzien, maar dan liefst niet de Russische dub die een vriend me had uitgeleend.

2,5*

Het idee van Eros kwam van Michelangelo Antonioni. Volgens het weekblad Humo althans. Hij heeft de andere regisseurs erbij betrokken omdat hij niet meer de kracht zou hebben gehad om op eigen houtje een volledige film te maken.

Ik vond er in elk geval niet veel aan.

Drie romantische filmpjes, de ene was nog saaier en langdradiger dan de andere. Naar mijn gevoel duurde Eros in zijn geheel minstens vier of vijf uur lang.

Over het eerste verhaal kan ik kort zijn. Dat was echt helemaal niets, vreselijk saai en sfeerloos. En het was ook nog eens erg vaag, zoals alle drie verhalen nogal vaag zijn. Het nodigt me in elk geval niet uit om in de toekomst meer werk van Antonioni te bekijken.

Het tweede verhaal was iets beter, waarschijnlijk omdat er hier nogal wat humor in zit. Jammer dat Soderbergh de kijker op het einde nogal duizelig maakt met zijn irritante camerawerk bij dat papieren vliegtuigje. Dan doe je je best om die saaie boel nog te blijven volgen, en dan dwingt de regisseur je bijna om weg te zappen.

Het derde verhaal is al niet veel beter. Het is pas het tweede dat ik zie van Wong Kar Wai, maar ik denk dat het ook het laatste zal zijn. Zijn stijl bevalt me niet.

Gong Li zie ik redelijk graag in films, dat komt dan vooral door de oudere films van Zhang Yimou. Maar ook zij kan deze film niet naar een hoger niveau tillen. Gong Li en Wong Kar Wai, slechte combinatie. Door dit soort films loop ik het risico dat ik haar als actrice straks heel wat minder waarderen, en dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Een film om snel te vergeten.

Slechte film. Niet spannend, opwindend of leuk. Slechte acteerprestaties. Niveau slappe porno. Maar zelfs dat niet gezien.

Prut

Ik vind het stuk van Antonioni juist het interessants. Had het gevoel in een goede jaren '60 film te zijn beland, de sfeer beviel me wel. Het is dat ze in een moderne Maserati ronreden. Het is een simpel verhaaltje, maar erotiek is natuurlijk iets heel simpels en ongrijpbaar tegelijk. Het gaat erom dat je fantasie geprikkeld wordt, dat was hier als enige het geval. 3 sterren

Soderbergh, goed gefilmd, maar verder oninteressant gegeven. erotische spanning = nul. 2 ster

Wong Kar Wai, duidelijk verhaal, iets te duidelijk misschien. Mooi gefilmd, maar erg spannend wordt het allemaal niet. 2,5 ster.

Verder hebben de 3 filmpjes niks met elkaar gemeen, dus behalve de titel, is er geen gemeenschappelijke deler.. Leuk voor Antonioni dat ie vanuit het bejaardenhuis nog aan de slag kon, maar eigenlijk is het als project mislukt.

Dan uiteindelijk toch maar een goeie versie gevonden.

Het stuk van Antonioni blijft verbijsterend slecht. Moest weer hardop lachen om die belachelijke zoom op het schilderij, blijkbaar zat dat er nog steeds in na de rework. Het is een vreselijk lelijk, plat en boertig stukje cinema dat compleet niet thuishoort in deze meer dan degelijke omnibus. Gelukkig zijn Soderbergh en Kar-Wai er nog om de meubelen te redden. Voor het Antonioni stuk in ieder geval een welverdiende 0.5*

Het stukje van Soderbergh is vooral erg luchtig en frivool. Mooie zwart/wit fotografie die sterk afsteekt tegen de blauwe stukken, een redelijk apart verhaaltje, Downey doet het goed maar vond vooral de spionerende psycholoog geweldig. 4.0* kunnen er makkelijk af.

Kar-Wai komt met de beste short op de proppen. Het is inderdaad een voortzetting van In The Mood For Love en 2046, kan niet tippen aan beide films (die toch echt wat mooier waren), maar het sfeertje, de voelbare spanning en het prachtige camerawerk zorgen weer voor een ouderwets Kar-Wai gevoel. Best mooi verhaaltje ook, Chen Chang en ik sowieso wel fan van en ook Gong Li mag nog een keertje schitteren. Dikke 4.0*

Het totaalplaatje krijgt een 3.5*, vooral ook omdat Antonioni's short als eerste komt en eens voorbij er verder geen vuiltje meer aan de lucht is. Wel bitter dat het hele project net door hem is opgestart, maar tjah ...

3.5* dus

Wong Kar-Wai, stijlvol als altijd, maakt met zijn intieme portret vol onderdrukte verlangens veruit het beste deel.

Steven Soderbergh, zeker niet de minste, stelt hier toch tamelijk teleur met wat al te geforceerde slapstick.

Maar de film is ontegenzeggelijk het kijken waard vanwege Kar-Wai's deel 'The Hand'. (****)

Ai, wat een zwakke zwanenzang van Antonioni. Soms moest ik denken aan die matige soft-erotische series die vroeger nog weleens op de commerciele zenders in de late uurtjes kwamen. Iemand die dit als eerste Antonioni ziet gaat zich geheid afvragen waar de status van Antonioni toch vandaan komt. Ik vond het eerder pijnlijk dan prikkelend.

Soderbergh is wel aardig en redelijk stijlvol gedaan, maar vooral een nogal geforceerd en wat flauw ideetje dat hij maar met enige moeite nog een half uurtje interessant weet te houden.

Veruit het beste is Wong Kar-Wai met een mooie kleine film, past naadloos in zijn oeuvre.

Voor het geheel een 2.5*

Sluit me aan bij Zeriel, niet bij Onderhond of Starbright boy: Antonioni vond ik het mooist en interessantst, Soderbergh wat mager en goedkoop, Karwai te vaag...

Ik vond Kar Wai zijn deel misschien wel het interessantst, roept ook het meest sfeer op en het is het intrigerendste. Soderbergh zijn deel vond ik nogal flauw en niet bepaald erotisch. Kon ik weinig mee. Antonioni vond ik het meest erotisch getind, soort van vakantiesfeer met de bijhorende vakantieliefde. Ergens wel benieuwd naar nog een film van Kar Wai want ik heb nog nooit iets van hem gezien. Sowieso wel drie weinig verkende regisseurs in mijn geziene films.

Wong Kar Wai’s segment of the omnibus film Eros is presented for the first time in its extended cut. Returning to ’60s Hong Kong for a gesturally-charged tale of desire and repression, The Hand finds Wong operating in a more sumptuous classical register, en route to a coda that ranks among his best. -Mubi

The Hand (2004) | MUBI