Gekko no Sasayaki (1999)

Tegenvaller; ik had een fraai liefdesverhaal verwacht waar de machtspelletjes van beiden kanten zouden komen om de relatie te testen. Nu was het meer een soort van obsessie om de ander te kleineren en had het werkelijk niets meer met wederzijdse liefde te maken.

Het verhaal kon me toen ook niet meer boeien.
Zonde, zeker na de start van de film; heel voorzichtig werd de prille liefde/obsessie opgebouwd. Dit was prachtig en heel teder. Wat dus in schril contrast stond met de rest van de film. Beetje een verkeerde verhouding als je het mij vraagt.

2 sterren zijn meer dan genoeg.

"Ik ben een foutje van god", (of iets in die richting) zegt Takuya over zichzelf, en daarmee gaat de film wat mij betreft over alles wat binnen een bepaalde context afwijkt van de norm. Boeiend dat het net Satsuki is waar het zwaartepunt ligt. Takuya heeft niet veel keus, hij is anders, Satsuki daarentegen is doodnormaal. Ze heeft niet alleen een keuze, ze moet hem maken ook. En die worsteling maakt de film voor mij interessant. Takuya is weliswaar niet onsympathiek, maar veel meer dan medelijden voor zijn probleem tgv. het anderszijn roept de film niet op. Geen poging om via begrip het afwijkende toch weer normaal te maken. Takuya blijft de – uiteraard doodnormale – kijker vreemd.

Spaarzame soundtrack (gelukkig) maar visueel is de film niet al te bijzonder. Het acteren is overtuigend en stille humor zorgt er voor dat de film niet al te zwaar wordt. Jammer dat deze regisseur, ondanks Gaichu en Kanaria, steeds meer de commerciële kant opgaat.

Vroege Akihiko Shiota.

Ben hem een tijdje geleden wat uit het oog verloren ben ik bang. Jammer want ik heb toch al wat interessante films van Shiota gezien. Deze mag zich daar best bijplaatsen. Als beginnend regisseur had hij nog wel wat te leren, maar je ziet toch al duidelijk dat hij moeilijkere onderwerpen op een goeie manier weet vast te leggen.

Het begint als een redelijk typisch romantisch dramatje, maar al snel blijkt dat één van de twee niet zomaar verliefd is. Obsessie en liefde gaan niet zo goed samen en de relatie tussen de twee raakt dan ook al snel verstoord. Op dat moment wordt het allemaal wat interessanter.

Visueel is het wat flauw, maar zeker niet verkeerd. Japanse degelijkheid. Van de soundtrack kan hetzelfde gezegd worden, acteerwerk is wel een trapje hoger. Zeker geen makkelijke rollen, die toch erg goed ingevuld worden.

Binnenkort maar eens kijken of ik de andere Shiotas nog ergens kan vinden, ondanks dat de afwerking net wat strakker had gemogen is dit toch weer een bevestiging dat Shiota een boeiend regisseur is. Aan te raden voor liefhebbers van de Japanse dramas met een wat freaky twist.

3.5*

Fascinerend filmpje. Ik kan nog steeds niet helemaal plaatsen of Satsuki nou het spelletje meespeelt omdat ze zich belazerd voelt door Takuya en hem daarvoor wil kwetsen, misschien zelfs met de hoop dat hij tot inkeer komt of omdat ze ondanks alles van hem houdt en hem een plezier wil doen. Misschien niet zo gek want ze lijkt er zelf ook mee in de knoop te zitten.

Ik vond het in ieder geval erg geslaagd. Typisch zo'n film die je je even moet laten bezinken.