Vera Drake (2004)

Deze nieuwe film van Mike Leigh draait in competitie op het filmfestival in Venetië.

Ben benieuwd.

The screening of Mike Leigh's Vera Drake, the story of an abortionist in 1950s London, was enthusiastically received here this week.

Review

Hij heeft de Gouden Leeuw gewonnen op het internationale filmfestival van Venetië. Lijkt me goede film, wil hem ook zeker zien.

Gouden Leeuw EN een prijs voor Imeldon Staunton. Lijkt mij ook een goede film.

Onder voorbehoud: vanaf 24 maart 2005 in de bioscoop (A-film).

24 Maart 2005. Dan pas

In Belgie op 9 February 2005. Dat is in ieder geval 6 weken eerder.

Andere Poster

Wellicht een mooie aanleiding voor in MM-meeting in Leuven

Blijft maar prijzen winnen.

Nu 6 prijzen bij BIFA. oa Film, Acteur, Actrice, Regie.

Bron

+ teletekst.

Het thema van de film en het uiterlijk van de hoofdrolspeelster maakten mij aanvankelijk niet zo benieuwd.

Ik hoop dat hij op het IFFR gaat draaien.

Official Site + Trailer

Mooie trailer, sfeervol. Nu heb ik nog meer zin om de film te gaan zien.

Trailer stelt me helaas teleur. Alle cliché's van het genre drama worden uit de kast getrokken.

Voorspelbaar, oubollig en gemakkelijk sentiment.

Maar ik ben een Mike Leigh fan, dus ik zal de film zeker wel een kans geven.

Wordt dit de Oscarwinnende rol voor Imelda Staunton?

Vele usercomments op IMDB gaan daar over.

Ik denk van wel en wellicht dan ook ter compensatie van Brenda Blethyn die geen Oscar won met Secrets and Lies.

Een van de spaarzame interviews van Mike Leigh

7 January gaat de film in de UK draaien.

Hij draait iedere woensdag in de Utopolis-zalen te Limburg !!

Mooie film die me vooral heeft gecharmeerd omwille van de onconventionele manier waarmee het verhaal verteld wordt. Bovendien laat de hij de kijker behoorlijk vrij een eigen mening omtrent de problematiek te ontwikkelen. Vera Drake wordt echt niet echt als een heilige geportreteerd, althans als je de engelenkoren die haar bij haar taak begeleiden wat ironisch opneemt

Twijfel nog een beetje aan mijn score, maar ik hou het voorlopig bij 3.5, met de nadruk op 4.

Leuke meeting ook trouwens.

Nog maar één post van een kijker hier? Dat valt me tegen.

De film was absoluut vaak heel erg mooi, maar te lang wat mij betreft. Er hadden van mij wel een paar kopjes thee, innemende glimlachen, oprechte tranen en herhalingen van de aanklacht in de rechtbank uit gemogen.

Cliché's komen, wat kappeuter al voorspelde, inderdaad wel eens langs. De karakters vond ik ook wat plat. Leigh komt daar vaak nog heel goed mee weg, maar het werd me uiteindelijk toch wat te veel. En Vera Drake niet als heilige geportretteerd, Freud? Vond ik toch wel hoor. De film houdt het lang vol om niet sentimenteel te worden, maar net niet overal. Jammer.

Ondanks dat nog 3,5* want ach ook zo veel moois. Een half uurtje korter en ik was een grote Leigh-fan geworden . Wat kan hij drama toch mooi naturel en raak verfilmen. Die dochter Ethel, prachtig.

Snap werkelijk niet dat je dit te lang vond Ingrid, er had voor mij wel een uurtje bij gemogen. Vond het eigenlijk wat te snel gaan.

Verder een zeer goede film, typisch Mike Leigh over mensen met een goed hart, met wie het niet zo makkelijk gaat. Vond er ook helemaal geen cliche's inzitten, of je moet alle films van Leigh vol met cliche's vinden. Dat is nu eenmaal realisme, dat is regelmatig wat cliche.

Acteerwerk van de aller-aller-allerhoogste categorie, zoals alleen de Britten kunnen in dit soort films (naar mijn bescheiden mening).

Ha kijk leuk, nu krijgen we wat discussie hier .

Je hebt heel erg gelijk kos, behalve dan wat de lengte betreft. Het is zeker prachtig geacteerd en de film laat je juist ook heel mooi zien dat het leven nou eenmaal vol zit met cliché's. Praat maar eens met een goede vriend over relaties, problemen op het werk of wat dan ook. Leigh kan zoiets brengen zonder de boel plat en oninteressant te maken.

Maar er zit ook een soort tegenstelling in zijn films (voor zover ik ze ken). Het realistische is heel erg sterk en hij weet zijn verhaal met een bijzondere warmte en oprechtheid te brengen, maar doet ook snel clichématig aan. Het is oneindig veel subtieler dan een 'standaard Hollywood kaskraker' maar toch speelt het in op dezelfde sentimenten.

