Die Sieger (1994)

Altijd leuk die dolenthousiaste beschrijvingen op de website van het IFFR;

''Miskend meesterwerk uit de jaren 90. ''

''Dit is Grafs gemankeerde meesterwerk''

Vooral een vakkundig gemaakte film met voldoende spanning, aardige actie en her en der wat aardige humoristische taferelen. Daarnaast ook kleine stukjes onfunctionele erotiek. Niets bijzonders.

De score van componisten Helmut Spanner, Loy Wesselburg en Dominik Graf zelf is echter wel een flinke uitschieter. Het is mij nu al bij meerdere films van Graf opgevallen dat een gedeelte erg in de lijn van ambient à la Brian Eno is geschreven. Dat werkt bijzonder sfeerversterkend.

147 minuten van-begin-tot-eind spanning op mooie blu-ray van www.concordehome.de met instelbare Duitse ondertitels. De kabelbaanscene was uniek, bloedstollend en onvergetelijk.

Ik was geen fan van Duitse krimi's uit de jaren negentig. Na het gezapige gedoe met Horst Tappert in de jaren tachtig (Harrie, hole mal den kar'), die ook nog eens goed fout geweest was in de oorlog, moest het allemaal sneller, dynamischer, 'echter'. Met als gevolg: verhalen die je zelf maar moest invullen, vol plotgaten, waar vaak geen touw aan vast te knopen was (zie hier ook de synopsis. Karl? Simon?), met te veel zijlijnen, te veel dialogen over bijzaken, en een rommelige structuur. Dit is er zo één. En dan nog geregisseerd door Dominic Graf. Nou dan weet je het wel. De eerste drie kwartier zat ik wat glazig te kijken op de bank. Wat deden ze precies en wie was wie, en waarom? Pas na drie kwartier kwam er wat tekening in, en dan nog snapte ik er maar de helft van. En dat twee en een half uur lang. Toegegeven, het slot in de bergen van de Beierse Alpen is wel spannend, al bleef ook daar de vraag, wie is wie en waarom en wat gebeurt er precies. Ik weet het, het ligt aan mij. Je moet er van houden. Dat is het.