Kaldaljós (2004)

Wat ee ontzettend saaie film! Sommige dingen zijn wel mooi zoals de diverse landschappen van IJsand die te zien zijn. Maar het verhaal vond ik erg saai. Voor de liefhebber van rustige drama fims denk ik.

Prachtige emotionele film. Zat heel goed in elkaar. Aangrijpend.

Een 40 jaar oude man leeft een verborgen leven in zijn zelfgemaakte "gevangenis" van het alledaagde leven. Hij komt weer tot leven als hij in aanraking komt met een persoon die een totaal ander leven leidt. Komt er na een turbulent leven toch nog het langverwachte geluk?

Heeft de schrijver van dit verhaal naar dezelfde film gekeken als ik? Ik herken wel waar hij met dit verhaal op doelt, maar het is voor mij niet het deel van de film dat indruk op me gemaakt heeft.

Mooie film over een man met een traumatische ervaring. We volgen de film in twee verhalen. Eén verhaal van de man als hij volwassen is en zijn leven weer op de rails probeert te krijgen. En tegelijkertijd het verhaal van diezelfde man als kleine jongen in zijn dorp en met zijn familie in het huis onderaan de berg.

Langzaam bouwt het verhaal op en kom je erachter waarom de man is, zoals hij nu is en wat hij vroeger heeft meegemaakt.

Het gaat allemaal heel erg langzaam en je moet wel een flinke portie geduld en doorzettingsvermogen hebben. Dat is de zwakke kant van de film.

Maar daar staat tegenover dat de sfeer van de film de hele tijd erg mystiek en onheilspellend is.

Je hebt vanaf het begin het gevoel dat er iets ergs gaat gebeuren. En dat klopt ook.

Tenslotte is nog het vermelden waard dat de beelden van IJsland erg mooi zijn. Maar het is dan ook natuurlijk een erg mooi land. En zo moeilijk is het niet om daar mooie beelden te maken.

De muziek echter, is ook erg mooi. Net zo mooi als het land.