Petting Zoo (2015)

Vanaf 11 februari 2016 in de bioscoop (Cinemien)

Reviews van mij beginnen vaak met een hoop gezeik, dus bij deze: Wat is dat toch met Amerikanen en hun houding tegen abortus? Ik heb vaak geprobeerd er begrip voor op te brengen, maar in mijn simpele gedachtegang is het net zo erg een kind groot te brengen binnen een instabiele omgeving waar het onvoldoende tot amper liefde krijgt en op zal groeien met het gevoel dat het niet gewenst is. Nou ben ik me er geheel van bewust dat dat uit de mond van een man nogal makkelijk klinkt gezien hij het zelf nooit zal hoeven te ondervinden en zich er dus nimmer een realistische voorstelling van zal kunnen maken. Ik beweer dan ook niet dat het voor wie dan ook makkelijk is, maar de manier waarop het in deze film schreeuwend van de tafel werd geveegd. Of dat het voor een jong meisje die van toeters nog bellen weet als het op de (volwassen) wereld aankomt, niet eens een optie mag zijn, want dan had ze maar niet zo onvolwassen moeten zijn om seks voor het huwelijk te hebben. En wanneer zien we die vader erna nog terug, en wat is hij zelf voor een voorbeeld? Belachelijke scene en niet puzzelend aan haar verder wel eigengereide persoonlijkheid. Of ik het er nu om moet bestraffen in mijn eindoordeel weet ik niet want alles wat erna kwam leek wel speciaal voor mij gemaakt. Een krachtig en ontroerend personage die je het beste gunt, fijn vertelritme met scenes die net lang genoeg duren, mooie shots van lelijke armoedige stadjes, duidelijke verwijzingen naar het betere werk van mijn favoriete filmmakers en wendingen die minder voorspelbaar zijn dan je zou verwachten met degelijke plotjes. Met name de bevallingscene is op dat vlak super ontroerend. Liefhebbers van Friday Night Lights en Gus van Sant zullen hier ook wel wat mee kunnen denk ik. Goeie zaak ook dat er een dvd gepland staat, zeker in een tijd dat dit soort filmpjes alleen nog maar via vage torrentfora circuleren. (3,5*)