De Sade 70 (1970)

Hmm, The Beach heeft wel iets van deze film ...

Christopher Lee heeft dus ook in dit soort films gespeeld

Christopher Lee heeft in alle soorten films gespeeld.

Dit is misschien de duurste productie van Jesus Franco. Ongelofelijk goed. En vooral mooie film.

****0,39* / *****

In mij allereerste franco worden alle clichés over DeSade's 'natuurwetten' besproken eeeh en zelfs aanbeden door een elitaire cultus vol sadisten. Maar de grootste onbenul was de vader van Eugenie. Verder te bieden: mooie locaties, kitscherige muziek, veel 70's mode, inderdaad bijzonder aardig gefilmd plus natuurlijk C. Lee die alleen maar ouwehoert en nooit meedoet aan de onfrisse praktijken . 3

Ik geef de moed maar op om ooit nog een goed werk van Franco tegen te komen. Gritos en la Noche is de enige film die te pruimen is (eerder uitstekend te noemen).

Volgens 'fans' is dit werkje Eugenie een van zijn betere. Ik zie het anders niet. Eurotrash met een hoofdletter E, shockerend is het al helemaal niet te noemen (anno jaren 70 blijkbaar wel?). Gebaseerd op een verhaal van Marquis de Sade, wat door niemand minder dan Christopher Lee wordt voorgedragen (let in de beginscene op de priester die zingt, of doet hij een vis na?). Wellicht is het te danken aan cultheld Lee dat de film door Franco liefhebbers wordt omhelsd? Het camerawerk etc. (en een gemakkelijk gebruik van rode lampen) wordt geeerd, Franco mocht gewoon blij zijn met de zonnige en exotische lokatie. Grote tegenvaller, 1* voor Augustin en z'n gitaar.

Christopher Lee had er helemaal geen idee van in wat voor soort film hij meedeed.

Tuurlijk wist hij dat wel!

Dit wordt de volgende Franco film die ik ga kijken, ben zeer benieuwd!

Inderdaat een van de betere Jess Franco films die ik tot nu toe heb gezien en een stuk beter dan Jess Franco's Justine in ieder geval.

2.5*

geen idee waarom maar ik vond deze film erg interresant vooral omdat er geen echte uitleg wordt gegeven over een boel dingen in de film.de film heeft een boel instellingen waar alles rood is en heeft ook verder een krachtig kleurgebruik. maar waardoor hij zich echt onderscheid van de meeste andere franco films is het gastoptreden van christopher lee zonder hem was de film maar half zo bekend.

Jesus Franco: geweldige veelfilmer.

Horror, sex en het liefst beiden ineen.

Zit natuurlijk veel puin tussen (Virgin Among The Living Dead bv).

Maar ook de nodige vermakelijke zieke films, bizarre horror en bizarre erotiek.

Dit begint een beetje als chique soft-porno a la Emmanuele, maar langzamerhand komen we er achter dat de broer en zus ook nog lid zijn van een sekte die Marquis de Sade aanbidt en in hun rituelen ook nog eens mensen offeren.

Clubje wordt geleid door Christopher Lee die hiermee wel een beetje erg ver buiten zijn horror-habitat trad.

Maar zoals gezegd alleen puur sex was Franco ook weer niet genoeg.

Toch werkt de combi erotiek en sadisme wel goed.

Niet in de laatste plaats door twee prachtig mooie actrices in de hoofdrollen.

Allemaal iets minder literair dan Franco's andere geweldige ero-film (Succubus/Necronomicon-Getraumte Sünden) maar het heeft sfeer en straalt erotiek uit.

En altijd vreemd gevonden dat er in de hele filmindustrie zo weinig met erotiek is gedaan.

Okay hopen porno en Tiroler-films maar dat heeft allemaal weer weinig met erotiek te maken.

Dit vind ik nou een mooie sexfilm: softporno maar dan met enig verhaal en een klein horrorsausje.

Leuk werkje van Franco met een zwoele setting, mooie decors en zeer sensuele erotische scènes. Veel smaakvoller gefilmd dan je zou denken en ook de soundtrack is prettig. De Markies de Sade context voelt wel aan als pseudo-intelligent geneuzel, maar speelt gelukkig geen prominente rol en wordt bovendien alleen gelinkt aan een sadistische sekte. Plotgewijs stelt het niet veel voor, maar het verhaal is gelukkig ondergeschikt aan het fraaie audiovisuele vormgeven en de dromerige sfeer.

