Pauline & Paulette (2001)

Lieve film van Lieven Debrauwer.

Je gelooft Dora van der Groen volledig. Schitterend!

Het verhaal is wat voorspelbaar, maar zo goed gemaakt en goed gedoseerd, dat dat nauwelijks een minpunt is.

Gondwana's commentaar is inderdaad weinig geargumenteerd...

Ik vond het een mooie film (mooi is een adjectief dat ik normaal weinig gebruik in de bespreking van een film, maar hier vind ik het wel van toepassing).

Ik dacht wel dit hij langer dan 78 minuten duurde maar ik kan mij natuurlijk ook vergissen (niet dat ik mij verveeld heb).

De leukste scènes vind ik de scènes waarin Pauline - die in de film blijkbaar in Lochristi woont, wat ik als inwoner van deze bloemengemeente toch had moeten weten - naar de slager gaat.

Zeker een aanrader wat mij betreft!

De term charmant kwam hier al enkele keren voorbij en daar kan ik me wel in vinden. Vooral het acteerwerk van de beide hoofdrolspeelsters is erg knap. Realistisch en herkenbaar, maar tegelijkertijd ook komisch en soms een tikkeltje ontroerend. Qua regie is de film nogal simpel en kinderachtig, al behoeft een thema als dit natuurlijk geen spectaculaire stilering. Maar iets minder gekunsteld had wel gemogen. Spijtig van het einde dat wat snel afgeraffeld wordt. De film had gerust twintig minuten langer mogen duren. Nu mis je diepgang aan het einde waardoor je niet genoeg voldoening krijgt over hoe het verhaaltje afloopt.

Dora Van der Groen is écht schitterend in deze film, maar de rest is een beetje flauwtjes. Té gemaakt (die spuuglelijke roze winkel! Die vreselijke operette!), té klassiek en té ouderwets. Het verhaal is eigenlijk een beetje Le Huitième Jour light. Spijtig, hier had veel meer ingezeten.

Goh, dat vond ik juist de betere aspecten. Uberkitsch galore vol rood en roze, overdadige make-up, en bloemen bloemen bloemen en nog eens bloemen water geven onder de tonen van een aantal klassieke muziek stukken. Dat imponeert, net als de cast. Maar het verhaaltje is té gemakkelijk en kent weinig tot geen verrassingen. Ik kon er derhalve geen traan om laten. Film die zeer mooi is ingepakt met bloemetjescadeaupapier, simpelweg gezegd.

Schoon taske kapot, Martha slaapt op de grond, Scoon taske kapot.
Dat was de enige zin die mij raakte in Pauline en Paulette.
Het is een typische vlaamse film. Geen humor, saai, en niet boeiend. Ann Petersen vind ik wel goed acteren, samen met Dora Van Der Groen. Verder een saaie film. 2*

Sympathieke geromantiseerde ontwapende debuutfilm van Lieven Debrauwer. Geen topper, maar best wel eens leuk voor een select nichepubliek. Het valt in die zin wel binnen de lijn van Sprakeloos van Hilde Van Mieghem. Topactrices Dora van der Groen of Ann Petersen hadden daar ook wel een rol(letje) versierd indien ze nog geleefd hadden. De naturel, de verwondering en andere emoties van Pauline, ... wat een prestatie van Dora!

Beide actrices acteerden fenomenaal goed en dragen de film tot op een aanvaardbaar niveau. Voor de rest is deze vrij korte film (amper 78 minuten) weinig ambitieus en zeer eenvoudig. De omstandigheden om de zorg op je te nemen van een gehandicapt familielid kan nochtans voldoende stof opleveren om er iets boeiends van te maken. Het zou je tot nadenken moeten zetten, maar daar slaagt de film niet. Daarvoor is de film inhoudelijk te beperkt en is er visueel en qua montering of camerawerk te weinig geboden.

Erfenissen en het daarbij horend kapitaal is vaak een motief op zich voor nabestaanden om zich welwillend op te stellen. Ook in Pauline en Paulette is dit een rode draad doorheen de film, maar werd dit alweer te weinig uitgediept, jammer. De scènes daarentegen met de Franstalige vriend van Cécile daarentegen waren wel interessant. Wel clichématig, maar ok. Decor en kostumering zat wel best ook ok, ook de muziek vond ik passend en best fijn (vooral het tweede deel, dat meer bombastische). Ondanks de vele tekortkoming toch nog een voldoende gegeven al was het maar uit respect voor Dora en Ann.

Ook na vele jaren, bij een tweede kijkbeurt, komt deze film even ontroerend over.

Wordt niet zo dramatisch uitgewerkt, maar het is een film over mentaal gestoord zijn, eenzaamheid en zusterliefde.

Kan men de film links en rechts wat aanwrijven, het wordt allemaal onder tafel geveegd geveegd door de meesterlijke, ingeleefde vertolkingen van Dora van der Groen en Ann Petersen. Onuitwisbaar de scène met het besproeien van het bloemenperk.

Geslaagde debuutfilm destijds van Lieven Debrauwer.

Goeie film waarin twee zussen de zorg van hun verstandelijk beperkte zus op hun moeten nemen. Op zich een vrij trieste aangelegenheid, dat hier echter wel een warme film oplevert. Het heeft wellicht niet al te veel om het lijf (ook vanwege de wat korte speelduur), maar de personages en de problematiek komt prima uit de verf. Een mooie, aandoenlijke rol van Dora van der Groen als Pauline. Een kleine 3.5 sterren.