Jack-O (1995)

Tjah, mede geschreven + geproduceerd door Olen Ray inderdaad, maar dat verbaasd ook niet veel als je de film ziet. De film valt te omschrijven als een Halloween slasher. We (kijkers) volgen vooral het verhaal rondom de jonge David Kelly (redelijk gespeeld door Ryan Latshaw) die verbonden is aan een soort familievloek: een van de voorvaderen begroef een kwaadaardige moordenaar die terug weet te keren als een pompoen hoofdig figuur.
Tijdens Halloween moord hij er lustig op los met zijn zeis, terwijl hij op jacht gaat naar Latshaw's karakter.
Daar rondom loopt een vaag potje met een nabestaande van de kwaadaardige tovenaar die ook een einde wil maken aan deze verschrikking.
Uiteraard komt Linnea Quigley weer voorbij in een dergelijke prent als de babysitter waarvan zo nodig een nude douche scene voorbij moet komen dat werkelijk niets toevoegt aan de prent. Verder zien we John Carradine voorbij komen als de evil wizard en komen er nog foute nepfragmenten van films voorbij waarin we in een split second Brinke Stevens te zien krijgen.
Goed, de film is uiteraard amateuristisch van aard, maar al met al heb ik me nog redelijk kunnen vermaken met deze poging tot een slasher spoof.
Niet veel beter dan Olen Ray's eigen spul, maar dat weet je al van te voren als je hieraan begint.
Overigens niet dezelfde film als de in NL verkrijgbare Jack O'Lantern.

Zeer rommelige slasher waarin regisseur Steve Latshaw zijn eigen zoontje naar voren schoof voor de hoofdrol, met alle gevolgen van dien. Het niveau van het acteerwerk is bij vlagen echt stuitend te noemen, met veel onoprechte emoties en castleden die tevergeefs proberen te doen alsof ze het allemaal erg spannend vinden. Fijn is dat de omgeving af en toe redelijk sfeervol wordt neergezet en het masker van Jack-O lollig voor de dag komt, maar eenmaal de finale aanbreekt verzandt het gebeuren in zo'n onvoorstelbaar rommelig geheel dat het weinig effect meer heeft.