En in Vera Drake ik ging me toch wat ergeren aan de cliché-aspecten, die naar mijn gevoel benadrukt werden door de herhaling van sommige scenes. Het was allemaal zo doorzichtig, voorspelbaar. Ja, zo is (of lijkt?) het in de werkelijkheid vaak ook (hm, dit verdient nog verder nadenken), maar ik vond het in deze film in elk geval jammer.

Maar misschien mag er toch wel een halfje bij, ik ga er eens een nachtje over slapen.

Ik had ook het gevoel dat dit wel eens een mindere film van Leigh kon worden, aan de trailer te zien althans. Maar wat heb ik mij weer vergist zeg.

Het moeilijke van Leigh films is in het bericht hierboven al beschreven. Wat dat betreft vind ik Ken Loach zijn sociale drama's altijd iets pakkender, alhoewel die bij sommige films het drama wat aandikt. Het medeleven met Vera Drake, who just helps young girls out, werkte zeer goed. De score is zeer simplistisch met een engelachtig koor, die zowel twee functies aanneemt. Aan de ene kant lijkt het een vredelievend en lief gevoel op te wekken voor Drake, terwijl aan de andere kant het misschien een muzikale melancholiek is voor de niet geboren onschuldige baby's.

De laatste scenes zijn zeer treffend:

Na de arrestatie komt Leigh weer met familie gesprekken en taferelen met stilte en onbegrip. De allerlaatste scenes, nadat je Drake in de gevangenis ziet struinen en dan het laatste shot van haar gezin in stilte aan tafel.

4 sterren

Ik ben kennelijk niet zo meningvast, maar er moet helaas toch maar een halfje af. De karakters waren toch echt te plat. 3* dus.

Mike Leigh is altijd een regisseur met veel onbegrip, maar niet zo bij MovieMeter. Het zijn voornamelijk diepe films die "altijd" herziening nodig hebben om echt heel goed met de personages bezig te zijn.

Hier haalt hij een vrij moeilijk onderwerp aan, veelal onbegrepen door 80% van de kijkers. Het onderwerp van mensen die net uit de oorlog komen. We hebben nu al 60 jaar geen oorlog meer, maar elke nee-stem tegen Europa roept een oorlog dichterbij. Soit.

Het thema dat een vrouw, vanuit haar liefde, andere jonge meisjes helpt is vooruitstrevend.

En Juist het meest onschuldige slachtoffer gaat tenonder aan de wetten van de burgerlijke klasse, die op een rare manier gefascineerd zijn in het naar beneden brengen van het slachtoffer.

Wat een waarschuwing voor onze tijd ....

5*

Een super film die geen moment vermoeit. Wel zitten er jaren 50 cliche's in maar op de een of andere manier komt het de fim ten goede.

5*

geweldig verhaal

geweldig acteerwerk (Je gaat gewoon echt van Vera Houden en laat bijna tranen op het einde)

mooie film die inderdaad niet verveelt, je voelt je betrokken bij de familie en Vera, 3.5*

Prachtige film

Zo'n mooie pakkende film heb ik al lang niet meer gezien en Imelda Staunton speelt fantastisch goed!!

Sterk geacteerd en een sterk einde, maar het Mike Leigh-lesje (arm -> goede mensen, rijk -> slechte mensen) wordt er naar mijn smaak een beetje (nou ja, een beetje...) te hard ingeramd.

Ik kreeg het gevoel dat ik zelf geen mening mocht vormen over het basisgegeven van de film, maar dat Leigh dat wel even voor mij zou bepalen. Alles staat in het teken van het zo meelijwekkend mogelijk maken van Vera.

Prachtige film, die de sfeer van de jaren vijftig tekent. Mensen wonen dicht op elkaar in een kleine ruimte en zorgen voor elkaar, maar over gevoelens wordt eigenlijk niet of nauwelijks gesproken. Je voelt de intimiteit tussen de gezinsleden, die de aanstaande van Ethel warm onthalen, maar het blijkt dat ze een belangrijk geheim van hun vrouw of moeder niet kennen.

Het karakter van Vera is voor mij volstrekt geloofwaardig. Een eenvoudige, behulpzame vrouw die op haar instinct leeft. Ze helpt jonge meisjes die het niet aankunnen, zo ziet ze het. En ze is ervan overtuigd dat ze daar goed aan doet. Het woord abortus wil ze dan ook niet horen. Haar karakter is niet plat. Ze is goedgelovig, het is geen intellectuele vrouw en toch kiest ze heel bewust voor een daad die crimineel is. Uiteindelijk heeft ze dus haar eigen gevoel voor rechtvaardigheid.

Klein puntje van kritiek is de al eerder genoemde tegenstelling arm is goed, rijk is slecht. Wordt nog eens extra aangestipt in de vrouw van Frank, die erg materialistisch en minstens zo onsympathiek is. Verder was ik niet zo gecharmeerd van het engelenkoor.