Geen al te beste Franco. Eugenie heeft een simpel uitgangspunt dat geen moment hoogtij viert. De scènes die visueel wat te bieden moeten hebben stellen erg weinig voor en zijn gewoon veel te makkelijk. Vooral die met de rode gloed. Zet een Suspiria hiernaast en het stelt niets voor. Verder wordt de neerval van Eugenie het nergens boeiend. De personages dragen de film niet en de quasi-intellectuele aanpak met de miscaste Christopher Lee is misplaatst. Ik heb nog weinig Franco's gezien, maar dat dit een van zijn betere werken moet zijn gaat er bij mij niet in.

1,5*

Prachtige Franco uit een tijd dat hij erotiek, horror en surrealisme nog tot een hallucinerend en meeslepend geheel wist te smeden.

Het wil bij mij niet erg met de films van Jess Franco. Ook deze film vond ik teleurstellend, wel beter dan Vampyros Lesbos - die was gewoon slecht - maar minder dan Justine die ik voorlopig nog zijn beste film vind. Op visueel vlak vond ik het allemaal niet best, die rode gloed had voor mij niet gehoeven en de film wist mij maar niet te boeien. Misschien had ik er gewoon te veel van verwacht, daar het een bewerking was van een boek van De Sade.

2,0*

Eerlijk gezegd vond ik deze film traag en slaapverwekkend. Onder het motto van een De Sade-sausje komt het er op neer dat een enge creep aan z'n gerief moet komen d.m.v. jonge meisjes, die hem aangeleverd worden door z'n zuster. Eugenie (Marie Liljedahl) is hun slachtoffer. Op een eiland halen ze enge dingen met haar uit en blijken ze ook nog lid van een De Sade-sekte, die onder leiding van, inderdaad, miscast Christopher Lee aan een soort complot bezig is. Lee scheen niet geweten te hebben in wat voor soort film hij meespeelde. Nee, maar het geld was wel goed natuurlijk. Met horror, zijn genre, heeft het in deze film niks te maken.

Het verhaal is onnodig ingewikkeld en het slot schijnt een soort dubbele bodem te zijn. Maar in feite gaat het nergens over. In de jaren zeventig waren veel filmers en uitgevers in de ban van De Sade en het sado-masochisme. Waarom heb ik nooit zo begrepen. Misschien had het te maken met de seksuele revolutie, waar het overigens nogal mee meeviel. De film is overigens vakkundig gemaakt, en zeker geen rommel. De muziek is mijn smaak niet en de inserts (zeg maar pruiken) van de dames ook niet, maar de fotografie is prima. Die rode beelden moeten het surreëel doen lijken, maar het is gewoon een maniertje. De softseks is voor Franco's doen nogal tam. Maar wat erger is, de film is nergens erotisch. Al moet gezegd, Marie Liljedahl heeft mooie tietjes en billetjes. Nu maar eens kijken wat Joe Sarno met haar heeft uitgehaald in z'n twee Inga-films.

Jezus wat een achterlijke en slaapverwekkende bedoeling was deze Horror / Erotiek film (de Horror moet je wel met een korreltje zout nemen), die wel visueel fraai in beeld werd gebracht.

Het achterlijke verhaal (welke draait om de jonge Eugenie, die onder valse voorwendselen naar een eiland wordt gelokt) welke zich afspeelt op het eiland Madeira, kon me niet boeien en vermaken en vond ik ook behoorlijk langdradig en saai en dat ondanks dat deze film maar iets van 80 minuten duurt (met vooruit spoelen vanwege saaiheid heb ik hem in circa 40 minuten gezien). Ook zit er maar relatief weinig bloot in en dat wordt ook pas voor het eerst getoond na circa 25 minuten als Eugenie (gespeeld door Marie Liljedahl, die inderdaad wel mooie naturelle tietjes en billetjes heeft) in bad (best een apart bad) ligt en daarbij gewassen wordt door Marianne (gespeeld door mooie melkachtige Maria Rohm), oftewel Madame Saint Ange, waarna ze buiten gaan liggen en gaan zonnebaden. Zij zijn overigens ook de enige twee vrouwen die in deze film bloot (borsten en behaarde schaamstreek) te bewonderen zijn (de cast is ook maar zeer beperkt).

Daarna is het weer snel saaiheid en langdradigheid die de klok slaat, waarna we opeens na circa 60 minuten met een soort van marteling, door de "De Sade" aanhangers, van Eugenie te maken krijgen. Vanaf dan gebeurt er eindelijk ook wat (o.a. wordt de doofstomme huishoudster Therese, gespeeld door Uta Dahlberg, vermoord) en dat moest dan zogenaamd de Horror voorstellen, maar persoonlijk vond ik het weinig met Horror te maken hebben en oogde het ook behoorlijk oubollig (de film is natuurlijk ook inmiddels bijna 50 jaar oud). Ook het einde is eigenlijk behoorlijk slecht, maar was wel nog aardig, omdat nu de slachtoffer rollen werden omgedraaid voor Eugenie en Marianne (die uiteindelijk wordt gedood door Eugenie).

