Beautiful Boxer (2003)

Lijkt me een goeie film, een Boxer met een tedere kant of een vrouw met spierballen.......

Klinkt absurd...

Maar ik ben benieuwd!!

Weer een Thaise film over transseksualiteit ?

Lijkt mij ook een goeie film, dit is trouwens ook een waargebeurd verhaal en is nog steeds een heel goede vechter. Zodra hij de ring instapte werd hij uitgelachen maar dat was snel afgelopen nadat ze hem hadden zien vechten. Ik ken de reputatie van deze man cq vrouw en dat is geen kattepis.

Het verhaal is erg interessant en er waren mooie momenten waardoor ik tot het einde geboeid bleef, maar het acteren vond ik niet al te best en er was aldoor hetzelfde deuntje te horen.

De film laat zien hoe een medemens, die zich in een kwetsbare positie bevindt, onheus en onrechtvaardig behandeld kan worden. Als door een film als deze iedereen gaat beseffen dat het verschrikkelijk moet zijn wanneer men geen eenheid voelt met het lichaam waarin men zich bevindt, zal een groter begrip ontstaan en wordt het eenheidsgevoel in alle mensen hierdoor alleen maar versterkt

Erg mooie film, met mooi acteerwerk (van een niet proffesionele acteur), coole gevechten, intrigerend verhaal en mooie cinematografie. Soms iets wat te zoetsappig, maar zeker een 4.5/5 waard!

Een prachtig ontroerend (waargebeurd verhaal) Over iemand anders willen zijn dan wie je bent. Prachtige scenes in Thailand, geweldige boksscenes en veel stukken in de film zijn erg ontroerend. Mede ook door de geweldige acteerprestaties van Asanee Suwan . Deze film was meer dan wat ik ervan verwacht had en de 4* zijn dan ook dik verdiend prachtige film!!!

Een mooie film. Ontroerende scenes worden subtiel afgewisseld met humoristische scenes. Ook het gevangen zitten in het verkeerde lichaam sprak mij erg aan en hoe de buitenwereld er op reageert, terwijl er niks vreemds aan is. Begrip, acceptatie, tolerantie en respect zijn amper te waarnemen in de maatschappij van nu. 3,5*

Na Container eerder deze week, weer een vrouw gevangen in een mannenlichaam. Blijkt trouwens een hot issue te zijn daar in Thailand, is wel meer topic in Thaise films.

Maar ook uit de reacties van de personages blijkt een zekere gewenning. Oké, niet iedereen is er mee akkoord en er wordt erg lacherig over gedaan, maar ergens blijkt er ook een zekere vorm van acceptatie.

Wat de film zelf betreft, redelijk matig dramatje. Het is op zich wel een verhaal met potentieel, maar het wordt niet erg goed gebracht. De jeugdjaren vond ik redelijk saai, het wordt wel wat beter wanneer Parinya begint te boxen. Maar het tempo van de film ligt veel te hoog. Te weinig rust, korte scenes, weinig respect ook voor het hoofdpersonage. Enerzijds komt het allemaal redelijk droog over, anderzijds is het vaak erg aangedikt allemaal.

Het helpt ook niet dat Parinya er zo'n show van maakt. Traviest of geen travistiet, maakt mij niks uit, maar het is geen circus. Beetje hetzelfde als het verschil tussen een homo en een verwijfde nicht. Parinya wordt op een bepaald moment een clown genoemd, en daar was ik het eigenlijk wel redelijk mee eens.

Ook qua opbouw is het allemaal enorm voorspelbaar, waar gebeurd of niet. Vraag me ook af of echt alles waar gebeurd is, of dat er misschien hier en daar toch nog wat bijverzonnen is. De scenes in Japan vond ik persoonlijk totaal overbodig. Het hele rise & fall concept wordt ook veel te sterk naar voren geschoven, waardoor het allemaal nogal voorspelbaar wordt.

On the upside ... het ziet er allemaal wel fijn uit, en Parinya's verhaal is op zich nog wel aardig om volgen. Ook af en toe kunnen genieten van het kickboxen. Vond ik waarschijnlijk nog het meest aangename gedeelte van de film, al vrees ik dan dat dat niet helemaal de bedoeling was.

Potentieel komt er gedeeltelijk uit, maar een film als Container vind ik dan toch zoveel beter. Dit is tried & tested, wat dik aangezet en te gemakkelijk. Gelukkig was het nog onderhoudend, anders had het echt helemaal niks geweest.

2.5*

Goed verhaal, alleen vaak voorspelbaarheid en zijn ''dromen'' tijdens gevechten vind ik ook niet echt passend.

3sterren

Een film die start als een slechte jaren 80 kung fu film: de scene op de markt bedoel ik dus; die daarna verzandt in een allerbelabberdst Hollywood-waargebeurd-RTL4-film vol clichés afgewisseld met aardige thai-boks-scenes.

Met veel ongeloofwaardigheden, gehoon en gelach werd het leven van deze transseksueel op mijn netvlies getoverd.

Cliché-draak.

Inderdaad een clichétje met een ontzettend voorspelbaar verloop (wat misschien niet eens zo gek is, aangezien het een vertelling van een waargebeurd verhaal is), maar desondanks wist de film me toch wel -zij het met mate- geinteresseerd te houden.

