Shades of Gray (1997)

Masturbatiemysterie.

Deze jaren '90 thriller staat wederom in de schijnwerpers met een nieuwe release. Waarom na anderhalf decennium deze film re-releasen? Vanwege een boek. Niet zomaar een boek maar de bestseller 'Fifty Shades of Grey', in de lage landen uitgebracht als 'Vijftig Tinten Grijs'. Een erotisch boek dat door uitgehijgde huisvrouwen verslonden wordt en in vele door sleur ingedutte relaties opnieuw het seksvuur doet oplaaien. Verkoopcijfers schoten door het plafond en staan nog steeds in geërecteerde lijn ten opzichte van de dag ervoor, met uitverkochte boekwinkels, baby's, SOA's en uit de hand lopende seksexperimenten als gevolg. Evenals de vele vervolgen en ongetwijfeld kostbare onderhandelingen over de filmrechten.

Hoe handig is het dan niet dat je daarop inspeelt? Menige moeder draagt een leesbrilletje en ander viagra-volk is ook naarstig op zoek naar de ruk-roman. Waarom dan geen DVD met pakkend onderschrift 'De inspiratiebron voor de bestsellerreeks 'Fifty Shades of Grey'? Kunnen de uitgedroogde dames met hun uitgebluste kerels samen op de bank het liefdesspel nieuw leven inblazen. Komt geen boek aan te pas, dus lekker makkelijk. Men neme een flauwe erotische thriller uit de jaren '90 met nagenoeg dezelfde titel en laten de marketingafdeling de rest doen. Reclamejongens weten wel raad met succes. Et voila. Een re-release is geboren. Grey met een a geschreven, maar slechts een kniesoor die daar op let. Puisterige pubers in elk geval niet.

Natuurlijk heeft deze film niks te maken met de pornopaperback, maar elke vergissing is er een en het levert leuke reclame op. En verdomd, er wordt ook nog flink van jetje gegaan in dit niemendalletje. Gray houdt er namelijk een stomend seksleven op na. Alhoewel. Ze bedrijft de liefde vrij gewoontjes, maar waar doorgaans vrijscènes in films slechts tien seconden duren, worden ze hier uitgebreid en minuten lang vertoond. En iets explicieter, maar zonder de vagina of pielemuis daadwerkelijk in beeld te brengen. En ook maar twee vrijpartijtjes in de hele film. Vast ietwat karig in vergelijking tot het sexy schrijfwerk. Neen, echt opgewonden zal alleen de rechthebbende hiervan worden. Toch nog een commercieel succes na zoveel jaar.

De film omtrent een daderportretten tekenende schoonheid die zich afvraagt of haar nieuwe minnaar wel zo'n schoon geweten heeft, kent vooral veel clichés en ligt zo voor de hand, dat je als kijker amper van je à propos kan worden gebracht. Niet door de erotiek dus en ook niet door de acteerprestaties. Toch weet dit opnieuw afgestofte masturbatiemysterie voor tieners best te onderhouden. Het is, vreemd genoeg, niet meteen helder welke kant het verhaal opgaat en de aandacht kan rustig verdeeld worden over andere zaken tijdens het kijken. Laagdrempelige cinema dus. En op de aanwezigheid van erotiek na, behoorlijk standaard materiaal. Destijds had men niet kunnen bevroeden dat dit werkje alsnog op de zilveren schijf zou belanden. Waarom moge duidelijk zijn.

Doorsnee.

Met dank aan Vision Films voor het recensie-exemplaar.