Het bijzondere en enige leuke aan deze film is dat ook Christopher Lee (in de rol van de mysterieuze en sinistere Dolmance, die tevens de leider is van ""De Sade" aanhangers) erin meespeelt, maar echt trots zal hij daarop niet geweest zijn. De overige cast stelt weinig voor m.u.v. Maria Rohm (in de rol van Marianne / Madame Saint Ange) die ik wel een mooie verschijning vond. Ik vond haar persoonlijk mooier dan de jonge hoofdrolspeelster Marie Liljedahl (in de rol van Eugenie), die ik vooral maar irritant vond.

Al met al een slaapverwekkende en saaie Horror / Erotiek film, die het aankijken eigenlijk niet waard is op de mooie Maria Rohm dan na.

Jong, onschuldig meisje Eugenie wordt door haar geile nymfomane vriendinnetje Marianne een sekssekte ingelokt en ingewijd in de leer van Marquis de Sade, en gaat langzaam op in de seksspelletjes van Marianne en haar libertijnse vriendjes en vriendinnetjes. Ja, inderdaad, dit klinkt meer als het plot van een pornofilm dan als die van een horror, en schijnbaar opereert Jess Franco wel vaker op dit grensvlak. Ik heb Franco vorige horrorchallenge 'ontdekt': ontdekt zoals je ook een nest ratten of een wegschimmelende banaan in je sporttas kan ontdekken, want de film van toen was wel echt een verschrikkelijk prutswerkje (Vampyros Lesbos). Maar ja, ik had deze toch nog liggen, dus een tweede kans voor Franco, en het beviel me in ieder geval beter. Ook hier is het een soort van softpornofilm geworden waarin het vooral draait om de fraaie dames Eugenie en Marianne zo vaak mogelijk naakt en wulps bezig te zien, maar het heeft toch een stuk meer samenhang dan Vampyros Lesbos. Een zowaar een bijrolletje voor Christopher Lee. Het verhaal stelt verder weinig voor en de ontknoping was ook een behoorlijke anticlimax. Toch, goed is het geenszins, maar het is als puntje bij paaltje komt prima hersenloos weg te kijken. 1.5*

Film voor een ‘Regenjassenmenigte’ zoals acteur Christopher Lee het ooit in een interview zal noemen. Huh...Christopher Lee...jazeker Lee in Jesus Franco's erotische getinte; Eugenie... het verhaal van haar reis naar perversie (in feiten verscheen hij minstens vijfmaal in zijn films) De film is gebaseerd op het boek "Filosofie in het boudoir" (La philosophie dans le boudoir) uit 1795 van de markies de Sade. Hoewel het verhaal enigszins trouw blijf aan de bron, is het grootste gedeelte van de film meer bedoeld om dames in evakostuum te bewonderen.

In dit verhaal is jonge en seksueel nieuwsgierige Eugenie (Marie Liljedahl) bevriend met de ervaren Madame St. Ange. Wat Eugenie niet weet, is dat Madame een stiefbroer Mirvel heeft en dat beide de Sadeiaanse filosofie aanhangen. Nadat Madame Eugenie's goedgelovige vader verleidt om Eugenie een weekend te laten doorbrengen op hun luxe landgoed op het privé-eiland in de middle of nowhere, kan hun ziekelijke, verwrongen spel beginnen. Lee speelt Dolmancé (hier soort sekteleider) maar meer dan de verteller en af en toe opduiken heeft hij ook niet te doen.

De film wordt al snel repetitief; zus en stiefbroer bedwelmen Eugenie, kleden haar uit en beginnen aan haar te friemelen. Het is ook geen verschrikkelijke film maar hoewel ik geen probleem heb met de wellustige inhoud, wordt het voor mij nogal eentonig als dit het enige is dat in het grootste deel van de film gebeurt. Kortom door het gebruik van De Sade onderscheidt het zich iets van andere doorsnee naaktfilms maar het blijft een film die een zeer select publiek iets meer uit zal halen!

Oh deze film ook niet verwarren met de latere Eugénie (1973) die schijn wel meer explicieter te zijn En om de zaken nog ingewikkelder te maken, maakte de regisseur met Eugenie (Historia de una Perversión) 1980) ook nog een tweede bewerking