Film duurt in mijn ogen te lang; veel scene's hadden weggelaten kunnen worden. Ekachai Uekrongtham leek zich soms in alle bochten te manifreren om mij als kijker te laten afhaken door het sentiment er werkelijk van alle kanten in te gooien. Jammer genoeg voor hem, gelukkig voor mij: het deed me allemaal niets.

Film begint met de jongere jaren van Parinya. Dit gedeelte van de film sprak mij nog het meest aan. Misschien dat het voor een groot gedeelte kwam door mijn interesse in het boeddhisme. Niet dat je hier kunt spreken van een boeddhistische film, maar ik vind het altijd wel leuk om monniken te zien. Enfin.

Kon ook wel genieten van enkele shots, waaronder de close-up van de voeten van Parinya en de reizende monnik. Ik kon me daarnaast ook wel irriteren aan wat beeldcompilaties.

En dan begint het vechten. Parinya tegen die, Parinya tegen die, Parinya tegen die, Parinya tegen haar oude maat, Parinya tegen die, Parinya als hoofdact van een Japans circus... en jawel: einde.

Kon nog wel genieten van de thaibox kwaliteiten van de spelers, maar door de wijze van monteren was dat ook maar beperkt.

Al met al dus een zeer beperkte film, maar ondanks mijn kritieken toch een kleine voldoende (al is het kantje boord). De film weet ondanks zijn vele tekortkomingen mijn aandacht vast te houden, al komt dit eerder door mijn interesses voor de thema's van de film en het feit dat de film zich afspeelt op plaatsen die mijn hart hebben gestolen (niet dat ik iets bekend heb gezien, maar het gaat om het idee ).

***

Mooi, gevoelig, indrukwekkend en harverwarmend verfilmd biografisch drama met realistische vechtscenes. Centrale thema's: vastberadenheid en trouw blijven aan jezelf.

Biografische film die bijna exact is opgebouwd als de gemiddelde sportfilm en in die zin voorspelbaar en heel rechtlijnig is. En eigenlijk is dat maar beter ook (met deze regisseur & crew dan toch), want de dromerige scenes waarbij uit die voorspelbaarheid wordt gestapt zijn bepaald niet de sterkste van de film.

Er zijn een paar verschillen met de gemiddelde sportfilm.De overwinning op het einde wordt behaald als Parinya al verworden is tot een soort circusatractie en is verre van het hoogtepunt, het hoogtepunt ligt in deze film in het worden van zichzelf. Dat maakt deze film net anders dan de gemiddelde als-je-maar-wil-behaal-je-elke-overwinning-sportfilm.

Op het thema na geen al te bijzondere film. Soms erg dik aangezet, maar het fascinerende thema en de leuke hoofdrol houden de boel met gemak overeind.

3.0*

Ik vond het wel een goeie film, maar net als wat starbright hier boven me zegt: de "droom scenes" waren inderdaad niet al te best, maar gelukkig duurt dat niet zo lang.

De gevechten zijn goed in beeld gebracht maar sommige hadden wel iets uitgebreider gemogen.

En als dit echt gebeurd is zoals ik gelezen heb, erg veel respect voor deze man/vrouw, je moet het maar durven om zo in de ring te verschijnen.

3.5*

Interessante geschiedenis, vrij braaf in beeld gebracht. Volgens mij ook niet met de beste camera's. Ik vond de gevechten juist niet zo sterk in beeld gebracht. Er wordt niet alles uit de kast getrokken, het is meer een verzameling registraties van gevechten,, nou ja gevechten probleemloos worden de meeste gasten tegen de grond gewerkt zonder enige spanning.

Een film als The Wrestler laat zien hoe het wel moet, spaarzame gevechten, maar dan zit je er wel echt middenin.

Een ander minpunt vond ik de weeïge muziek,

Na de zwakke en rommelige eerste minuten (een tenenkrommend stuk script met de westerse interviewer) belanden we - gelukkig - al snel in een lange flashback waarin Toom's leven wordt verteld. Op een brave en misschien clichématige maar toch oprechte, vermakelijke en soms erg mooi geschoten wijze wordt het levensverhaal van Nong Toom uiteengezet. Met name de scenes in de tempel, de scenes met de reizende monnik en de scenes in de sportschool zijn prachtig in hun eenvoud en realisme, acteerwerk daar ook dik in orde. Scenes die zich wat meer publiekelijk afspelen (zoals de gevechten, waarvan sommigen wel erg snel afgeraffeld werden) spreken iets minder aan, maar nog steeds leuk om naar te kijken. Het gevecht dat Toom heeft verkocht misschien als gevecht waarin je je het meest in kunt leven. Al met al een heel behoorlijke film waarin de actie iets achterblijft bij het drama-aspect. Het drama-gedeelte, het acteerwerk, Toom en ook de twee prachtige actrices die de moeder en Pi Moo vertolken, houden de film met gemak overeind.

Leuk weetje: de echte Nong Toom speelt zelf ook nog mee als schoonheidsexpert die de hormoonpillen aanreikt.