Beautiful Boxer (2003)

Een prachtig ontroerend (waargebeurd verhaal) Over iemand anders willen zijn dan wie je bent. Prachtige scenes in Thailand, geweldige boksscenes en veel stukken in de film zijn erg ontroerend. Mede ook door de geweldige acteerprestaties van Asanee Suwan . Deze film was meer dan wat ik ervan verwacht had en de 4* zijn dan ook dik verdiend prachtige film!!!

Na Container eerder deze week, weer een vrouw gevangen in een mannenlichaam. Blijkt trouwens een hot issue te zijn daar in Thailand, is wel meer topic in Thaise films.

Maar ook uit de reacties van de personages blijkt een zekere gewenning. Oké, niet iedereen is er mee akkoord en er wordt erg lacherig over gedaan, maar ergens blijkt er ook een zekere vorm van acceptatie.

Wat de film zelf betreft, redelijk matig dramatje. Het is op zich wel een verhaal met potentieel, maar het wordt niet erg goed gebracht. De jeugdjaren vond ik redelijk saai, het wordt wel wat beter wanneer Parinya begint te boxen. Maar het tempo van de film ligt veel te hoog. Te weinig rust, korte scenes, weinig respect ook voor het hoofdpersonage. Enerzijds komt het allemaal redelijk droog over, anderzijds is het vaak erg aangedikt allemaal.

Het helpt ook niet dat Parinya er zo'n show van maakt. Traviest of geen travistiet, maakt mij niks uit, maar het is geen circus. Beetje hetzelfde als het verschil tussen een homo en een verwijfde nicht. Parinya wordt op een bepaald moment een clown genoemd, en daar was ik het eigenlijk wel redelijk mee eens.

Ook qua opbouw is het allemaal enorm voorspelbaar, waar gebeurd of niet. Vraag me ook af of echt alles waar gebeurd is, of dat er misschien hier en daar toch nog wat bijverzonnen is. De scenes in Japan vond ik persoonlijk totaal overbodig. Het hele rise & fall concept wordt ook veel te sterk naar voren geschoven, waardoor het allemaal nogal voorspelbaar wordt.

On the upside ... het ziet er allemaal wel fijn uit, en Parinya's verhaal is op zich nog wel aardig om volgen. Ook af en toe kunnen genieten van het kickboxen. Vond ik waarschijnlijk nog het meest aangename gedeelte van de film, al vrees ik dan dat dat niet helemaal de bedoeling was.

Potentieel komt er gedeeltelijk uit, maar een film als Container vind ik dan toch zoveel beter. Dit is tried & tested, wat dik aangezet en te gemakkelijk. Gelukkig was het nog onderhoudend, anders had het echt helemaal niks geweest.

2.5*

Een film die start als een slechte jaren 80 kung fu film: de scene op de markt bedoel ik dus; die daarna verzandt in een allerbelabberdst Hollywood-waargebeurd-RTL4-film vol clichés afgewisseld met aardige thai-boks-scenes.

Met veel ongeloofwaardigheden, gehoon en gelach werd het leven van deze transseksueel op mijn netvlies getoverd.

Cliché-draak.

Biografische film die bijna exact is opgebouwd als de gemiddelde sportfilm en in die zin voorspelbaar en heel rechtlijnig is. En eigenlijk is dat maar beter ook (met deze regisseur & crew dan toch), want de dromerige scenes waarbij uit die voorspelbaarheid wordt gestapt zijn bepaald niet de sterkste van de film.

Er zijn een paar verschillen met de gemiddelde sportfilm.De overwinning op het einde wordt behaald als Parinya al verworden is tot een soort circusatractie en is verre van het hoogtepunt, het hoogtepunt ligt in deze film in het worden van zichzelf. Dat maakt deze film net anders dan de gemiddelde als-je-maar-wil-behaal-je-elke-overwinning-sportfilm.

Op het thema na geen al te bijzondere film. Soms erg dik aangezet, maar het fascinerende thema en de leuke hoofdrol houden de boel met gemak overeind.

3.0*

Interessante geschiedenis, vrij braaf in beeld gebracht. Volgens mij ook niet met de beste camera's. Ik vond de gevechten juist niet zo sterk in beeld gebracht. Er wordt niet alles uit de kast getrokken, het is meer een verzameling registraties van gevechten,, nou ja gevechten probleemloos worden de meeste gasten tegen de grond gewerkt zonder enige spanning.

Een film als The Wrestler laat zien hoe het wel moet, spaarzame gevechten, maar dan zit je er wel echt middenin.

Een ander minpunt vond ik de weeïge muziek,

Na de zwakke en rommelige eerste minuten (een tenenkrommend stuk script met de westerse interviewer) belanden we - gelukkig - al snel in een lange flashback waarin Toom's leven wordt verteld. Op een brave en misschien clichématige maar toch oprechte, vermakelijke en soms erg mooi geschoten wijze wordt het levensverhaal van Nong Toom uiteengezet. Met name de scenes in de tempel, de scenes met de reizende monnik en de scenes in de sportschool zijn prachtig in hun eenvoud en realisme, acteerwerk daar ook dik in orde. Scenes die zich wat meer publiekelijk afspelen (zoals de gevechten, waarvan sommigen wel erg snel afgeraffeld werden) spreken iets minder aan, maar nog steeds leuk om naar te kijken. Het gevecht dat Toom heeft verkocht misschien als gevecht waarin je je het meest in kunt leven. Al met al een heel behoorlijke film waarin de actie iets achterblijft bij het drama-aspect. Het drama-gedeelte, het acteerwerk, Toom en ook de twee prachtige actrices die de moeder en Pi Moo vertolken, houden de film met gemak overeind.

Leuk weetje: de echte Nong Toom speelt zelf ook nog mee als schoonheidsexpert die de hormoonpillen aanreikt.