Nagai Yume (2000)

Long Dream is een fijn, klein filmpje met een heerlijk concept. De film begint al veelbelovend met een onderhuidse spanning wanneer een stem ons verteld dat de dood onze grootste angst is en met de vraag wat er zou gebeuren als we ons aan de dood zouden kunnen onttrekken.

Je hoeft echter niet bang te zijn dat de film verder gaat met Highlander perikelen. Het concept omringt het idee dat mensen hun dromen werkelijk als enkele jaren ervaren, iedere nacht weer en steeds iets langer. Een heerlijk en sterk uitgangspunt dat mijn inziens niet echt ten goede benut wordt.

Net als in Uzumaki gaat Higuchinsky meer voor sfeer en geheimzinnigheid, dan dat hij met antwoorden komt. Natuurlijk niets mis mee, maar jammer genoeg gaat dit ten koste van een zekere diepzinnigheid. Ik had graag gezien dat we dieper in de personages waren gedoken. Ze zijn nu natuurlijk ook psychisch verward, ontregeld en gestoord, maar eerder op een komische en entertainment manier (getuige alleen al van de bizarre lichaamsveranderingen die de mensen met de ‘ziekte’ ondergaan) en niet op de manier waarmee bijv. Kaufman met het publiek ‘fucked’ of wat van 12 Monkeys zo’n ijzersterke film maakt.

Het einde zie je dan ook al van ver aankomen en is bijzonder flauw, en tegelijkertijd o, zo bitter.

Al met al dus een gewoon een erg leuke film, die zeker door Uzumaki-fanaten op beide handen gedragen zal worden. Persoonlijk zou ik graag de film willen herbewerken en er alles uit willen halen wat het uitgangspunt bied. Mijn nieuwgierigheid naar Tokyo Eleven is in ieder geval gewekt.

Tja...ik had hier wel iets meer van verwacht. Het idee is erg leuk, maar levert uiteindelijk niet meer op dan een uitgerekte "Twilight Zone" aflevering. Als Uzumaki-fan kan ik deze pulp film nog net 3 sterren geven.

Redelijk.

Zoals de heren hierboven al zeggen is het uitgangspunt erg leuk. De immer langer wordende dromen zorgen er inderdaad voor dat je de "echte" wereld als snel als droomwereld zou aanzien. Een mooi idee om wat leuks mee te doen.

De film valt echter in het goedkope mutanten-horror segment, waarbij er ook hier weer weinig horror is, de mutaties nogal rubber ogen en verder de film meer lijkt op een TVserie dan een echte film. Begrijp dat Higuchinsky z'n carriere erg low-budget begonnen is, maar ook met weinig geld kan je veel meer tonen.

Jammer, want had graag wat meer droomwereld, of wat meer mutaties, of wat spannender plotverloop gezien. Nu boeit het net wel de 60 minuutjes maar blijf je toch achter met een gevoel dat dit concept een veel betere film verdiend had.

Op zich niet slecht, vermakelijk en kort, maar had zoveel beter gekund.

2.5*