Alice Adams (1935)

Zoals de synopsis al deed vermoeden een gedateerd tutten-drama, dat vanwege Hepburn niet mag worden vergeten, hoewel. Bijna al haar andere films uit de Jaren 30 lijken me meer memorabel. Het is vooral vanwege een scène op ongeveer een uur waarbij McMurray komt eten bij de familie van Hepburn dat de film moet worden onthouden: een juweeltje. Eerst is Shoemaker als moeder erg op dreef, maar eenmaal aan tafel zijn zowel Stone als vader en met name MacDaniel (later bekend als eerste zwarte Oscar winnares) als ingevlogen hulp in de huishouding erg goed op dreef. Na een kwartier zakt het niveau gelijk weer in de gezapigheid van ervoor. Stevens is een van de regisseurs wiens films toch nog vaak boven komen drijven, maar ik vind ze bijna zonder uitzondering allemaal weinig memorabel - of op zijn best gedateerd.

gedateerd hoeft niet perse synoniem te zijn aan slechter , iets wat soms wel als vanzelfsprekend lijkt te worden aangenomen .
Eigenlijk is het karakter van Alice vaak pijnlijk om naar te kijken ,en als je die gevoelens bij de kijker weet op te wekken doe je toch iets goed ,al moet ik ook toegeven dat haar gedrag er wel heel dik bovenop ligt .
Jammer dat er niet voor gekozen wordt om Macmurray's karakter te laten ingrijpen , nu vraag je je af en toe af wat hij in haar ziet aangezien ze zich zo bizar gedraagt
Verder zijn de interacties tussen de eerlijke vader en de manipulerende moeder goed uitgewerkt , over dit aspect van vrouwelijk gedrag wordt geen oordeel uitgesproken en dat notabene ondanks het feit dat door haar hij ertoe gedreven wordt om de formule min of meer te stelen
Een degelijke film , (geen hoogvlieger) die na een matig begin in niveau omhoog gaat , dat is niet direct Hepburns
verdienste want de rest van de cast ( met name de vader ) maar ook de moeder , spelen mischien wel beter .